به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، نماز ستون دین است و مظهر کامل خشوع و خضوع در برابر ذات اقدس الهی است. عبادتی است که در ضمن آن، انسان در پیشگاه خداوند متعال ایستاده و به بندگی خویش در مقابل خالق بزرگوار اعتراف می کند و پیشانی در آستانه پاک او به خاک می ساید و حوائج خود را از او می طلبد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری تحلیلی کریمه,امام حسن عسکری (علیه السلام) همانند پدران گرامی خود در توجه به عبادت با خدا نمونه بود. آن حضرت به هنگام نماز از هر کاری دست میکشید و چیزی را بر نماز مقدم نمیداشت. ابوهاشم جعفری در این مورد میگوید: روزی به محضر امام یازدهم مشرف شدم، امام مشغول نوشتن چیزی بود، وقت نماز رسید، امام نوشته را کنار گذاشته و به نماز ایستاد... (بحارالانوار، ج50، ص304)
,آری، نماز اول وقت حضور بر سر قرار با معشوق است. لذا انسان نمازگذار باید برای حاضر شدن بر سر قرار، خود را جهت تکبیره الاحرام در اول وقت آماده کند.
,گفتنی است که زمان اول وقت برای نماز دارای مغناطیسی است که انسان را در فضای معنوی قرار می دهد . زمان اول وقت برای نماز همچون دریای کرامت است که هر کس در آن غوطه ور گردد، اهل کرامت می شود. چرا که در زمان اول وقت برای نماز درهای رحمت خداوند متعال به روی بندگان باز می شود و هر کس در آن زمان بیدار و در عرصه راز و نیاز رو به قبله و در نماز باشد و از خدا طلب کند، قافیه زندگی را برده است .
,همچنین حضرت عبدالعظیم حسنی از امام حسن عسکری(ع) روایت می کند که فرمودند: "خداوند متعال با حضرت موسی تکلم کرد، حضرت موسی فرمود:خدای من. کسی که نمازها را در وقتش به جای آورد چه پاداشی دارد؟ خداوند فرمود:حاجت و درخواستش را به او عطا می کنم و بهشتم را برایش مباح می گردانم".(بحارالانوار، ج82، ص204)
,حتی کسانی که نماز خود را در اوّل وقت آن به جا میآورند در مقایسه با کسانی که اینگونه نیستند، متفاوت بوده و نگرش یکسانی درباره نماز ندارند.
,چرا که گروه دوم هر گاه به یاد نماز خوانده نشدهی خود میافتند، اضطرابی وجودشان را فرا میگیرد تا اینکه نماز خود را بخوانند و از دستش خلاص گردند. گفتنی است که چنین نمازی، نه از روی عشق و محبّت به نماز؛ بلکه به انگیزهی رهایی از این تکلیف سخت بوده است!
,در مقابل، کسی که نماز خود را در اوّل وقت آن به جا میآورد، هر گاه به یاد نماز میافتد نفس راحتی کشیده و از اینکه وظیفهی خود را سر وقت انجام داده احساس «عزّت نفس» و «ارزشمندی» میکند. بنابراین نماز این شخص، نه به نیّت ادای تکلیف و رهایی از آن؛ بلکه از روی محبّت به خداوند متعال و عشق به انجام تکلیف الهی است.
,بعضى از محدثان بزرگوار نقل کرده اند: نماز اول وقت، حتما بالا مى رود و اگر کسى نماز خود را در اول وقت بخواند ملائکه آسمان، نماز او را با نماز امام زمان (علیه السلام) و افراد صالح خداوند، بالا مى برند و از فضل وجود و کرم خداوند دور است نمازى که با نماز امام زمان بالا رود و به آن توجه نکنند و آن را قبول ننمایند.
,از سویی دیگر قرآن مجید، نماز اول وقت را یکى از صفات مۆمنان مى داند و مى فرماید: مۆمنان کسانى هستند که نمازهایشان را حفظ مى کنند. حفظ نماز به این است که نماز گزاران آن را از اول وقت به تأخیر نیندازند.
,عقید خادم می گوید: هنگامی که حضرت عسکری علیه السلام در بستر بیماری بود و واپسین لحظات حیات خویش را می گذرانید، مقداری داروی جوشانده خواست، ما آنرا آماده کرده و به محضرش آوردیم، امام متوجه شد که وقت نماز صبح رسیده است، فرمود: می خواهم نماز بخوانم، سجاده حضرت را در بسترش گستردیم، امام از خادمه ایکه در آنجا حضور داشت آب وضو را گرفته و بعد از اینکه با آن آب وضوی کاملی را به جا آورد، آخرین نماز صبح را در همان بسترش خواند و لحظاتی بعد روح بلند آن حضرت به عالم بالا عروج نمود.( کمال الدین، ص473؛ بحارالانوار، ج50، ص331)
,...و در پایان گفتنی است که شهادت امام حسن عسگری(ع)، فرصت بسیار مناسبی است تا دست کم برای یک روز، در این مقوله بیشتر بیندیشیم و با اندکی تامل در کلام آن امام همام، ره توشه ای برای زندگی دنیوی و اخروی خود بیابیم.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه