به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پژوهش‌های جدید نشان میدهد که از دست دادن حس بویایی یا شنوایی می‌تواند نشانه مشکلات یا بیماری‌هایی باشد که می‌توانند تهدیدی جدی برای سلامتی باشند و در صورت درمان نشدن یا فقدان توجه لازم، حتی منجر به مرگ شوند.
دو مطالعه جدید نشان میدهد افت شنوایی با احتمال بالاتر ابتلا به نارسایی قلبی مرتبط است، در حالی که افرادی که حس بویایی ضعیفی دارند، بیشتر در معرض مرگ ناشی از بیماری‌های مغز و اعصاب، تنفسی و قلبی‌عروقی قرار دارند.
دانشمندان موسسه کارولینسکا در سوئد با بررسی دو هزار و ۵۰۰ شرکت‌کننده، دریافتند احتمال مرگ کسانی که در آزمون تشخیص بویایی با ۱۶ مورد بو از جمله رایحه لیمو، سیر و قهوه، نمره بدی گرفتند، حدود ۷۰ درصد بیشتر از کسانی بود که این آزمون را با موفقیت پشت سر گذاشتند.
این مطالعه که ماه گذشته در مجله گوش و حلق و بینی انجمن پزشکی آمریکا: جراحی سر و گردن(JAMA Otolaryngology: Head & Neck Surgery) منتشر شد، به بررسی رایج‌ترین علل مرگ در میان افرادی که حس بویایی ضعیفی داشتند پرداخت و زوال عقل را بزرگ‌ترین عامل خطر معرفی کرد.
به گفته کارشناسان، غربالگری‌های منظم مربوط به حس بویایی هم باید مانند ارزیابی‌های شنوایی و بینایی، به طور منظم انجام شوند و یادآور می‌شود حس بویایی که تحقیقات نشان می‌دهند بر چشایی و حافظه نیز تاثیر می‌گذارد، نشانه مهمی از سلامت کلی بدن است.
دکتر اینگرید اکستروم، نویسنده ارشد مطالعه، تاکید کرد: «حس بویایی فقط به درک شما از بو و مزه مربوط نمی‌شود، بلکه به حافظه، ادراک و آگاهی شما از محیط اطرافتان هم مربوط است.»
در همین حال، طبق مطالعه مشاهده‌ای روی ۱۶۴ هزار شرکت‌کننده در بریتانیا که ماه گذشته در نشریه پزشکی قلب (Heart) منتشر شد، افرادی که مشکلات شنوایی خفیف و شدید داشتند، به ترتیب ۱۵ و ۲۸ درصد بیشتر از کسانی که شنوایی مناسب داشتند، در معرض ابتلا به نارسایی‌های قلبی بودند.
افرادی که از سمعک استفاده می‌کردند، هم ۲۶ درصد بیشتر در معرض خطر بودند.
اگرچه در بیماری‌های قلبی عموما مشکلات عروقی عامل اصلی‌اند، محققان دریافتند که فشار روانی از دست دادن توانایی شنیدن هم می‌تواند بیماری‌های قلبی را تشدید کند.
دانشمندان در نهایت نتیجه گرفتند که در آزمایش‌های غربالگری بیماری‌های قلبی‌عروقی و تعیین راهبردهای پیشگیری از آن، باید سلامت شنوایی و نیز رفاه روانی (احساس رضایت، آرامش و توانایی مقابله با استرس‌ها و چالش‌های روزمره) را هم مد نظر قرار داد و بررسی کرد.»
ارسال دیدگاه