مروری بر عملکرد سرخپوشان خورموجی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل ازترنم دشتی نیم فصل نخست مسابقات  لیگ دسته دوم فوتبال باشگاهای کشور در حالی خاتمه یافت که ایرانجوان خورموج نماینده دشتی در نخستین فصل حضور خود در این مسابقات در نتایج در خوری را کسب نمود.

ایرانجوانی ها در مجموع از 8 بازی خود در این مسابقات با سه برد دو تساوی و یک باخت  موفق به کسب 12 امتیاز شدند و در جایگاه ششم جدول رده بندی قرار گرفتند.

نتیجه ای که با توجه به جدول رده بندی این گروه و اختلاف تنها 3 امتیازی ایرانجوان با تیم صدرنشین گروه نتیجه ی چندان بدی به تلقی نمی شود.

هر چند که شاگردان ابولی جوان می توانستند با کمی دقت بیشتر بهتر از این ها عمل کرده و استفاده بهتری را از 4 بازی خانگی خود نمایند.

ایرانجوانی ها از 4 بازی خانگی خود و از دوازده امتیاز ممکن  تنها موفق به کسب 5 امتیاز شدند این در حالی بود که انها در چهار بازی خارج از خانه خود عملکرد به مراتب بهتری را ارایه داده و موفق به کسب دو برد یک تساوی و یک باخت خارج از خانه و در مجموع کسب 7 امتیاز شدند.

یکی از دلایل عدم موفقیت خورموجی ها را در نیم فصل می توان استرس زیاد در بازی های خانگی عنوان نمود این مسئله تا جایی نمود پیدا کرد که از سه برد ایرانجوان هیچ یک در مقابل دیده گان تماشاگران خودی نبوده است.

هرچند در این بین نباید نقش چند تماشگر نما را در بیان این قضیه نادیده گرفت زیرا عده ای خاص و انگشت شمار که همواره منتقد همیشگی مدیران باشگاه و خانواده فوتبالی  منفرد بوده اند و حدود یک دهه قبل و  ان زمان که تیم از لیگ دسته اول استان به لیگ خورموج سقوط کرد- و برای همه هواداران نیز شناخته شده هستند- همین روال و رویه را در پبش می گرفتند و هم اینک نیز که باشگاه در بالاترین سطح حیات  فوتبالی خود در حال فعالیت است نیز این عده ی انگشت شمار همین روال را در پیش گرفته اند.

از مباحث حاشیه ای که بگذریم به مباحث فنی تیم می رسیم جایی که اقای ابولی تصمیم گیرنده ی نهایی است یکی از مسایلی که بیش از همه به چشم امد نیمکت نشینی های متوالی ایمان زمانی فوتبالیست خوش فکر و محبوب در اکثر بازی های نیم فصل نخست بود در حالی که در هر بازی که وی به عنوان بازیکن جایگزین وارد میدان شد نقش تعیین کننده ی را در تغییر روند مسابقه از خود به نمایش می گذاشت .

نکته ی دیگر در این بین اصرار بیش از حد اقای ابولی به استفاده از کاپبتان رضایی است.نگارنده به هیچ وجه منکر زحمات و تلاشهای این بزرگ فوتبال شهر خورموج نیست اما باید   پذیرفت کرد که فوتبال ایشان فاقد طراوت و شادابی چند سال قبل اوست .

در فاز تهاجمی نیز هر چند پس از اضافه شدن مهدی جمالی به ترکیب تیم ؛ اندکی از فشار اولیه بر روی ارکان اصلی خط آتش برداشته شد اما کماکان انتقاداتی نیز بر ان وارد است .

احمدشاهی جوان که فصل قبل یک تنه جور خط حمله ی تیم را می کشید در این فصل با احمدشاهی سال قبل تفاوت بسیار دارد!شاید او هنوز در خواب پیشنهادهای ابتدای فصل خود به سر می برد!

امیدواریم که خانواده منفرد با تجهیز تیم در نقل و انتقالات نیم فصل با افزودن مهره هایی جدید نیرویی دوباره به تیم بخشیده و گام بلندی در جهت صعود از دور نخست مسابقات بردارند.هر چند با توجه به مشکلات مالی شدید این امر کمی محال و دور از ذهن به نظر میرسد! باید دید و نظاره نشست خورموجی ها در نیم فصل دوم چه نتایجی را کسب می نمایند.

انتهای پیام/پ