بیمارستان «کمال عدوان» نمودی از وضعیت فاجعه‌بار شمال غزه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در بیمارستان «کمال عدوان» در شمال نوار غزه، بیماران و مجروحان بدون دارو یا مداخلات پزشکی از درد ناله می‌کنند، زیرا در نتیجه محاصره و ادامه جنگ نسل‌کشی به راه افتاده توسط رژیم صهیونیستی از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ کمبود منابع وجود دارد. بیماران و مجروحان در بیمارستان به دور از چشمان جهانیان و بدون دریافت حداقل درمان با دردهای خود روبرو می‌شوند و امروز بزرگترین امید آنها به دست آوردن داروهای مسکن است تا از شدت درد آنها کاسته شود.

یکی از بیماران سی ساله که خواست نامش فاش نشود، به خبرگزاری آناتولی گفت که شرایط جراحت او بسیار سخت است و او باید پلاتین را در پایش قرار دهد، اما در شمال غزه در دسترس نیست.

وی افزود: در بیمارستان هیچ دکتری برای پیگیری سلامت یا ارائه خدمات وجود ندارد. ما از نبود داروهای مسکن برای کاهش شدت درد رنج می‌بریم و این باعث تاسف است.

بر اساس آنچه که فلسطینی‌های داخل بیمارستان گزارش داده‌اند، «محلول غذایی» بیشترین چیزی است که یک بیمار یا مجروح می‌تواند دریافت کند، اما این کمبود شدید در نتیجه ضرباتی که ارتش رژیم صهیونیستی به عمد به سیستم پزشکی شمال نوار غزه وارد می کند، به نوعی باعث مرگ بیماران و مجروحان به دلیل عدم درمان می‌شود.

در همین راستا، «حسام ابو صفیه» رئیس بیمارستان کمال عدوان گفت: هر روز که از آغاز نسل کشی در شمال می‌گذرد، وضعیت بدتر می‌شود و نظام سلامت همچنان آسیب دیده است و ما خدمات را به حداقل رسانده‌ایم.

وی بار دیگر بر کمبود ملزومات پزشکی در شمال نوار غزه و و بیمارستان کمال عدوان اشاره و تصریح کرد: اسرائیل همچنان از ورود تیم‌های پزشکی با تخصص‌های جراحی به منطقه جلوگیری می‌کند.

ابوصفیه افزود: وضعیت دردناک و فاجعه‌بار شده است و آنچه مایه تأسف است این است که ما پیام‌هایی را به جهان فرستادیم اما بی‌پاسخ ماندند. پاسخی وجود ندارد و هیچ مدعی انسانیتی قادر به شکستن محاصره شمال نیست.

بیمار دیگری به آناتولی گفت که علیرغم وخامت وضعیت سلامتی‌اش، اما تنها به واسطه محلول‌های نمکی (سرم) زنده است.

وی ادامه داد: کسانی که در اینجا خدمات ارائه می‌دهند داوطلب هستند، اما هیچ پرسنل پزشکی یا تجهیزاتی برای کمک به ما در این زمینه وجود ندارد.

وی با بیان اینکه درد مانع از خوابیدنش در شب می‌شود، افزود: تمام ساعات شب از درد فریاد می‌زنم، اما در اینجا مسکنی وجود ندارد و حتی آنتی بیوتیک هم در دسترس نیست. شمال نوار غزه همچنین خالی از نیازهای ضروری زندگی از جمله غذا است.