به گزارش خبرنگار سیاسی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ بعد از اتمام زمان پیش ثبت نام در انتخابات مجلس شورای اسلامی و البته دعوت چهره های سیاسی از افراد دارای صلاحیت برای ورود به این عرصه رقابت، به موجب قانون اصلاح شده انتخابات، کسانی که در مرحله پیش ثبت نام اقدام به ثبت اطلاعات خود نکردند، امکان حضور در انتخابات را نخواهند داشت.
آنهایی که ثبت نام کردند مجوز ورود به رقابت های انتخاباتی را در صورت تایید صلاحیت خواهند داشت و آنهایی که تحت تاثیر یک جناح سیاسی خاص رویه تحریم انتخابات را در پیش گرفتند از ورود به این عرصه باز ماندند.
اصلاح طلبان رادیکال که بر پاشنه تحریم انتخابات ایستادند، به دنبال یارگیری از بدنه این اردوگاه هستند تا به قول خودشان هر چه بیشتر از مشارکت در انتخابات کم کنند این اما تنها یک سر ماجراست، جریان میانه رو اصلاح طلب به دنبال حضور در انتخابات است به گونه ای که بررسی ها نشان می دهد ثبت نام چهره های نزدیک به این جریان در شهرستان ها آمار قابل توجهی را شامل می شود.
از دوستان خواستیم در زاده‌گاهشان ثبت نام کنند!
کمال الدین پیرموذن، عضو جبهه اصلاحات در اظهاراتی گفته است: علارقم اینکه هنوز برای شهرهای بزرگ و کلانشهرها، به دلیل چالش مشارکت برنامه‌ای اعلام نشده است، ولی با این حال در شهرستان‌ها نفرات شاخصی از اصلاح‌طلبان با پیش ثبت‌نام اعلام آمادگی کرده‌اند. برنامه‌ریزی‌ها به‌نوعی است که بتوانیم ۱۷۰ کرسی را در مجلس دوازدهم به دست بیاوریم. بحث مشارکت در کلانشهرها و تهران باعث شده است تا تنها بر روی شهرستان‌ها تمرکز داشته باشیم و باتوجه به اینکه برخی از چهره‌ها هنوز در کلانشهرها اعلام آمادگی نکرده‌اند که این موضوع تنها به بحث مشارکت باز می‌گردد. به‌همین دلیل از دوستان خواستیم که برای حضور در رقابت‌ها در زاده‌گاهشان ثبت نام کنند!
بی توجهی طیف میانه رو اصلاحات به توصیه رادیکال های اصلاحاتی درباره تحریم انتخابات، شکاف درون این جریان را به زخمی عمیق تر از قبل تبدیل کرده است، زخمی که پیکره این جریان را دچار تشنج های سیاسی کرده و به نظر می رسد «تَکرار» شوک های سیاسی هم نمی تواند آن را مداوا کند.
شروع و نقطه آغاز این اختلافات شاید بتوان گفت از انتخابات ریاست جمهوری سال 1400 بود به باور بسیاری داشتن یک نامزد با وجود رد صلاحیت‌های گسترده به نوعی موجب انشقاق در جبهه اصلاحات در آن زمان شد.
عبدالناصر همتی، رئیس کل بانک مرکزی دولت حسن روحانی، گزینه ای بود که به ظاهر، مورد تایید دولت وقت و عناصر تندروی اصلاحاتی بود. میتینگ های انتخاباتی اصلاح طلبان حاکی از این بود که گزینه های دیگری هم برای ورود به عرصه رقابت های انتخاباتی وجود داشت، اما چهره های رادیکالی همچون بهزاد نبوی موافق به حمایت از این چهره های نبودند.
محسن مهرعلیزاده یکی از گزینه هایی بود که با وجود مخالفت پدرخوانده های اصلاحاتی با استفاده از اهرم فشار وارد رقابت های انتخاباتی شد.
حواشی ورود او به عرصه انتخابات و کم مهری چهره های اصلاح طلب به وی، اما باعث شد که اصلاح طلبان دچار سرخوردگی شده و از تک روی و قائل نبودن به تصمیم گروهی و حزبی بزرگانشان دلسرد شوند.
بیشتر بخوانید:
مهرعلیزاده: چرا من را کاندیدای اصلاح‌طلب حساب نمی‌کنید/اعضای نهاد اجماع ساز: کاندیدای ما نیستی!
حالا بعد از گذشت 2 سال از انتخابات 1400 و بودن یا نبودن مهرعلیزاده، باید گفت مسئله این است که طیف کهنسال و فرسوده اصلاحاتی همچنان تلاشش بر تحریم انتخابات است، اما جریان نوپا و تازه اصلاح طلب برای حفظ منافع و ماندن در بدنه حاکمیت خواستار مشارکت و جدایی خط خود از پیرتر هاست.
باید دید آیا این اختلاف درون اردوگاه اصلاحات که با هر انتخاباتی در کشور، عمق بیشتری پیدا می کند می تواند مقدمه ای برای غربال رادیکال ها از میانه رو ها باشد یا همچنان آش اصلاحات همان و کاسه همان است!
ارسال دیدگاه