به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر هامون، مسئله خشکسالی در سیستان و پرداختن به معضلات ناشی از آن سال‌هاست که در رسانه‌ها مطرح می‌شود و متأسفانه موضوع جدیدی نیست؛ اما نگرانی اصلی اینجاست که تاکنون هیچ اقدام مطالعاتی و عملیاتی دقیقی برای بررسی این مهم در این منطقه استراتژیک کشور انجام نشده است.
سیستان سرزمینی که در سال‌های نه‌چندان دور آب و آبادانی داشت و انبار غله ایران نام‌گرفته بود و به دلیل پر آب بودن هامون صید و صیادی در آن رونق بسیار داشت، اما متأسفانه بیش از دو دهه با بدعهدی کشور دوست و همسایه افغانستان در خصوص حقابه امروز به کانون بحران‌ها تبدیل شده است.
دریاچه هامون که تا سال‌های پیش پذیرای پرندگان مهاجر بود و میلیون‌ها ماهی را در سفره خود برای امرارمعاش جای‌داده بود از سال ۷۶ گرفتار خشکسالی است و باوجوداینکه بارها محیط‌زیست آن به نابودی کشیده شده است؛ اما تاکنون حرکت جدی از سوی مسئولین محیط‌زیست برای احقاق حق تالاب هامون و نجات جامعه انسانی و جانوری محیط پیرامون این تالاب نشده است.
سال‌هاست فاجعه تلخ زیست‌محیطی مرگ میلیون‌ها ماهی در تالاب هامون تکرار می‌شود؛ در روزهای اخیر نیز چاه نیمه‌های سیستان بار دیگر شاهد خودکشی دسته‌جمعی تعداد کثیری از ماهی‌ها بود که نشان از اجحاف در حق تاریخی و بین‌المللی هامون صورت گرفت.
طبق تصاویری که از شهروندان به دست ما رسیده است، متأسفانه هزاران ماهی در بستر چاه نیمه شماره ۴ شهرستان زهک تلف شدند.
در حالی این ماهی‌ها تلف شدند که تا کنون از هیچ یک از دستگاه‌های متولی در امر محیط‌زیست اقدامی صورت نگرفته است.
در تماسی که با مسئول روابط عمومی محیط زیست استان گرفته شده است، وی عنوان کرد: عکس‌های ارسالی شهروندان را برای ما ارسال تا موضوع را پیگیری کنیم.
قابل ذکر است مدیر کل محیط‌زیست استان با حفظ سمت سکانداری محیط زیست خوزستان را نیز بر عهده دارد. این در حالی است که استان سیستان و بلوچستان و خوزستان دو استان بحرانی در حوزه محیط زیست هستند.
ارسال دیدگاه