به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ از صبح قزوین، اگر تا دو سال گذشته همیشه از نبود پوشاک مناسب و متعارف مانند«مانتوی دکمه‌دار و اسلامی» در رنج بوده و تهیه این نوع پوشاک جزو اصلی‌ترین دغدغه بانوان شهر به خصوص قشر مذهبی محسوب می‌شد؛ امسال اما گویا اوضاع کمی فرق کرده، حالا دیگر نه از آن مانتوی بی‌دکمه بلند خبری است و نه از آن پالتوهای بلند پشمی!
همه چیز به یک پوشاک خلاصه می‌شود، کت، پیراهن و شومیز؛ فرقی نمی‌کند آقا، خانم، جوان و نوجوان همه یک نوع پوشاک دارند و آن هم پیراهن کوتاه است.
تابستان این پیراهن‌ها نازک‌تر و زمستان‌ها پشمی و گرم‌تر شده‌اند، حالا خواهرها به راحتی می‌توانند لباس برادر خود را تن کند و به بیرون برود، خرید کند و در دانشگاه بخواند و تفریح کنند، مهمانی بروند.
دیدید چه آسان مشکل پوشاک بانوان حل شده است، حالا مدام حرص بخورید که چرا این مناسب نیست، چرا آستین آن کوتاه است؟ چرا دکمه ندارد؟ دیگر اصلا مانتویی در مغازه‌های سطح شهر وجود ندارد که برای انتخاب مناسب آن مدام بخواهید از این مغازه به آن مغازه بروید و خود را خسته کنید، هر چه هست در حد یک پیراهن و یا یک کت کوتاه مردانه است.
بازی از همان فصل تابستان شروع شد که تیشرت‌های کوتاه «کراپ» و بلند مشکی روانه بازار شد و آنقدر فراوان بود که گویی از سر روی شهر می‌بارید، در دست هر دست‌فروشی چندتا از این تی‌شرت‌ها بود، لباس‌هایی که دختر و پسر نداشت و هرکسی می‌توانست آن را برتن کند، حالا با شروع فصل سرما پیراهن‌های پشمی و هودی‌ها جای خود را به آن تی‌شرت میکی‌موسی‌ها دادند.
شاخص‌های اصلی این نوع پوشاک هم زنانه و مردانه بودن است، مسئولین فرهنگی اینگونه دغدغه تساوی حقوق زن و مرد را جامعه عمل پوشاندند با سیاست پاک کردن صورت مسئله.
مانتو، نام‌ناآشنا برای فروشندگان لباس بانوان!
در یک عصر پاییزی سری به خیابان خیام مرکز اصلی عرضه پوشاک زدیم، ویترین اکثر مغازه‌ها پر از پوشاک نامتعارف است، حتی دستفروشان هم همان پوشش را عرضه می‌کنند تنها کمی ارزان‌تر از مغازه.
یکی از شهروندان قزوینی که به همراه دخترش به خیابان خیام آمده در خصوص نبود پوشاک مناسب در در سطح شهر به خبرنگار اجتماعی «صبح قزوین»، می‌گوید: دخترم 14 ساله است و دوست دارد مانتوی بلند داشته باشد که اگر جایی چادر نداشت با راحتی و با امنیت بیشتری رفت و آمد کند، اما الان دو ساعت است این خیابان را گز کردیم و چیز مناسبی پیدا نکردیم.
وی ادامه می‌دهد: هرجا که می‌رویم و می‌گوییم مانتو می‌خواهیم با تعجب نگاه می‌کنند گویی تا حالا اسم آن را نشنیدند.
کمی آن طرف‌تر خانمی در حال خرید از دست فروش است، همانجا پیراهن‌ها را می‌پوشد و امتحان می‌کند، از او در مورد خریدش سوال می‌کنم و اینکه چه نوع لباسی را مناسب پوشش خود می‌داند، پاسخ می‌دهد: پوشش از اسمش مشخص است باید انسان را بپوشاند، هرچیزی که چنین حسی را به من بدهد در صورتی که مد روز هم باشد می‌خرم.
فقط ارزان، حتی به قیمت بدحجابی...
وی می‌گوید: قیمت لباس‌ها برای من بسیار اهمیت دارد چرا که عمدتا زیاد لباس می‌خرم و اگر بخواهم هر دفعه کلی هزینه کنم چیزی برای من باقی نمی‌ماند ترجیح می‌دهم ارزان‌تر بخرم تا دفعات خریدم بیشتر شود.
به سمت سه‌راه خیام حرکت می‌کنم سری به پاساژ الغدیر که روزگاری جزو مراکز اصلی خریدهای زنانه شهر محسوب می‌شد می‌زنم.
دیگر اما انگار از هیاهو و نشاط زنانه در آن خبری نیست و به جز چند مغازه لباس مجلسی فروشی تقریبا به انحصار آقایان درآمده و کلی پیراهن و پلیور و شلوار مردانه از سر رو روی پاساژ آویزان است.
مقصد را به سمت بازار قزوین تغییر می‌دهم، بازار قزوین هم تعداد زیادی مانتوفروشی دارد که حتما از بین آنها می‌توان سوژه مناسبی را گزارش پیدا کنم.
