به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ برونشیت مزمن یا بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)، یکی از بیماری‌های شایع و رو به افزایش در جامعه است که بخش بزرگی از آن به مصرف سیگار مرتبط است.
این بیماری می‌تواند باعث علائم شدید و عوارض جدی در بیماران شود و آگاهی از راه‌های پیشگیری و درمان آن، نقش مهمی در سلامت عمومی جامعه دارد.
بیماری مزمن انسدادی ریه عمدتاً ناشی از مصرف طولانی مدت و با حجم بالای سیگار است، اما عوامل دیگری مانند آلودگی‌های محیط کار و زندگی و حتی قرار گرفتن در معرض دود سیگار به صورت غیرمستقیم (دود دست دوم) نیز در بروز آن نقش دارند. به‌عنوان مثال افرادی که در خانواده‌ای زندگی می‌کنند که اعضای آن سیگار می‌کشند، در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.
از نظر بالینی، بیماران به ۲ گروه برونشیت مزمن و آمفیزم تقسیم می‌شوند. برونشیت مزمن با سرفه و خلط مداوم تعریف می‌شود، به گونه‌ای که اگر فردی سه ماه به صورت مداوم به مدت ۲ سال دچار سرفه و خلط مزمن باشد و عوامل خطر را داشته باشد، باید تحت بررسی قرار گیرد. بیماران آمفیزم معمولاً تنگی نفس دارند، سرفه و خلط کمی دارند و آسیب بافت ریه در آن‌ها مشهود است.
یکی از نکات مهم این است که بسیاری از بیماران به اشتباه فکر می‌کنند خلط‌های مزمن آن‌ها ناشی از عفونت است، در حالی که مشخصه اصلی برونشیت مزمن دفع خلط است و درمان با آنتی‌بیوتیک به تنهایی کافی نیست.
تشخیص از طریق تست‌های تنفسی و تصویربرداری‌هایی مانند رادیوگرافی و سی تی اسکن انجام می‌شود و افرادی که عوامل خطر دارند باید حتماً تحت بررسی قرار بگیرند.
مهم‌ترین راه درمان قطع مصرف سیگار و حذف عوامل آسیب‌رسان محیطی است. در بیمارانی که علائم دارند، درمان‌های دارویی مانند اسپری‌های تنفسی تجویز می‌شود که به باز شدن مجاری هوایی و بهبود علائم کمک می‌کند. در موارد شدید، این درمان‌ها باعث کاهش حملات تشدید بیماری و بستری شدن می‌شوند.
در صورت کاهش مداوم اکسیژن خون، استفاده مداوم از اکسیژن در منزل لازم است. برای پیشگیری از تشدید بیماری، قطع مصرف سیگار و جلوگیری از عفونت‌های تنفسی مانند آنفولانزا بسیار مهم است. بیماران باید از حضور در محیط‌های آلوده خودداری کنند، ماسک بزنند و واکسن‌های سالیانه آنفولانزا و واکسن پنج ساله را دریافت کنند.
ارسال دیدگاه