شبیر فیروزیان در یادداشتی نوشت: یکی از ویژگی های بسیار مهم قرآن کریم، تقویت نگاه راهبردی، جریانی و فرآیندی در انسان هاست. چه در مسائل و پدیده های مربوط به زندگی شخصی و چه پدیده های اجتماعی و سیاسی. این مسئله مصادیق فراوانی در قرآن دارد که تفصیل آن مجال دیگری می طلبد.
اما یکی از مصادیق این نوع نگاه قرآنی به پدیده ها، مسئله «حجاب» و شیوع «بی حجابی» در جامعه است. تأمل در آیات قرآن کریم در این زمینه گویای این حقیقت است که نگاه قرآن کریم به مسئله «حجاب» و برخورد با «فحشا» نیز عمدتاً نگاه «جریانی» و «شبکه ای» است، نه «مصداقی» و «جزئی». ادبیات قرآن کریم زمانی که در سوره مبارکه احزاب درباره ضرورت «حجاب» زنان سخن می گوید، ادبیاتش «تبیینی»، «اقناعی» و «نرم» است:
«يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً؛ اى پيامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو جلبابها (روسرىهاى بلند) خود را بر خويش فرو افكنند، اين كار براى اينكه (از آلودگان) شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند بهتر است و (اگر تاكنون خطا و كوتاهى از آنها سر زده) خداوند همواره غفور و رحيم است.» (احزاب: ۵۹)
اما بلافاصله در آیه بعد، زمانیکه درباره شبکه «بی حجاب ساز» (منافقان، بیماردلان و مرجفون) که به دنبال ترویج «فحشا» در جامعه هستند سخن می گوید، ادبیاتش بسیار تند، قاطع، صریح و تهدیدآمیز است:
«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها إِلاَّ قَلِيلاً * مَلْعُونِينَ أَيْنَما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتِيلاً * سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً؛ اگر منافقين و آنان كه در دلهايشان بيمارى است، و (همچنين) آنها كه اخبار دروغ و شايعات بى اساس در مدينه پخش می‌كنند، دست از كار خود برندارند تو را بر ضد آنان میشورانيم؛ سپس جز مدت كوتاهى نمىتوانند در كنار تو در اين شهر بمانند. * و از همه جا طرد میشوند، و هر جا يافته شوند گرفته خواهند شد و به قتل خواهند رسيد. * اين سنت خداوند در اقوام پيشين است و براى سنت الهى هيچگونه تغييرى نخواهى يافت.» (احزاب: ۶۲-۶۰)
نمونه دیگر، آیات سوره مبارکه نور است که مجدداً هم موضوع «حجاب» و هم مسئله «جریان نفاق» و «بیماردل» در آن مورد بحث واقع شده است.
آیه ۳۱ این سوره، مشخصاً به موضوع حجاب اشاره دارد و با ادبیاتی نرم از زنان مؤمنه می خواهد که چشم ها را از نگاه به نامحرم فروافکنند و حجابشان را نیز رعایت نمایند و زینت هایشان را در برابر نامحرمان آشکار ننمایند.
اما در عین حال ادبیات قرآن کریم در همین سوره، درباره «شبکه مولّد بی حجابی و فحشا»، که منافقان و بیماردلان هستند، ادبیاتی سلبی و تهدیدآمیز است. قرآن کریم در آیه ۱۱ این سوره، برای توصیف منافقان از تعبیر «عُصبَة» (به معنای «گروه منسجم») استفاده نموده و سپس آنان را به عنوان «شبکه مولد فحشا»، تهدید به مجازات سخت در دنیا و آخرت می کند:
«إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ؛ كسانى كه دوست دارند فحشا در ميان مردم با ايمان شيوع يابد عذاب دردناكى براى آنها در دنيا و آخرت است، و خداوند مىداند و شما نمىدانيد.» (نور: ۱۹)
با این نگاه قرآنی باید گفت، پدیده بی‌حجابی هم مسئله ای سیاسی، هم امنیتی و هم فرهنگی است و به نظر می رسد مسئولان حکومتی باید بجای تمرکز بر روی «کشف حجاب های موردیِ خیابانی»، با «شبکه مولد کشف حجاب و فحشا» برخورد کنند؛ اگر با ابعاد و اضلاع متنوع این شبکه، که عمدتاً به نوعی مرتبط با دشمن و شبکه نفوذ و نفاق هستند، برخورد قاطع صورت گیرد، آنگاه بدون اینکه «دوقطبی های اجتماعی فتنه انگیزی» در جامعه شکل بگیرد، بی حجابی های موردیِ کف خیابان نیز تا حد بسیار زیادی از بین خواهند رفت؛ برخی ابعاد و عناصر مؤثر این شبکه مولد بی حجابی و فحشا عبارتند از: «سلبریتی های هتاک»، «فضای مجازیِ رها (عمدتاً اینستاگرام و تلگرام)»، «شبکه نمایش خانگی»، «مافیای تولیدکننده و واردکننده و توزیع کننده لباسهای نامناسب» و "سرشبکه های مرتبط با دشمن که با وعده پول افرادی را برای کشف حجاب خیابانی اجیر و سازمان دهی می کنند".
ارسال دیدگاه