به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کلاس خبر، شهید ابراهیم نجفی سال 1349 در یک خانواده مذهبی در شهرستان هرسین دیده به جهان گشود ایشان با وجود سن کمی که داشت در راهپیمایها شرکت می کرد و شبها در پایگاههای سطح شهر تا صبح شب زنده داری می کرد و مشغول تلاوت آیات قرآن با رفقایش بود.
به دستور رهبر کبیر انقلاب برای حفظ قرآن و ناموس خود و مردم عازم جبهه های حق علیه باطل شد. طی مدتی که در جبهه بود یک بار از ناحیه پشت ترکش خورد و در بیمارستان بسیتری شد ولی بعد از بهبودی دوباره به جبهه برگشت.
علاقه بیش از حد ایشان به مبارزه علیه باطل او را چنان مجذوب کرده بود که در سال 1366 در منطقه بانه (گامو) به درجه رفیع شهادت نائل آمد
در بخشی از وصیت نامه شهید نجفی آمده است:
خوشا به حال آنان که پروازشان اسیر هیچ نفسی نشد و هیچ بالی اسیر پروازشان نساخت.
با سلام بر آقا امام زمان (عج) و با سلام به تک تک شما عزیزان ، امیدوارم هیچگونه نگرانی نداشته باشید وزندگی را با صبر واتکا به پروردگار سپری کنید.
باری پدر، مادر و خواهر و برادرانم الان 30 فروردین سال 66 ساعت 5/1 شب است. بچه ها همه خوابند، امروز به ما خبر دادند که عملیات داریم، همه جا سرد و ساکت و هیچ صدایی به جز صدای جغد که از تنهایی می نالد صدای دیگری نیست.
در روشنایی فانوس خواستم بعنوان وصیت چند جمله ای بنویسم. اما بغض گلویم می فشارد و اشک چشمانم را پر کرده، انسان یک روز به دنیا می آید و یک روز از دنیا می رود. از شما عاجزانه می خواهم در مرگ من ناراحت نشوید زیرا هزاران شهید در شور جوانی به خاک رفته اند .
امشب بیش از شبهای گذشته داداش حمزه جلوی چشمم است و در کنار او میثم و حسین نور دیدگانم و یادگارانش؛ همیشه فکرم برای آنها مشغول است؛ علی جان ، به میثم و حسین بسیار محبت کنید و آنها را تنها نگذارید و آنها را پاک و سالم بزرگ کنید و هرگز نگذارید دلشان بشکند.
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه