به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمدصالح زندی فعال رسانه ای در یادداشتی نوشت: مفهوم عدالت به عنوان یکی از اصول دین شیعه اثنی عشر، از چنان اهمیتی برخوردار هست که برخی از مفسرین، تحقق آن را مقارن با تمامیت شریعت دانسته و عمود خیمه اسلام را با وجه تسمیه «عدل» همسنگ انگاشته اند. شاید بتوان یکی از اصلی ترین انگیزه های خیزش مردم در قیام 1357 را نیز زدودن تبعیض و بی عدالتی در رژیم طاغوت دانست؛ چه آنکه یکی از اصلی ترین پایه های بنیادین انقلاب اسلامی به رهبری خمینی کبیر(ره)، به منصه رساندن و عینیت بخشی به مفهوم عدل و عدالت بود.
در این بین، بیم و امیدهایی در تحقق امر عدالت در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران مستتر بوده و هست چراکه با گذشت بیش از چهار دهه از پیروزی حق علیه باطل، با وجود پیشرفت های گوناگون اما در حوزه عدالت اجتماعی، آنگونه که باید و شاید در تحقق تام و تمام این مقوله مهم و ارزنده، توفیق حاصل نگردیده است. نشان به آن نشان که رهبری فرزانه انقلاب اسلامی در بهمن ماه 1396 فرموده اند: «در مورد عدالت ما عقب‌مانده هستیم؛ در این تردیدی نیست؛ خودمان اعتراف می کنیم، اقرار می کنیم. در دهه پیشرفت و عدالت بایستی هم در پیشرفت موفّق می شدیم، هم در عدالت؛ در پیشرفت به معنای واقعی کلمه موفّق شدیم، واقعاً پیشرفت کردیم و در همه زمینه‌ها پیشرفت اتّفاق افتاده است؛ امّا در زمینه عدالت، باید تلاش کنیم، باید کار کنیم. در مورد عدالت مشکل داریم و ان‌شاءالله با همّت مردان و زنان کارآمد و مؤمن، در این ناحیه هم پیشرفت خواهیم کرد.»
در عین حال تفاسیر و برداشت های گوناگونی از تحقق مفهوم عدالت در بطن اجتماع وجود دارد. پیش پا افتاده ترین و انحرافی ترین تصور از عملیاتی نمودن این امر حیاتی، همان تأویلی است که کارل مارکس و طرفداران مارکسیسم از عدالت به میان می آوردند. شهید مرتضی مطهری به زیبایی در مجلد «نقدی بر مارکسیسم» برداشت مارکسیستی از عدالت را نقد و آن را نوعی دیگر از بی عدالتی دانسته اند. همین تفسیر مارکسیستی از عدالت است که منجر به ظهور و بروز «عدالت پارتیزانی» می شود و سعی بر آن دارد تا با اعمال زور، افشاگری افراطی و حقنه مساوات در تمامی شئون فارغ از مدنظر داشتن استعدادها و ظرفیت های افراد، به خیال خود عدالت را برقرار سازد!
والاترین و دقیق ترین تفسیر از عدالت اما در مفهوم عدالت اسلامی نهفته است که نه تنها استعدادها و توانایی های افراد در تقسیم امکانات و رفاهیات را مدنظر قرار می دهد، بلکه در پی ترویج عدالتخواهی راستین و حقیقی، در میان یکایک آحاد جامعه است. فلسفه تشکیل بسیاری از نهادهای عدالت محور در ساختار بروکراتیک نظام اسلامی نیز منبعث از همین باور است. به عنوان نمونه، ایجاد ساختار "سازمان تامین اجتماعی" در دل دولت، علیرغم تمام فراز و نشیب ها، شمه ای از تحقق سیاستگذاری عادلانه در تخصیص امکانات اجتماعی به اقشار مختلف ملت را در پی داشته است.
با این همه، امید است تا در آستانه پنجاه سالگی انقلاب اسلامی و در گام دوم نهضت، بیش از گذشته در سیاستگذاری صحیح در امر عدالت اجتماعی توجه شده و همسو با منویات امامین انقلاب و قانون اساسی، طعم شیرین عدل در کام تمام ایرانیان چشانده شود.
ارسال دیدگاه