به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بازی های آسیایی ناشنوایان یکی از مهمترین رویداد هایی است که بس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران و به واسطه نفوذ رییس ایرانی کنفدراسیون ورزش های ناشنوایان ایران به کشورمان اعطا شده بود. ولی متاسفانه و در کمال ناباوری با تصمیم مسئولین کنفدراسیون آسیا، میزبانی این رقابت ها از تهران به کوالالامپور سپرده شد. اتفاقی تامل برانگیز که هیچ واکنشی را از سوی مسئولین ورزش کشورمان را شاهد نبود.
ابتدا قرار بود برخلاف استاندارهای برگزاری مسابقات، این رویداد با تصمیم وزیر وقت ورزش و جوانان (حمید سجادی) و اعلام فدراسیون ناشنوایان در جزیره کیش برگزار شود و درهمین راستا چندین جلسه نیز با مسئولین وقت سازمان منطقه آزاد کیش هم برگزار شد.
اما به یکباره و پس از چند ماه تعلل و پس از مصاحبه انتقادی رییس کنفدراسیون آسیا مبنی بر عدم آمادگی برگزاری جزیره کیش، محل برگزاری مسابقات به تهران منتقل شد.
با حکم کیومرث هاشمی، استاندار تهران به عنوان رییس ستاد برگزاری منصوب تا شرایط برگزاری مطلوب این رویداد مهم را فراهم کند. آقای استاندار هم با استعاره از ورزشی ها تمامی جلساتی که در کیش برگزار شده بود را مجددا همانند ویدئوچک با حجم وسیع تر و تعداد نفرات بیشتر در تهران برگزار تا نوید برگزاری یک رویداد مطلوب را به مردم و جامعه ورزش بدهند.
جلساتی که هیچ خروجی عملیاتی برای ورزش نداشت و تنها بذر یاس و ناامیدی در آن کاشته می شد و نهایتا با بهانه های مختلف مبنی بر عدم استقبال کشورها و فشار واهی که به کنفدراسیون آسیا وارد شد، میزبانی این رقابت ها از ایران صلب و به کشور مالزی سپرده شد.
ولی آنچه که این یادداشت دنبال می کند و جای تامل دارد این است که...
۱_چرا برگزاری این رویداد بدون کارشناسی به جزیره کیش سپرده شد؟
۲_آیا جزیره کیش ظرفیت برگزاری چنین رویدادهایی را دارد؟
۳_چرا درابتدا تبلیغات رسانه ایی وسیعی صورت پذیرفت و اکنون هیچ خبری از ستاد بازی ها و خبرهای رنگارنگ این رقابت ها نیست؟
۴_انتخاب افراد جهت فعالیت در ستاد با چه معیاری انجام شده است؟
۵_فدراسیون ورزش های ناشنوایان به عنوان متولی این رویدادچه نقشی را در ستاد ایفاد می کرد؟
۶_با تشکیل ستاد در تهران، اداره کل ورزش و جوانان استان چه اقداماتی را در راستای تجهیز اماکن ورزشی انجام داده و ایا ماهیتا استان تهران آمادگی برگزاری این رویداد بزرگ را داشت؟
این موارد تنها بخشی از چندین ابهاماتی است که در اذهان ورزشی ها نقش بسته و مخاطبین عام و خاص را به فکر فرو خواهد برد که چرا فرصت میزبانی این رویداد بزرگ را با ده ها حسن و فایده را به راحتی و با نفوذی که در آسیا داشتیم از دست دادیم؟!
سیدعلیرضا محسنی – محقق و کارشناس ورزش
ارسال دیدگاه