فصل زیبای پادشاهی پاییز در زنجان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنجانم، گفته می شود: پاییز نماد تمام عالم و برزخ و آخرت است 

پاییز فصلی که روشنی و تاریکی باهم آمیخته میشوند

رنگها در حین مرگ به اوج میرسند و دوباره حیات شکل میگرد آسمان به جزای دراوج بودن محض محکوم  می گرددآسمان می گرید و به نشانه پشیمانی روی سیاه به خود می گیرد اما زمین نمیگذرد ودادگاه حق همواره برقرار است زمین همانند اسمان محکوم می شود زمین شکایت می کند جرم من چیست ؟ پاسخ میرسد ……. سکوت

زمین و آسمان هر دو محکوم می شوند حکم زمین خاموشی در خود وحکم آسمان تیرگی 

برگها به سجده  می افتن  تا نور را بازیابند لیکن در سرزمین سکوت مادرشان نیز  به خوابی انگار ابدی فرو رفته حاکم بلا معارض زمین را به سنگ شدگی محکوم می کند به جرم تباهی فرزاندان ….

ولی او مهربان است…… انگار سکوت زمین میشکند گریه های آسمان جواب میدهد و سجده بی پاسخ نمی ماند

 دوباره حیات آغاز می شود…

خزان است و هنگامه ی برگریز                    شگفتا از این باد هنگامه خیز

ربایند  افرشتگان  رنگ  و بوی                    بدان  جادوئیها که  آرند   نیز

عروس گل از شو گرفته طلاق                     عجوزش بسر کوفت رخت و جهیز

ز سنجاق باران و شلاق باد                        بود   نازکانرا   گریزا   گریز

زمین گوئی از اشک عاشق گل است           که پای پریچهرگان خورد لیز

درختان چو پای گریزی نماند                        گشودند با باد دست ستیز

فرو ریخت جلاد باد خزان                               جوانان  باغ  از  دم  تیغ  تیز

شهیدان نهادند پهلو بخاک                            بسودای نوروز و آن رستخیز

پراکند  دربار  سلطان گل                              خدم رفت و خیل غلام و کنیز

گشودند زاغان بتاراج دست                          نماند از بساط چمن هیچ چیز

نه بر گردن سرو طوق سمن                         نه در گوش مو گوشوار مویز

زر و زیور از خود بریزد چمن                           که دنیا پس از گل نیارزد پشیز

بنالد  بتابوت گل  گرد باد                             بگردد  بگرد  چمن خاکبیز

حرم بانوی بید مجنون نگر                             که گیسو کند در عزای عزیز

ز ساز درختان بمضراب باد                            چه آهنگها وا شود ناله خیز

بسیر  طبیعت برو شهریار                           که ذوقی نیانگیزدت پشت میز

و در پایان:

انتهای پیام/پ