هیجان همچنان ادامه دارد/ اسپین آف «پوست شیر» ساخته می شود

به گزارش خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اخیرا ویدیویی کوتاه از پلتفرم فیلم نت منتشر شده و جمشید محمودی نیز آن را استوری کرده که نشان می دهد قرار است برادران محمودی اسپین آف «پوست شیر» را جلوی دوربین ببرند؛ دیدن این ویدیو با همان موسیقی معروف سریال پوست شیر، ناخودآگاه هیجان و استرس را به بیننده وارد می کند و او را به یاد چهارشنبه هایی توامان با آدرنالین بالا می اندازد؛ بدون شک سریال «پوست شیر» یک یاز موفق ترین و پرمخاطب ترین سریال های شبکه نمایش خاگی در دهه اخیر بوده است و طبیعی است که عوامل آن بخواهند این روند موفقیت را دوباره تکرار کنند.

به بهانه این خبر، در این گزارش مروری داریم بر کارنامه هنری برادران محمودی که با فیلم ها و سریال هایی که در این مدت تولید کرده اند، توانسته اند هنر فیلمسازی خود را به مخاطبان اثبات کنند که ماحصل این تجربه در نهایت سریالی دیدنی به نام «پوست شیر» می شود.

مرور کارنامه نوید و جمشید

 برادران محمودی ابتدای دهه نود بود که با فیلم سینمایی «چند متر مکعب عشق» همه را غافلگیر کردند و این فیلم برای آنها جوایز بسیاری از جشنواره های داخلی و خارجی به همراه داشت؛ از سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و بهترین فیلم در بخش نگاه نو سی و دومین جشنواره فیلم فجر تا جایزه های خانه سینما برای ساعد سهیلی و نادر فلاح در نقش اصلی و مکمل بازیگری؛ حالا بماند جایزه های جشنواره های فیلم جایپور، تورنتو و مراکش...

معمولا در همه فیلم ها و سریال هایی که این دو برادر تولید کرده اند، یکی در نقش کارگردان و دیگری تهیه کننده ظاهر شده و بعضا فیلمنامه و یا نویسندگی سریال را نیز برعهده داشته اند؛ سال ۹۵ بود که با سینمایی «رفتن» تجربه دیگری در دنیای فیلمسازی خلق می کنند؛ هرچند این فیلم نتوانست موفقیت های فیلم نخست آنها را تکرار کند، اما دغدغه اصلی فیلمسازی این دو برادر یعنی گفتن درد و رنج مهاجران افغانستانی به خوبی در این فیلم ها به نمایش گذاشته می شود تا جاییکه سه فیلم «چند متر مکعب عشق»، «رفتن» و فیلم بعدی آنها یعنی «شکستن همزمان بیست استخوان» به عنوان نمایندگان سینمای افغانستان راهی اسکار می شوند.

بعد از موفقیت نسبی در سینما سال ۹۶ بود که برادران محمودی اولین سریال تلویزیونی خود به نام «سایه بان» را برای شبکه دوم سیما تولید کردند؛ سریالی با موضوع حمایت از کارگاه های کوچک و اشتغال های خرد که در کنار آن البته با داستان هایی ملودرام سعی کرده بود تماشاگر را جذب داستان خود کنند. مجتبی پیرزاده، هستی مهدوی، محمدرضا غفاری، امین تارخ، پریوش نظریه، بهزاد فراهانی، رویا تیموریان، حسام محمودی، علی اسیوند، کامران تفتی، کمند امیرسلیمانی، محمد عمرانی، المیرا دهقانی، آناهیتا افشار، سینا مهراد از جمله بازیگران چهره این سریال بودند و محسن چاوشی تیتراژ پایانی آن را خوانده بود.

اما سال ۹۷ نوید برخلاف کارنامه کاری برادران محمودی و دغدغه های مشترکشان، فیلم اپیزودی «هفت و نیم» را کارگردانی می کند؛ فیلمی به تهیه کنندگی جمشید که ماجرای زندگی هفت دختر افغانستانی و ایرانی را در هفت اپیزود به صورت سکانس پلان روایت می‌کند. ندا جبرائیلی، هستی مهدوی، فرشته حسینی، شیدا خلیق، آناهیتا افشار، افسانه کمالی و روژان تقی زاده نقش های اصلی این هفت اپیزود را بازی می کنند؛ اما همان سال نوید و جمشید به صورت مشترک سریال «دلدار» را برای شبکه دو کارگردانی می کنند که در ماه رمضان آن سال به روی آنتن می رود؛ ملودرامی اجتماعی با بازی محمدرضا غفاری و سوگل خلیق در نقش آرش و رونا که نامزدی آنها به هم می خورد و چند سال بعد دوباره اتفاقات روزگار آنها را در مسیر هم قرار می دهد. الناز حبیبی، بهزاد فراهانی، پریوش نظریه، حسام محمودی، علی اوسیوند، همایون ارشادی، نیما رئیسی و علیرضا آرا از دیگر بازیگران این سریال بودند.

درخشش برادران محمودی در پوست شیر

نوید سال ۹۸ این بار هم به تهیه کنندگی برادرش جمشید، فیلم سینمایی «مردن در آب مطهر» را کارگردانی می کند که دو جایزه بهترین فیلم جشنواره های بوسان و مالزی را برای آنها به ارمغان دارد؛ هرچند بازی علی شادمان و ندا جبرائیلی از نگاه داوران سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر غافل نمی ماند و هر دو به عنوان نامزد بهترین بازیگر انتخاب می شوند؛ فیلمی که این بار هم به موضوع مهاجرت چند دختر و پسر افغانستانی به اروپا و مشکلات بر سر راه آنها می پردازد.

اما پس از کوله باری تجربه، جمشید در مقام کارگردانی و نویسندگی، سریال «پوست شیر» را به تهیه کنندکی نوید برای شبکه نمایش خانگی تولید و منتشر کرد؛ سریالی در ژانر ملودرام و معمایی پلیسی با بازی هادی حجازی فر، شهاب حسینی، پانته آ بهرام، علیرضا کمالی، پردیس احمدیه، ژیلا شاهی، بابک کریمی و مهرداد صدیقیان که به گفته بسیاری از منتقدان و کارشناسان فیلم و سینما از جمله معدود سریال های ایرانی بود که بازیگران مکمل آن به اندازه بازیگران اصلی، نقش مهمی در پازل سریال برعهده داشتند و این را با بازی درخشان خود بر همگان اثبات کردند.