به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پژوهشی تازه در دانشگاه اوتاگو نیوزیلند نشان می‌دهد که زندگی ساده و داوطلبانه، تنها با رها شدن از انباشت وسایل یا صرفه‌جویی تعریف نمی‌شود؛ آنچه بیش از همه بر احساس خوشبختی و رضایت اثر می‌گذارد، پیوندهای اجتماعی و مشارکت در جامعه است.
این مطالعه که بر پایه نظرسنجی از ۱۶۴۳ نفر از مردم نیوزیلند انجام شد، نشان داد «بخشندگی» یا همان به‌اشتراک‌گذاشتن منابع، مهارت‌ها و دستاوردها با دیگران و تلاش برای ساختن جامعه‌ای قوی‌تر، بیشترین ارتباط مستقیم را با بهبود رفاه و رضایت از زندگی دارد.
در مقابل، رفتارهایی چون داشتن وسایل کمتر، تولید بخشی از مواد غذایی یا صرفه‌جویی در مصرف، تنها به‌طور غیرمستقیم از طریق سبک کلی ساده‌زیستی بر رفاه اثر گذاشتند.
یافته‌ها همچنین حاکی از آن است که زنان نسبت به مردان، بیش از دیگران از مزایای روانی و اجتماعی ساده‌زیستی بهره‌مند می‌شوند، در حالی‌که این تأثیر مثبت تقریباً در همه گروه‌های سنی و درآمدی ثابت بوده است.
محققان می‌گویند ساده‌زیستی بیش از هر چیز دیگری باعث افزایش رضایت از دستاوردهای زندگی و تقویت حس تعلق به جامعه می‌شود، هرچند اثر آن بر روابط فردی، سلامت و استاندارد زندگی کمتر و محدودتر بوده است.
نتایج این تحقیق نشان می‌دهد برخلاف تصور رایج که شادی را در مصرف بیشتر یا حتی در مینیمالیسم صرف و کاهش وسایل می‌بیند، مسیر واقعی به سوی رفاه بیشتر از طریق مشارکت اجتماعی، همبستگی و همکاری با دیگران شکل می‌گیرد.
نویسندگان مطلب در نشریه Journal of Macromarketing تاکید کرده‌اند که مردم برای خوشبختی نه تنها به «کمتر داشتن»، بلکه به «بیشتر بودن در کنار هم» نیاز دارند.
ارسال دیدگاه