به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سال ١۴٠١ برای ورزش ایران یک سال شلوغ و پرحادثه بود. سالی که با فروکش کردن نسبی بحران منحوس کرونا شاهد از سرگیری رویدادهای ورزشی بودیم که در آن اتفاقات ریز و درشتی رقم خورد و در این رویدادهای بزرگ و بااهمیت، نتایجی پر فراز و نشیب رقم زد. مثل هر مسابقه دیگری پیروزی و شکست های ریز و درشتی را در سالی که گذشت، تجربه کردیم که اشکها و لبخندها را به همراه داشت. چهره های پرتعدادی در این سال خبرساز شدند و نام آنها در صدر اخبار جای گرفت تا ورزش یک سال شلوغ و پرهیاهو را تجربه کند. در والیبال نشسته مثل همیشه قهرمان شدیم و هیچ تیمی نتوانست حتی یک ست از ما بگیرد و به جام حتی یک نگاه چپ داشته باشد. روایت این سال رویایی با پیرنگ تاریخ سازان جذاب است.
تیم ملی والیبال نشسته
قهرمان ها همیشه در تیررس هستند اما گاه فاصله به اندازه ایست که تیر هیچ رقیبی به هدف نمی نشیند. آنچه تیم ملی والیبال نشسته ایران در این سالها رقم زده، مصداق عینی همین انگاره است. تیمی که یکه و تنها در صدر ایستاده و چنان فاصله ای با سایر رقبا دارد که تمامی تیم ها در تمامی رویدادهای والیبال نشسته قید جام و قهرمانی را زده اند و برای رتبه دوم به بعد برنامه ریزی می کنند. قهرمان ابدی و ازلی والیبال نشسته دنیا این ادعا را یک بار دیگر ثابت کرد؛ در رقابتهای والیبال نشسته قهرمانی جهان در خانه یکی از بزرگترین مدعیان این رشته یعنی بوسنی. اما حتی میزبانی و تدارک گسترده میزبان هم سبب نشد که جام ایران حتی یک خش کوچک بردارد.
در رقابتهای والیبال نشسته در سارایوو مشخص بود که ایران و بوسنی پای فینال خواهند بود. تیم ملی والیبال نشسته با اقتدار و با صلابت عراق، قزاقستان، کرواسی، ژاپن، آمریکا و برزیل را شکست داد و به فینال رسید بدون اینکه حتی یک ست به حریفان بدهد. در فینال بوسنی میزبان همه کار کرد تا بلکه سایه خود را روی جام ببیند اما میزبان با همه سازو برگ و تداکراتش نیز سرنوشتی بهتر از بقیه رقبا نداشت و حتی حسرت گرفتن یک ست از تیم ایران به دلش ماند تا والیبالیست های نشسته با اقتدار و بدون چون و چرا برای بار هشتم قهرمانی جهان شوند. تیمی که حالا حالاها نه حرف دارد، نه حریف و قهرمانی به نامش سنجاق شده.
هادی رضایی
هادی رضایی سرمربی تیم ملی والیبال نشسته یک برنده ابدیست. مردی که در قامت سرمربی تیم ملی والیبال نشسته به هیچ چیز جز جام و قهرمانی راضی نمی شود. همو که حضورش روی نیمکت تیم ملی والیبال نشسته در تمام این سالها با قهرمانی مترادف بوده. قهرمانی امسال در والیبال نشسته قهرمانی جهان اما یک تفاوت اصلی با بقیه جام ها داشت. رضایی بعد از قهرمانی در پارالمپیک توکیو چند ماهی را به فترت و گوشه نشینی گذراند اما این بار پرقدرت تر از همیشه آمد. آمد تا دوباره جام را بالای سر ببرد و بگوید: «ما ایرانیم و حالا حالاها قهرمانیم» قهرمانی هشتم جهان در سارایوو در خاک بوسنی مدعی دیرینه والیبال نشسته با شکست عراق، قزاقستان، کرواسی، ژاپن، آمریکا و برزیل و البته میزبان در فینال حتی بدون یک ست باخته، مصداق عینی این شعار جذاب بود، اینکه با هادی رضایی والیبال نشسته حالا حالاها قهرمان است. با او از حالا مدال طلای پارالمپیک 2024 پاریس را قطعی بدانید.
ارسال دیدگاه