اما نه، سیاست یکسان‌سازی عرضه پوشاک به بازار قزوین هم نفوذ کرده و دیگر از آن مانتوهای شاد و رنگی گذشته خبری نیست و همه چیز در چند کت و شلوار و پیراهن‌ها چهارخانه مردانه‌طور خلاصه شده است.
خانم حیدری شهروند قزوینی در گفتگو با خبرنگار «صبح قزوین»، در مورد نبود لباس مناسب در بازار قزوین اظهار می‌کند: اینجا را نگاه کنید به نظر شما کدام یک از این لباس‌ها برای ما خانم‌ها مناسب است؟ اصلا با چه رویی باید اینها را در کوچه و خیابان بپوشیم.
وی ادامه می‌دهد: انگار مسئولین فرهنگی شهر خوابند، این لباس‌های نامتعارف کنار خیابان در دست دستفروشان، شلوارهای زاپدار و پاره و پوره با کدام فرهنگ ما همخوانی دارد؟ چرا هیچ مرکزی برای فروش پوشاک اسلامی و لباس‌های درخور فرهنگ ایرانی وجود ندارد؟ مگر جای اینگونه لباس‌ها فقط تو نمایشگاه‌ها و صفحات مجازی است؟
تهران، مرجع تعیین مدهای روز
با یکی از کسبه گفتگو می‌کنم، اینکه این نوع پوشاک را از کجا تهیه و در مغازه به فروش می‌رسانید، او پاسخ می‌دهد: اکثر پوشاکی که در بازار قزوین توزیع می‌شود، از بازار تهران و زنجان می‌آید، حتی تولیدکنندگان داخل استان هم بر اساس مدل‌های بازار تهران پوشاک را می‌دوزند.
وی ادامه می‌دهد: ما خودمان تولیدکننده هستیم، لباس‌هایی که در این فروشگاه به فروش می‌رسد عمدتاً از روی پوشاکی که در تهران مد می‌شود دوخته می‌شود، این چیزی است که مشتری از ما می‌خواهد؛ مشتری این نوع پوشاک را بیشتر می‌پسندد.
رئیس اتحادیه فروشندگان پوشاک قزوین در گفتگو با خبرنگار «صبح قزوین»، با اشاره به موضوع تقاضا در بازار پوشاک اظهار می‌کند: مغازه‌دار به ذائقه مشتری نگاه می‌کند و آنچه مورد مطلوب مشتری باشد را بیشتر می‌فروشد.
وی ادامه می‌دهد: اگر در سال‌های گذشته مغازه‌دار مد را به مشتری القا می‌کرد، اکنون این مشتری است راه و مسیر مد را به فروشنده نشان می‌دهد.
مرتضی وثوقیان بیان می‌کند: هزینه تولید برای تولیدکنندگان استان بسیار بالاست، لذا به سمت مدل و شمایلی می‌روند که مشتری‌پسند بوده و در بازار فروش داشته باشد، امروز ذائقه بازار به سمت اینگونه لباس رفته است و برای تولیدکننده ریسک دارد که بخواهد چیزی برخلاف تقاضا وارد بازار کند.
رئیس اتحادیه فروشندگان پوشاک قزوین ادامه می‌دهد: مشتریان امروز به مدد فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی در معرض انواع جدیدترین و بروزترین مد و استایل هستند که ذائقه آنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اگر یک تولیدکننده بخواهد پوشاکی تولید کند که فروش داشته باشد به ناچار باید به خواسته مشتری تن دهد، حال بر وفق مراد خود باشد و یا برضد مراد او.
وی تاکید می‌کند: البته بازرسین ما در اتحادیه با فروش هرگونه پوشاک که منافی عفت و عرف جامعه باشد به حتم برخورد خواهند کرد، اما باید دانست بسیاری از پوشاکی که امروز توسط برخی بانوان در سطح جامعه مورد استفاده قرار می‌گیرد به عنوان پوشاک مهمانی و برای داخل منزل تولید شده است، اگر برخی آن را در بیرون از منزل می‌پوشند، فروشنده و تولیدکننده تقصیری ندارند و این تناقض را نباید پاسخگو باشند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی «صبح قزوین»، هر چند امروزه نمی‌توان نفوذ و تهاجم فرهنگی دشمنان را در مقوله مد و لباس و دور کردن جامعه از فرهنگ عفاف و حجاب را نادیده گرفت، اما کم‌کاری مسئولان فرهنگی در تسری این ضدفرهنگ و اوضاعی که به وجود آمده نیز غیرقابل انکار است!
آنجا که زورشان به تبلیغات پر زر و زور و شبیخون فرهنگی دشمن نرسید به جای کار فرهنگی و تولید پوشاک فاخر و جوان‌پسند و نمایش الگوی مناسب ایرنی و اسلامی، همان راهی را دنبال می‌کنند که دشمن با تمام وجودش آن را خواهان است و با جای حل مسئله به دنبال پاک کردن صورت مسئله هستند.
امیدواریم مسئولین فرهنگی تا دیرنشده فکری به حال فرهنگ به تاراج رفته پوشش اسلامی و ایرانی بکنند چرا که ایرانی از زمان ساسانیان تا به حال همواره با پوشش متعارف عجین بوده و فرهنگ استفاده از بهترین ملزومات حجاب مانند شلوار نیز از ایرانیان به دیگر کشورهای اسلامی انتقال داده شده است.
ارسال دیدگاه