به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ موش‌های کور برهنه (Heterocephalus glaber) جوندگانی کوچک و تقریباً بدون مو هستند که در کلونی‌های زیرزمینی‌شان با جمعیت از حدود ۲۰ تا چند صد موش زندگی می‌کنند. این گونه یکی از تنها دو گونه پستانداری است که رفتار «ایوسوشیال» دارد، یعنی ساختار اجتماعی پیشرفته‌ای شبیه زنبورها یا زنبورهای عسل. در این کلونی‌ها، ملکه تولید مثل می‌کند و بقیه اعضا که معمولاً نابارور هستند، به عنوان کارگر وظایف مختلفی مانند حفاری تونل، جمع‌آوری غذا، مراقبت از نوزادان و حتی دفاع از کلونی را انجام می‌دهند.
پیش از این مشخص نبود که آیا هر موش نقش ثابتی دارد یا بین وظایف مختلف جابجا می‌شود. برای بررسی این موضوع، تیمی به سرپرستی «تروهیرو اوکویاما» در دانشگاه توکیو یک تونل مصنوعی در آزمایشگاه ساختند که شامل ۹ اتاق کوچک متصل به یکدیگر بود؛ اتاق‌هایی برای لانه، زباله، توالت و چند بخش بدون کارکرد خاص. آنها پنج کلونی را به مدت ۳۰ روز زیر نظر گرفتند و با کاشت میکروچیپ، حرکات هر موش را در کلونی رصد کردند.
نتایج نشان داد که حیوانات تولیدمثل‌کننده، یعنی ملکه و چند نر، بیشتر وقت خود را نزدیک هم می‌گذرانند، اما کارگران می‌توانند به شش گروه مختلف تقسیم شوند. یکی از گروه‌ها بیشتر در بخش زباله فعالیت می‌کند و احتمالاً نقش حمل‌ونقل زباله را دارد، گروه دیگری بیشتر در توالت حضور دارد و احتمالاً وظیفه پاک‌سازی را بر عهده دارد. گروه سوم کم‌تحرک‌تر است و بیشتر در لانه می‌ماند، که معمولاً شامل حیوانات جوان یا پیرتر است.
این مطالعه نشان می‌دهد که موش‌های کور برهنه علاوه بر نقش‌های تولیدمثل یا کارگر عمومی، ممکن است نقش‌های تخصصی داشته باشند و ساختار اجتماعی پیچیده‌تری داشته باشند. البته دانشمندان هشدار داده‌اند که این نتایج از یک کلونی کوچک آزمایشگاهی به دست آمده و رفتار موش‌ها در طبیعت با تونل‌های طولانی و پیچیده ممکن است متفاوت باشد.
به طور کلی، این تحقیق نشان می‌دهد که موش‌های کور برهنه دارای رفتارهای متنوع و پیچیده‌ای هستند و گروه‌ها یا افراد مختلف کارهای بسیار متفاوتی انجام می‌دهند و به روش‌های متفاوت با یکدیگر تعامل می‌کنند.
ارسال دیدگاه