دو تصویر از یک معراج ...

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی خبر مدرسه،آرام آرام قاصدکهای رسیده از سفری دور ، همراه نسیمی مهربان به دشت آلاله ها می رسند .
در یک سفر ، دشت قاصدک های پر و بال شکسته ی زیادی را پذیراست و در سفری دیگر تعداد اندکی قاصدک به دشت آلاله ها میرسند.
گاه شصت قاصدک وگاه چهار قاصدک
هر قاصدک بر گلبن لاله ای می نشیند تا خستگی و رنج این سفر دور و دراز را برای لاله اش بازگو کند .
کمی آنطرف تر، دل خستگانی که به پهنای دل آسمان گریسته اند تابوتهایی خالی را بر دوش خود حمل می کنند
با اینکه تابوت خالیست اما سنگینی عجیبی را بر پشتشان احساس می کنند
صاحبان آن تابوتها همان قاصدکها هستند که سبکبار! به سمت مقصد خویش پرواز کرده اند
اما چرا آنطرفتر صدای گریه می آید؟!
انگار هر کسی نجوایی در گوش تابوتی دارد و روی آن چیزی می نویسد
شعر می نویسند؟

آرزوها و امیدها را می نویسند؟
از دل تنگی ها و قصه هجران می سرایند؟
از سختی هایی که کشیده اند؟
از نامردی ها و ناجوانمردی ها؟
از لگدهایی که روی خونهای پاک کوبیده شده!؟
اما نه!
از رد پای خون گریزی نیست!
این خونها پاک شدنی نیستند
مگر می شود فراموش کرد آن همه پاکی
آن همه صفا و صمیمیت
رشادت
شجاعت
جوانمردی
و آن همه عشق خدایی را!!!
و او همچنان می نویسد.............
اما پهنه تابوت به وسعت همه درد دلهایش نیست
چرا که تابوت نیز دلتنگ پیکریست که از دیار غربت به دیار غربت!
سفر می کند...........
تصاویری که در زیر مشاهده می کنید هردو مربوط به معراج شهدای گمنام در اهواز می باشد.
تصویر اول مربوط به زمانی است که پیکر مطهر بیش از 90 شهید گمنام تازه تفحص شده بودند و تصویر دوم مربوط به دو روز پیش می باشد که فقط پیکرچهار شهید گمنام در معراج قرار دارند.
ای شهیدان گمنام که هنوز پیکرتان در زیر خاکهای این کشور عزیز بی نام و نشان است، بسیاری از مادران هنوز هم چشم انتظارند؛ مگر خودتان نگفته اید که بهشت زیر پای مادران است، پس این فرشته ها را چشم انتظار نگذارید و به دیدار مادران خود در معراج بیایید.

انتهای پیام/پ