به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ الهام اخوان در گفتگویی از تجربه‌هایش در روزهای پرالتهاب جنگ ۱۲ روزه سخن گفت و افزود: وقتی صدای انفجارها شهر رو پر می‌کرد، انگار زمان متوقف می‌شد. ما در خانه دور هم جمع شده بودیم و سعی می‌کردیم با حرف‌های امیدوارکننده به هم دلگرمی بدهیم.
اخوان به تفاوت واکنش مردم ایران در مقایسه با دیگر کشورها اشاره کرد و گفت: در ایران، مردم با یک‌جور آرامش عجیب با بحران روبه‌رو می‌شوند. یادم است وسط آن روزهای سخت، همسایه‌ها به هم نان و غذا می‌رساندند. این حس همبستگی خیلی قوت قلب می‌داد.
وی افزود: من خودم سعی می‌کردم با شوخی و خنده فضا را سبک کنم. مثلاً یک بار وقتی صدای انفجار بلند شد، به دوستم گفتم حالا وقتشه یه فیلم اکشن واقعی بازی کنیم.
این بازیگر درباره تأثیر جنگ بر فعالیت‌های هنری نیز سخن گفت و اظهار داشت: جنگ هنر را هم تحت تأثیر قرار داد. خیلی از هنرمندان با خلق آثارشان سعی کردند روحیه مردم رو بالا نگه دارند. من هم تو یک اجرای خیابانی شرکت کردم که حس عجیبی داشت.
وی بیان کرد: در آن اجرا، انگار همه با هم یکی شده بودیم. مردم با اشک و لبخند کنار ما بودند و این من را به قدرت هنر بیشتر امیدوار کرد.
اخوان در پایان به نقش هنرمندان در بحران‌ها اشاره کرد و گفت: ما هنرمندا وظیفه داریم تو سختی‌ها کنار مردم باشیم. یک شعر، یک آهنگ یا حتی یک لبخند می‌تواند امید را زنده نگه دارد.
وی خاطرنشان کرد: جنگ ۱۲ روزه به من یاد داد که هیچ‌چیز نمی‌تواند روح مقاومت مردم ایران را بشکند.
ارسال دیدگاه