به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانا؛ مجتبی گلیج پیرامون علت عدم حضورش در استودیوی برنامه تلویزیونی دایره طلایی اظهار داشت: من به موقع و حتی با احتساب مسیر، ۲ ساعت هم زودتر از تنکابن راهی جاده شدم اما جاده چالوس قفل بود و وقتی خواستم از جاده هراز به تهران بیایم، آن جا هم وضعیت همین بود. به همین دلیل به متل قو، منزل دوستم عرفان آهنگریان قهرمان ووشوی جهان آمدم تا بتوانم در برنامه صحبت کنم.
,
وی که مدال طلای وزن ۹۷ کیلوگرم جام تختی را به خود اختصاص داده، در این رابطه بیان داشت: هنوز به آن آمادگی که مدنظرم هست، نرسیدم. همان طور که امیرحسین زارع هم گفته بود و من حرفش را شنیدم، در این مقطع هنوز از نظر آمادگی به آن چیزی که می‌خواهم نرسیدم. به نوعی اکنون ۶۰-۷۰ درصد آمادگی دارم که در جام تختی شرکت کردم. مطمئنا در ادامه تمریناتم بهتر خواهد شد. یک ماه مانده به انتخابی با محمدحسین محمدیان و امیدوارم در این مدت به آن آمادگی مطلوب برسم و نتیجه دلخواهم را بگیرم.
,
گلیج درباره فینالش با امیرعلی آذرپیرا خاطرنشان ساخت: او کشتی‌گیر خیلی خوب و جوانی است، قهرمان جوانان جهان شده و از آینده داران ۹۷ کیلوگرم است، ولی من آن شرایطی که مد نظرم بود را نداشتم. حریفان خیلی خوبی در این مسابقات داشتم، عبدی و شریعتی‌نیا هم کشتی‌های خوبی مقابل من گرفتند. برای اولین بار بود که جلوی این همه تماشاگر در شهرم حاضر می‌شدم و این برایم استرس‌زا بود. این همه محبت مردم و کشتی گرفتن با حضور این جمعیت در شهر خودم به من استرس وارد شده بود.
,
گلیج که در مسابقات جهانی اسلو تنها ۳ ثانیه جلوی اسنایدر آمریکایی کم آورد تا به فینال ۹۷ کیلوگرم نرسد، در مورد مبارزه بعدی‌اش با این حریف عنوان داشت: اولین گامی که می‌خواستم بردارم، همین جام تختی بود که به خوبی پشت سر گذاشته و اول شدم. گام بعدی انتخابی با محمدحسین محمدیان است. اول باید به مسابقه با او فکر کنم. او کشتی‌گیر باهوش، فنی و بسیار خوبی است و امیدوارم در این کشتی پیروز شوم تا نماینده کشتی ایران در مسابقات جهانی بلگراد باشم. اگر لایق باشم و دوباره ملی‌پوش شوم، حتما به مردم قول می‌دهم که اسنایدر را شکست دهم و آن باخت ۳ ثانیه آخر را جبران کنم.
,
وی در مورد مربی سازنده‌اش و همچنین امکانات کشتی تنکابن گفت: من کشتی را ۱۳ سال پیش در سالن امام علی (ع) روستای خودمان زیر نظر بهمن معتمدی شروع کردم، مربی‌ام را گاهی می‌بینم ولی او دیگر کار مربی‌گری انجام نمی‌دهد. امکانات کشتی ما در تنکابن هنوز آن جوری که باید باشد نیست که بچه‌ها بتوانند تمرین خوبی داشته باشند. ما حدودا ۴-۵ کشتی‌گیر در سطح تیم ملی داریم. چشم امید خیلی از بچه‌های کوچک، نوجوانان و جوانان به ماست که یک روزی جای ما را بگیرند و اسم‌شان مثل حسن یزدانی، مجتبی گلیج، کامران قاسم‌پور و... در سراسر ایران بپیچد.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه