روزنامه‌های امروز در سرمقاله‌های خود چه نوشتند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ با مرور سرمقاله و یادداشت‌های روز روزنامه‌های کثیرالانتشار کشور، مطالبی از جمله نقش رسانه در جنگ غزه و چند نکته، مراودات اقتصادی جهان با رژیم صهیونیستی قطع شود، راهبرد رقابت به چشم می‌خورد.

کیهان: در یادداشت روز خود با عنوان «نقش رسانه در جنگ غزه و چند نکته» نوشت: دیروز یعنی در ســی و نهمین روز جنگ غزه، دوستی در واکنش به پستی که در اینســتاگرام راجع به کودک کشی صهیونیست ها گذاشــته بودم این سؤال را پرسید: چرا اخبار کودکان فلسطینی که کشته می شوند را این طور پوشش می دهید ولی اخبار کشتار کودکان اسرائیلی و بریدن سر 40 کودک یهودی را پوشش نمی دهید؟ وقتی عذرخواهی رسمی سارا سیدنر خبرنگار سی ان ان و منتشر کننده این خبر جعلی را در کنار مواضع رهبران برخی از همین کشورهای حامی رژیم صهیونیستی مبنی بر رد این خبر برایش فرستادم، فقط سکوت بود که تحویلم داد! چرا برخی، دروغ های به این درشتی را باور می کنند؟ چرا تکذیبیه های متعدد و بزرگ تر از این دروغ را ندیده بود؟ آیا در دل این سؤال، رژیم اسرائیل، مظلوم تلقی نشده است؟ اگر بله، آیا اسرائیل واقعا مظلوم است؟! موضوع این یادداشت، نگاهی به نقش و قدرت رسانه در جنگ غزه و واقعیت های میدانی جنگ است.

جوان: عبدالله گنجی در سرمقاله ای با عنوان «راهبرد رقابت» چنین نوشت: مقام معظم رهبری درخصوص انتخابات 1402 يک راهبرد و يک رويكرد جديد به آنچه درباره انتخابات سال های قبل توصیه می كردند اضافه كردند. رويكرد اين بود كه در انتخابات پیشین مسئولان و نخبگان سیاسی كشور را از ورود زودهنگام به انتخابات برحذر می داشتند و معتقد بودند فضای زودهنگام انتخاباتی ممكن است به خدمت رسانی به مردم آسیب برساند. امسال برخلاف گذشته، خودشان در فروردين ،1402 يعنی حدود 11ماه مانده به انتخابات، پرونده انتخابات را باز كردند و اهمیت انتخابات امسال را برشمردند. اما از راهبردهای چهارگانه ای كه اعلام كردند (سلامت، امنیت، مشاركت و رقابت) رقابت كاملا جديد بود. به تعبیر ديگر راهبردهای امنیت، سلامت و مشاركت را بارها تأكید كرده بودند اما لااقل نگارنده نديده بودم كه از ناحیه رهبری رقابت به عنوان راهبرد اعلام شود. طبیعی است كه دو راهبرد سلامت و در حیطه حاكمیت است اما مسئولیت دو راهبرد امنیت عمدتا مشاركت و رقابت معطوف به مثلث حاكمیت، مردم و نخبگان سیاسی است و اين سه ضلع بايد با همديگر به تحقق آن كمک كنند. حال سؤال اين است كه قدرالسهم حاكمیت در اعمال راهبرد رقابت چگونه محاسبه می شود، تمايز و تفاوت در عملكرد سیاستگذاران و مجريان انتخابات نسبت به گذشته چگونه ملموس و باورپذير می شود؟

