روحی که به آسمان پیوست، قلبی که نبض انقلاب را نگه داشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سید مصطفی میرزاباقری برزی در یادداشتی نوشت: شب تهران در سکوتی ژرف و جان‌گداز فرو رفته بود، گویی ماه نیز در اندوه مردم شریک شده و نورش را در غمی سنگین پنهان کرده بود. ستارگان آسمان، ناآرام و منتظر، نظاره‌گر بودند؛ منتظر عروج ستاره‌ای که نه‌تنها ایران، بلکه تاریخ را با نور وجودش دگرگون ساخته بود. در آن لحظات، شهر نفس خود را حبس کرده بود و در دل‌های مردم، طوفانی از اضطراب و امید در هم آمیخته بود. چشمان بیدار، اشک‌بار و امیدوار، به سوی آسمان دعای «امن یجیب» زمزمه می‌کردند و مساجد، مأمن دل‌های شکسته‌ای بود که برای سلامتی رهبرشان به درگاه الهی التجا می‌جستند. اما تقدیر، گویا اراده‌ای دیگر داشت.

ناگهان، گویی زمان از حرکت بازایستاد و قلب امت در سینه‌ها متوقف شد. امام خمینی (ره)، آن روح سترگ انقلاب، آن یار وفادار محرومان و صخره استوار در برابر طاغوت، به ابدیت پیوست. او که با عزمی پولادین و قلبی سرشار از ایمان، راه روشن انقلاب را گشود، دیگر در میان مردم نبود. قلبش که عمری برای عدالت و حقیقت تپیده بود، از حرکت ایستاد، اما روحش در آسمان‌ها جاودانه شد.

آن روز، چهاردهم خرداد ۱۳۶۸، کویر تشنۀ ایران اشک‌های مردم را در آغوش کشید. مردمی که چون باران بهاری می‌گریستند و با سینه‌هایی پر از درد، وداع با خورشید وجودشان را تاب می‌آوردند. تابوت امام، بر امواج خروشان جمعیت سیاه‌پوش، چون کشتی‌ای در دریای غم روان بود. این نه پایان یک راه، که آغاز سفری نو و پرچالش بود؛ سفری که امت را به آزمونی بزرگ فراخواند.

آیت‌الله خامنه‌ای، آن شاگرد وفادار و یار صدیق امام، سکان انقلاب را در دست گرفت. با حکمت و اقتدار، و وفاداری بی‌چون‌وچرا به آرمان‌های امام، او کشتی انقلاب را در میان طوفان‌های زمانه هدایت کرد. رهبری او، نه‌تنها تداوم راه امام بود، بلکه گواهی بر زنده بودن روح انقلاب در دل این ملت. او که خود پیش‌تر با رأی مردم به ریاست رسیده بود، با عزمی استوار و قلبی مؤمن، پرچم انقلاب را برافراشته نگه داشت.

دشمنان، به خیال خام، گمان بردند که با رفتن امام، چراغ انقلاب خاموش خواهد شد. اما ندانستند که این ملت، با ایمان راسخ و رهبری مقتدر، هرگز تسلیم نخواهد شد. روح خدا به خدا پیوست، اما اراده الهی، این امت را با رهبری فرزانه، آیت‌الله خامنه‌ای، به سوی آینده‌ای روشن رهنمون ساخت.

امروز، در سالگرد رحلت آن بزرگ‌مرد تاریخ، نه‌تنها یاد او را گرامی می‌داریم، بلکه به آرمان‌هایش، به راهش و به وفاداری این ملت به مکتبش درود می‌فرستیم. سلام بر امام، سلام بر یارانش، و سلام بر مردمی که با تمام وجود، پاسدار این انقلاب و آرمان‌هایش هستند.