چه کسانی در معرض بیماری ام اس هستند؟/ زنان بیشترین گروه در معرض خطر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، بیماری ام اس یا مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری سیستم عصبی مرکزی است که می‌تواند علائمی را درر سراسر بدن ایجاد کند، اکثر متخصصان معتقدند که این یک وضعیت خود‌ایمنی است که در آن سیستم ایمنی به اشتباه به بافت‌های طبیعی بدن حمله می‌کند، در بیماری ام اس، سیستم ایمنی به غلاف میلین حمله می‌کند.

انواع بیماری ام اس را دانشمندان توصیف کرده‌اند که شایع ‌ترین آنها شامل ام اس عود کننده یا فروکش کننده، ام اس پیشرونده اولیه و ام اس پیشرونده ثانویه است که در سال‌های اخیر اجماع فزاینده‌ای وجود دارد که این‌ها انواع متمایز بیماری ام اس نیستند، بلکه در امتداد یک زنجیره هستند.

در برخی نقاط، التهاب مشخصه غالب این بیماری است، در حالی که در برخی دیگر، تخریب عصبی که در آن آسیب‌های قدیمی به مغز و نخاع بدتر می‌شود، غالب است.

عوارض بیماری ام اس در مردان و زنان می تواند شامل اضطراب، اختلال عملکرد مثانه و روده، افسردگی، مشکلات خواب و تغییرات شناختی مانند فراموشی یا نوسانات خلقی است.

ام اس بیشتر در رده سنی ۲۰ تا ۳۰ سال تشخیص داده شده است

فریبا بامری، کارشناس مسئول سازمان های مردم نهاد دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در گفت و گو با خبرنگار ما بیان کرد: بیماری ام اس یک بیماری مربوط به سیستم عصبی است که مغز و نخاع را تحت تأثیر قرار می دهد، ام اس تصلب متعدد سلول‌های عصبی که در سال ۱۸۶۸ توسط عصب شناس فرانسوی شناسایی شد.

وی افزود: این عارضه باعث ایجاد طیف وسیعی از علائم بالقوه از جمله مشکلات بینایی، مسائل مربوط به حرکت دست یا پا و مشکلات احساسی می‌شود، از نظر سنی ام اس بیشتر در رده سنی ۲۰ تا ۳۰ سال تشخیص داده شده اما ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد، به لحاظ جنسیت زنان ۲تا ۳ برابر بیشتر از مردان دچار این بیماری می‌شوند.

بامری تصریح کرد: علائم و نشانه ها در بیماران ام اس متفاوت است و می تواند در هر فرد در طول دوره بیماری بسته به موقعیت فیبرهای عصبی آسیب دیده متفاوت باشد، علائم معمولا به صورت تاری دید، دوبینی و در بعضی بیماران از بین رفتن جزئی یا کامل بینایی باشد.

کارشناس مسئول سازمان های مردم نهاد دانشگاه علوم پزشکی زاهدان با اشاره به علائم و نشانه های بیماران ام اس تشریح کرد: مور مور شدن یا درد در قسمت هایی از بدن، احساس خستگی و ناتوانی در انجام امور زندگی، سرگیجه، اختلال در عملکرد مثانه، اختلال در عملکرد روده و جنسی، در بعضی بیماران اختلال در بلع، صحبت کردن و لکنت زبان رویت می شود، تغییرات احساسی و شناختی، مشکل در راه رفتن و حفظ تعادل از سایر مواردی است که زندگی این طیف از بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد.

وی با اشاره به درمان بیماری ام اس ادامه داد: در حال حاضر درمان قطعی برای ام اس در دسترس نیست اما می توان با استفاده از درمان های دارویی و غیر دارویی مثل تغییر سبک زندگی، ماساژ درمانی، مدیریت فشارهای روانی، استرس و احساسات منفی با استفاده از جلسات روانشناسی است.

بامری افزود: حضور در اجتماع با عضویت در گروه های اجتماعی و انجمن های تخصصی بیماران ام اس، ایجاد تحرک با ورزش، دوری از مواد مخدر و محرک به تسریع در بهبودی از حملات، کاهش سرعت پیشرفت بیماری و مدیریت علائم بیماری ام اس می باشد.

این کارشناس اذعان کرد: علت این بیماری هنوز شناخته نشده است با این حال یافته‌هایی هستند که نشان می‌دهند در بیماران ام اس، سیستم عصبی مرکزی توسط سیستم ایمنی خود فرد مورد حمله قرار می‌گیرد، مطالعات نشان داده است ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی عامل بیماری هستند.

وی ادامه داد: حمله سیستم ایمنی به بدن، ناشی از انواع خاصی از عفونت‌های ویروسی است، برخی دیگر به پایین بودن سطح و برخی به جغرافیا به عنوان عامل اصلی اشاره می‌کنند، سیگار کشیدن همچنین خطر ابتلا به ام اس را افزایش می‌دهد.

بامری با اشاره به رژیم غذایی این گونه بیماران بیان کرد: تنظیم عادات غذایی و الگوی صحیح غذایی مثل سایر افراد روی افراد درگیر با ام اس تاثیر مهم دارد و البته این را باید مد نظر داشت که رژیم های مختلفی برای ام اس وجود دارد که ادعا می کنند علائم بیماری ام اس را بهبود بخشیده یا حتی میتوانند آن را درمان کنند، حقیقت این است که اثبات اثربخشی آنها بسیار محدود است بیشتر آنها در مطالعات کنترل شده به دقت آزمایش نشده اند وتعداد معدودی هم که آزمایش شده اند نتایج متفاوتی را نشان داده اند.

این کارشناس گفت: بعضی از رژیم های غذایی خاص ممکن است مضر باشند زیرا شامل مقادیری ویتامین خاص هستند که میتوانند آسیب رسان باشند و حتی مواد مغذی مهم را حذف کنند، به همین دلیل لازم است با عادات غذایی سالم و پایبندی به آنها زیر نظر کارشناسان تغذیه به حفظ وزن سالم و دریافت کالری مناسب رسید.

وی ادامه داد:در برخی بیماران، علائم آنقدر خفیف است که آنها تا رسیدن به مراحل پیشرفته‌ بیماری، متوجه وجود بیماری نمی‌شوند، تشخیص ام اس ممکن است زمان زیادی طول بکشد، یکی از راه های تشخیص این بیماری انجام آزمایش خون است، مجموعه آزمایشات خون برای حذف احتمال سایر بیماری های مشابه استفاده می شوند، آزمایش خون روشی موثر برای رد یا تأیید سایر تشخیص ها است.

انتهای پیام/