قدس: مصطفی صدری نیا در یادداشتی با عنوان «پشتوانه حقوقی بستن تنگه هرمز» این گونه نوشت: پس از گذشت حدود ۴۰ روز از عملیات طوفان الاقصی که پاسخی مشروع و قانونی به جنایات ۷۵ ساله رژیم اسرائیل به مـردم فلسطین بود، کماکان شاهد هجوم وحشیانه این رژیم از زمین، هوا و دریا به تمامی آنچه در نوار غزه موجود است، هستیم. آنچه در مقطع کنونی و پس از تصویب قطعنامه مجمع عمومی و پیگیری تشکیل پرونده کیفری بـرای آمـران و عاملان جنایات جنگی در غزه می تواند مؤثر واقع شود عبارتند از: ایران می تواند به منظور احقاق حقوق ضایع شده مردم غزه ورود کند و تنگه هرمز را ببندد. این اقدام با پنج پشتوانه حقوقی قابل انجام است؛ نقض بند ۴ از ماده۲ منشور سازمان ملل متحد توسط ایالات متحده و رژیم صهیونیستی، نقض قطعنامه مجمع عمومی مصوب ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ در آتش بس، نقض کنوانسیون های چهارگانه ژنـو و شیوه نامه های الحاقی، توسط رژیم اسرائیل وابسته به آمریکا، نقض گسترده مواد ،۱،۳،۵،۶،۹،۱۵،۱۷،۲۱،۲۲ اعلامیه حقوق بشر، تحقق بند۲ از ماده یک منشور سازمان ملل متحد (احترام به اصل تساوی حقوق و خودمختاری مردم فلسطین).

عصر ایرانیان: فداحسین مالکی در سرمقاله ای با عنوان «مراودات اقتصادی جهان با رژیم صهیونیستی قطع شود» نوشت: برگزاری اجلاس ریاض و حواشی آن باید مد نظر قرار گیرد، اصل برگزاری اجلاسی با حضور سران کشورهای اسلامی و عربی با محوریت محکوم کردن جنایات صهیونیست ها و با پیگیری های مستمر دستگاه دیپلماسی کشورمان اتفاق مثبتی بود اما تحفظاتی نیز ممکن است به آن داشته باشیم. فجایع غزه برای همه کشورهای اسلامی و امت اسلام سخت و دردآور بوده و است، در این کنفرانس نیز تاکید شد روابط کشورهای حاضر در اجلاس با رژیم اسرائیل معلق شود. انتظار می رود همه کشورهای اسلامی در ادامه درباره مراودات اقتصادی و ارسال سوخت برای رژیم صهیونیستی تجدید نظر جدی کنند.

خراسان: حامد رحیم پور در یادداشتی با عنوان «وقاحت ژرمن ها در جنگ غزه» چنین نوشت: عملیات طوفان الاقصی مقاومت اسلامی در 7 اکتبر و پاسخ وحشیانه رژیم صهیونیستی، افکار عمومی و دولت های اروپایی را به دوقطب متضاد تقسیم کرده است: همبستگی با فلسطینی ها و حمایت بی قید و شـرط از اسرائیل. درحالی که راهپیمایی های حمایت از فلسطین در خیابان های اروپا با وجود برخی ممانعت ها ادامـه دارد، در پارلمان ها و کابینه های اروپایی اوضاع تا حد بسیار زیادی متفاوت است. در همین راستا اولاف شولز، صدراعظم آلمان از مخالفت با آتش بس فوری در نوار غزه درست در زمانی سخن به میان آورد که درخواست ها در سطح جهانی برای توقف درگیری افزایش یافته است. روزنامه های آلمانی نیز در همین راستا به صورت بی قید و شرط از اسرائیل حمایت می کنند.واقعیت این است که از زمان آغاز روابـط رسمی آلمان غربی با رژیم صهیونیستی در ،1۹۵6 آلمان ها متعهد شده اند ضمن به رسمیت شناختن نسل کشی یهودیان اروپا به دست رژیم نازی، به جبران خسارات مادی و معنوی این واقعه بپردازند و تمام تلاش خود را برای جلوگیری از تکرار آن، به هر شکل و در هرکجای جهان به کار گیرند.