به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محرّم، زیباترین نگارخانه در قلب هستی است که زمین و آسمان و ملک و ملکوت و عرش و فرش را شگفت زده کرده است. مُحرّم، خیمه ای است که محبان خاندان نور در آن به شراب طهور اشک و عزا دعوت شده اند. شیعیان در ماه اشک های بی اختیار، ماه غمبار اسیران، ماه فریادهای خونین و ماه طنین به سوگ سرور شهیدان و 72 تن یاران با وفایش می نشینند و در شب های محرم که هر یک به نام شهیدی نامگذاری شده، به عزاداری، سینه زنی و زنجیر زنی می پردازند. شب چهارم محرم همچون شب و روزهای دیگر محرم متعلق به یکی از شهیدان کربلاست که در ادامه این بخش از نمناک معرفی می کنیم.
روز و شب چهارم محرم ماه :حضرت حر بن ریاحی
شب چهارم عزاداری محرم اختصاص به یکی از شهیدان سربلند کربلا یعنی حربن یزید ریاحی دارد. البته این شب را به فرزندان حضرت زینب نیز منسوب کرده‌اند.
چرا چهارم ماه محرم به نام حضرت حر نامگذاری شده است؟
حر به سبب توبه و پیوستنش به امام، نزد شیعیان احترام خاص دارد. شیعیان حر را نماد امید به قبولی توبه و رستگاری بعد از آن می‌دانند، به همین خاطر شب چهارم محرم را به نام حربن یزید ریاحی نامگذاری نموده اند و در این شب روضه حر ریاحی، نوحه حر ابن یزید ریاحی و...می خوانند.
حر بن یزید ریاحی که بود؟
حُرّ بْن یَزید ریاحی، از فرماندهان نظامی کوفه بود که پیش از واقعه عاشورا مأموریت یافت با سپاه هزار نفری، مانع حرکت امام حسین(ع) به سوی کوفه و نیز بازگشت او شود. حر در روز عاشورا، به سپاه امام حسین(ع) پیوست و در دفاع از او جنگید و به شهادت رسید.
دو طفلان حضرت زینب (س)
حضرت زینب (س) در سال 17 ه.ق. با عبدالله بن جعفر طیار ازدواج کرد و دارای پسرانی به نام های علی، عون، عباس، محمد؛ و یک دختر به نام ام کلثوم بود. عون و محمد در واقعه عاشورا و در رکاب دایی بزرگوار خود حضرت سیدالشهدا (ع) به شهادت رسیدند.
روز چهارم در کربلا چه گذشت؟
در این روز، عبیداللّه بن زیاد مردم کوفه را در مسجد جمع و سخنرانی کرد و ضمن آن مردم را برای شرکت در جنگ با امام حسین (ع) تشویق و ترغیب کرد. به دنبال آن 13 هزار نفر در قالب 4 گروه که عبارت بودند از:
شمر بن ذی الجوشن با چهار هزار نفر
یزید بن رکاب کلبی با دو هزار نفر
حصین بن نمیر با چهار هزار نفر
مضایر بن رهینه مازنی با سه هزار نفر به سپاه عمر بن سعد پیوستند. (بحارالانوار، ج44، ص386)
یکی دیگر از وقایع روز چهارم محرم، دیدار و گفتگوی امام حسین(ع) با عمربن سعد بود.
ارسال دیدگاه