به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یکی از رفتارهایی که دین اسلام، مسلمانان را از انجام آن باز داشته است، عیب جویی است. اسلام نه تنها فرد را از عیب جویی باز می دارد بلکه به عیب پوشی توصیه می کند.
احادیثی از ائمه درباره عیب جویی
عیب جویی به معنای تفحص و جست و جوی معایب، خطاها، گناهان و بدی های دیگران و آشکارسازی آن است. این رفتار ناپسند است و در بسیاری مذاهب آن نهی شده است. در قرآن آیه هایی در مورد عیب جویی آورده شده است. احادیث بسیاری از ائمه درباره ی عیب جویی آورده شده است .
حضرت عيسى عليه السلام می فرمایند :
لا تَنظُروا في عُيوبِ النّاسِ كالأربابِ ، وَ انظُروا في عُيوبِهِم كَهَيئَةِ عَبيدِ النّاسِ .
به عيب هاى مردم چون خواجگان منگريد، بلكه به عيب هايشان چون غلامان نگاه كنيد.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمودند :
طوبى لِمَن مَنَعَهُ عَيبُهُ عَن عُيوبِ المُؤمِنينَ مِن إخوانِهِ .
خوشا به حال آن كس كه عيب خودش، او را از پرداختن به عيبهاى برادران مؤمنش باز دارد.
امام علی علیه السلام فرمودند :
تَتَبُّعُ العُیوبِ مِن أَقبَحِ العُیوبِ وَشَرُّ السَّیئَاتِ .
عیب جویی ، از زشت ترین عیبها و بدترین گناهان است.
امام علی علیه السلام فرمودند :
مَن بَحَثَ عَن أَسرَارِ غَیرِهِ، أَظهَرَ اللهُ أَسرَارَهُ .
هر که رازهای دیگران را جستجو کند، خداوند رازهای او را فاش سازد.
امام على عليه السلام :
أفضَلُ النّاسِ مَن شَغَلَتهُ مَعايِبُهُ عَن عُيوبِ النّاسِ .
بهترين مردم كسى است كه عيب هاى خودش، او را از عيب هاى مردم باز دارد.
امام علی علیه السلام فرمودند :
مَن أَبصَرَ عَیبَ نَفسِهِ لم یعِب أَحَداً .
هر که بینای عیب خود باشد، از هیچ کس عیب جویی نکند.
امیرالمومنین علیه السلام فرمودند :
مَن بَحَثَ عَن عُیوبِ النَّاسِ فَلیبدَأ بِنَفسِهِ .
کسی که در جستجوی عیب های مردم است، باید از خودش شروع کند.
امام علی علیه السلام می فرمایند :
عَجِبتُ لِمَن يُنكِرُ عُيُوبَ النَّاسِ ! وَ نَفسُهُ أَكثَرُ شَئٍ مَعَاباً وَ لا يُبَصِّرُهَا .
در شگفتم از كسی كه عيب های مردم را بد می داند، در حالي كه خودش از همه پر عيب تر است و آنها را نمی بيند.
امام علی علیه السلام فرمودند :
لا تَتَّبِعَنَّ عُیوبَ النَّاسِ، فَإِنَّ لَک مِن عُیوبِک - إِن عَقَلتَ - مَا یشغَلُک أَن تَعِیبَ أَحَداً .
دنبال عیب های مردم نباش؛ زیرا عیب هایی که در خودت هست - اگر خردمند باشی - مانع از آن می شود که از کسی عیب جویی کنی.
امام سجاد عليه السلام می فرمایند :
مَنْ رَمَي النّاسَ بِما فيهِمْ رَمَوْهُ بِما لَيْسَ فيِهِ .
هركس مردم را عيب جوئی كند و عيوب آنان را بازگو نمايد و سرزنش كند، ديگران او را متهّم به غير واقعيّات می كنند.
امام صادق علیه السلام فرمودند :
إِذَا رَأَیتُمُ العَبدَ مُتَفَقِّداً لِذُنُوبٍ (النَّاسِ) نَاسِیاً لِذُنُوبِهِ، فَاعلَمُوا أَنَّهُ قَد مُکرَ بِهِ .
هر گاه دیدید بنده گناهان مردم را می جوید و گناهان خودش را از یاد برده است، بدانید که گرفتار مکر خدا شده است.
امام صادق عليه السلام فرمودند :
أنفَعُ الأشياءِ لِلمَرءِ سَبقُهُ النّاسَ إلى عَيبِ نَفسِهِ .
سودمندترين چيزها براى آدمى، اين است كه در رسيدگى به عيب هاى خود بر مردم پيشى گيرد (پيش از پرداختن به عيوب مردم به عيب هاى خود بپردازد).
امام حسن عسکری (ع) می فرمایند:
کسی که برادر دینی خود را در نهان پند دهد، او را زینت داده است، اما اگر در برابر دیگران نصیحتش کند موجب سرشکستگی او شده است.
ارسال دیدگاه