به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اگر کسی اهل معرفت باشد و دعای عرفه را بخواند، درمی‌یابد که اجابت این دعا در گودی قتلگاه سیدالشهدا (علیه‌السلام) نهفته است. هر آنچه امام حسین (علیه‌السلام) در این دعا از توحید سخن گفته است، جزء به جزء، همان تعابیر در گودی قتلگاه به اجابت رسید و خداوند آنها را محقق ساخت.
آنجا که حضرت می‌فرماید: «خداوندا، آمده‌ام با این گوشم به وحدانیت تو شهادت دهم، با این پوست بدنم به وحدانیت تو شهادت دهم، با این رگ‌های بدنم به وحدانیت تو شهادت دهم.» در جایی دیگر می‌فرماید: «آمده‌ام با این فَکَّم، با این دندان‌هایم به وحدانیت تو شهادت دهم.
سیدالشهدا (علیه‌السلام) به چه مکانی اشاره می‌کردند؟ چه صحنه‌ای را می‌دیدند؟ یا آنجا که می‌فرماید: «آمده‌ام با این شاهرگم به وحدانیت تو شهادت دهم.» اینها کجا به اجابت رسید؟
اینها دعاهایی است که حضرت بیان می‌کردند. گویا خداوند می‌فرماید: «من تو را به جایی می‌برم که همگان ببینند چگونه با تمام اعضا و جوارحت به وحدانیت من شهادت می‌دهی؛ شهادتی عملی، نه صرفاً با گفتار من و شما.»
ما این دعا را می‌خوانیم، اما سیدالشهدا (علیه‌السلام) در گودی قتلگاه، تک تک این فرازها را با عمل و در وادی حقیقت نشان دادند و تمام خلق‌الله تا قیام قیامت این شهادت حضرت سیدالشهدا (علیه‌السلام) به وحدانیت خدای متعال را نظاره‌گر خواهند بود.»
ارسال دیدگاه