مدیریت کارکرد دوگانه شبکه های اجتماعی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ شبکه های اجتماعی بایستی هم به عنوان ابزار تغییرات اجتماعی- سیاسی و هم سوپاپ اطمینانی در مقابل آن نگریسته شوند: منظور این است که این شبکه ها با انتشار اخبار و افزایش آگاهی در مورد یک موضوع یا جنبش، تغییرات اجتماعی یا سیاسی ایجاد می کنند اما از طرف دیگر می توانند مهم ترین ابزار مدیریت بحران مشارکت سیاسی و به عنوان سوپاپ اطمینانی برای تخلیه انرژی حاصل از نبود کانال های نهادی مشارکت در ساختار نظام  سیاسی عمل کنند.

زیرا شبکه های اجتماعی جایگزین فعالیت های داوطلبانه و سیاسی سنتی می شوند و  لایک کردن یا به اشتراک گذاشتن باعث می شود فرد احساس مشارکت کند.

حسن این وضعیت این است که منجر به مدیریت مشارکت های سیاسی و اجتماعی دنیای واقعی می شود. در حالی که لایک کردن یا به اشتراک گذاشتن و افزایش آگاهی همیشه مقدمه تغییرات اجتماعی یا سیاسی است و موارد زیادی وجود دارد که در آن فعالیت مجازی توانسته به افزایش آگاهی در مورد یک عمل ناعادلانه منجر شود اما زودگذر است و به زودی سر و صدا در مورد موضوع فروکش می کند و با موضوع دیگری جایگزین می شود.

به همین دلیل، بسیار دشوار است که بگوییم این شبکه ها واقعاً تا چه حد تأثیری پایدار بر جامعه دارند. به عنوان مثال، در زمان انتخاب ترامپ به عنوان رئیس جمهور امریکا، کاربران رسانه های اجتماعی به سرعت خواستار تحریم برندهای مختلف مانند اوبر، استارباکس و بادوایزر، بسته به موضع سیاسی برند و میزان صریح بودن آنها در مورد ترامپ بودند.

با این حال، هیچ یک از این برندها از هشتگ های مخالف آسیب جدی ندیدند. یکی از پدیده هایی که می تواند ان وضعیت دوگانه را در مدیریت شبکه های اجتماعی توضیح دهد اسلاکتیویسم است.

اسلاکتیویسم یعنی حمایت از یک هدف سیاسی یا اجتماعی از طریق ابزارهایی مانند شبکه های اجتماعی یا حمایت های آنلاین که دربرگیرنده تلاش یا تعهد بسیار کمتری است.

اسلاکتیویسم احساس کاذبی از موفقیت را ایجاد می کند و باعث می شود افراد احساس کنند که در ایجاد تغییر نقش دارند، در حالی که تنها کاری که انجام می دهند تایپ کردن چند کلمه یا لایک کردن یک پست یا صفحه است، به جای اینکه واقعاً در یک سازمان داوطلب شده و کمک مالی کنند.

اسلاکتیویسم در عصر شبکه های اجتماعی و گوشی های هوشمند بیشتر از همیشه رایج است. بر اساس گزارش 60 دقیقه CBS در آوریل 2017، بسیاری از برنامه‌های شبکه های اجتماعی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تا حدودی ویژگی‌های اعتیادآوری داشته باشند.

این ویژگی باعث می‌شود افراد بخواهند بارها و بارها به برنامه ها بازگردند. هرچه مردم زمان بیشتری را در تلفن های همراه خود می گذرانند، به ناچار شاهد هشتگ های پرطرفدار و حرکات اسلاکتیویستی خواهیم بود که جذابیت قربانی شدن به اسلاکتیویسم را افزایش می دهد بدون اینکه حتی معنایی داشته باشد. اقبال افراد و جوامع به شبکه های اجتماعی نسل جدیدی از اسلاکتیویست‌های اینترنتی را پرورش می دهد.