به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فرانسه این روزها شاهد هم‌زمانی دو تحول بزرگ سیاسی و دیپلماتیک است؛ یکی محکومیت نیکولا سارکوزی به پنج سال حبس و دیگری درخواست پر سر و صدای اخراج سفیر اسرائیل از پاریس.
حکم سنگین دادگاه علیه سارکوزی، رئیس‌جمهور پیشین فرانسه، به اتهام مشارکت در جرم سازمان‌یافته و تخلفات مالی مرتبط با کارزار انتخاباتی ۲۰۰۷، به‌عنوان یکی از بی‌سابقه‌ترین احکام تاریخ سیاسی این کشور تلقی می‌شود. دادگاه وی را علاوه بر حبس، به پرداخت ۱۰۰ هزار یورو جریمه نقدی و محرومیت پنج‌ساله از تصدی مناصب عمومی محکوم کرده است؛ حکمی که به گفته تحلیلگران، اعتماد عمومی به نهادهای جمهوری فرانسه را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. هرچند سارکوزی اعلام کرده به رأی صادره اعتراض خواهد کرد، اما این محکومیت به نمادی از تقابل قانون با قدرت سیاسی در فرانسه بدل شده است.
در همین حال، بحران غزه نیز به عرصه سیاسی پاریس کشیده شده است. ماتیلد پانو، رئیس فراکسیون حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، روز جمعه از امانوئل ماکرون خواست «تایوشوا زارکا» سفیر اسرائیل در فرانسه را از کشور اخراج کند. وی در گفت‌وگویی با شبکه RTL تصریح کرد که بازداشت و ربودن غیرقانونی شهروندان و نمایندگان فرانسوی توسط نیروهای اسرائیلی دیگر قابل پذیرش نیست و حضور سفیری که نماینده دولتی متهم به نسل‌کشی است، توهینی آشکار به ملت فرانسه محسوب می‌شود.
این درخواست، اگرچه در کوتاه‌مدت بعید به نظر می‌رسد عملی شود، اما بازتابی از افزایش فشار افکار عمومی فرانسه و اروپا بر دولت‌هایشان در قبال سیاست‌های تل‌آویو است. تحلیلگران بر این باورند که حتی طرح چنین موضوعی نشانگر کاهش آستانه تحمل پاریس در برابر اقدامات اسرائیل و احتمال بازتعریف روابط دیپلماتیک دو کشور است.
اعتراضات گسترده در دیگر پایتخت‌های اروپایی نیز این روند را تقویت کرده است. در ایتالیا هزاران نفر با شعارهایی علیه سیاست‌های رم در قبال اسرائیل به خیابان آمدند، در بارسلون تظاهرکنندگان با پرچم‌های فلسطین فریاد زدند «غزه تنها نیست»، و در کشورهای بلژیک، ایرلند و هلند تجمعات مشابهی مقابل نهادهای دولتی شکل گرفت.
بدین ترتیب، فرانسه در شرایطی قرار گرفته است که از یک سو با پیامدهای محکومیت تاریخی یکی از رؤسای جمهور پیشین خود دست‌وپنجه نرم می‌کند و از سوی دیگر با افزایش فشار افکار عمومی برای تغییر رویکرد در برابر اسرائیل مواجه است؛ وضعیتی که می‌تواند چشم‌انداز سیاسی و دیپلماتیک این کشور را به‌شدت متحول کند.
امیرحسین مقیمی
ارسال دیدگاه