گیاهان دارویی مانه وسملقان، در انتظار نسخه نجات‌بخش

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پایگاه خبری آشخانه،مانه و سملقان به دلیل برخورداری از تنوع اقلیمی و زیستی وسیع و منحصر به فرد، می‌تواند سهم مناسبی از بازار داروهای گیاهی را به خود اختصاص دهد. این تنوع به ویژه در عرصه گیاهان دارویی به روشنی مشهود است، اما تاکنون از این ظرفیت و موهبت الهی در این شهرستان به خوبی بهره برداری نشده و این در حالی است که به باور کارشناسان، این شهرستان می‌تواند با برنامه ریزی صحیح، بخش قابل توجهی از بازار گیاهان دارویی منطقه و استان را به خود اختصاص دهد.اطلاع رسانی به مردم و پزشکان می‌تواند زمینه استقبال آنان را از فرآورده‌های دارویی گیاهی فراهم آورد. از سوی دیگر، باید با ترغیب کشاورزان یا بهره برداران فرآورده‌های جانبی مراتع، کشت این گیاهان را گسترش داد؛ موضوعی که تاکنون در مانه و سملقان کمتر به آن توجه شده است.

یکی از شهروندان آشخانه در همین ارتباط می‌گوید: اطلاعاتی درباره گیاهان دارویی ندارم و گاهی که به کوه و یا دامان طبیعت می‌روم، بی تفاوت از کنار انواع گونه‌های گیاهی می‌گذرم چون کاربرد آن‌ها برایم ناشناخته است.

«رمضانی» می‌افزاید: البته بیشتر افراد قدیمی که سن و سالی از آن‌ها گذشته است، با این گیاهان آشنایی نسبی دارند و برای تسکین بعضی از دردها در منزل از جوشانده آن‌ها استفاده بهینه می‌کنند.

یکی دیگر از شهروندان می‌گوید: در حال حاضر، مردم بیشتر از قبل به گیاهان دارویی روی آورده اند اما اگر بخواهم گیاه دارویی تهیه کنم، به بجنورد مراجعه می‌کنم.«جعفری» خاطرنشان می‌کند: ظرفیت بالقوه‌ای در این شهرستان در بحث گیاهان دارویی وجود دارد، ولی از آن‌ها بهره برداری نمی‌شود یا داروخانه و مرکز مخصوص عرضه داروهای گیاهی در شهرستان وجود ندارد.

یکی از کشاورزان منطقه می‌گوید: چنانچه مسئولان به کشاورزان آموزش‌های‌ لازم را برای شناسایی و بهره برداری از گیاهان دارویی بدهند، به طور حتم از بهره برداری غیر مجاز و غیر اصولی این نوع گیاهان سودمند جلوگیری خواهد شد.«وحیدی» می‌افزاید: بسیاری از اوقات، دامداران بدون توجه به محل رویش گیاهان دارویی، دام‌های‌ خود را برای چرا به مراتع منطقه می‌برند و باعث نابودی این نوع گیاهان می‌شوند.

در همین ارتباط، رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری مانه و سملقان، این شهرستان را به دلیل برخورداری از شرایط اقلیمی مناسب، رویشگاه مناسبی برای انواع گونه‌های گیاهان دارویی توصیف می‌کند.«مهدی علی آبادی» می‌افزاید: با بهره برداری مناسب از این ظرفیت و فرآوری این محصولات، می‌توان علاوه بر حفظ و نگهداری این ذخایر ژنتیکی، برای نسل‌های بعد اشتغال زایی نیز داشت.

وی خاطرنشان می‌کند: حدود 120 گونه گیاه دارویی در منطقه شناسایی شده که از جمله آن‌ها می‌توان به چای کوهی، خاکشیر، بادرنج بویه، شیرین بیان، زیره کوهی، آویشن، درمنه، زرشک کوهی، مریم گلی، ارغوان و مریم نخودی اشاره کرد که از جمله گیاهان دارویی و صنعتی شهرستان محسوب می‌شوند.

وی تصریح می‌کند: باریجه و کتیرا از مهم ترین گیاهان دارویی این منطقه هستند که از نظر اقتصادی شناخته شده، اما روش برداشت آن‌ها برحسب نیاز، متفاوت است و برداشت آن‌ها به شکل سنتی انجام می‌شود.وی می‌گوید: در هر منطقه پس از شناسایی ارزش اقتصادی و میزان تراکم گیاهان دارویی و در صورت داشتن قابلیت تهیه طرح، بخش خصوصی یا کارشناسان منابع طبیعی، برای توسعه بهره برداری از آن‌ها طرح هایی تهیه می‌کنند که پس از تصویب در کمیته فنی، قابلیت ارائه یا واگذاری به بهره برداران دارای صلاحیت را در مدتی مشخص و با نظارت کارشناسان پیدا می‌کند و با طی این روند، می‌توان امیدوار بود که از این منابع خدادادی به شکل صحیح، اصولی، علمی و بهینه بهره برداری شود.رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری مانه و سملقان با تأکید بر ضرورت ایجاد کارگاه‌های اولیه در زنجیره بهره برداری از گیاهان دارویی با کمک مسئولان عنوان می‌کند: یکی از اهداف سازمان مراتع و جنگل‌ها در بحث بهره برداری از محصولات فرعی مرتعی و جنگلی این است که متقاضیانی داشته باشیم که بتوانند برای احداث کارگاه‌های جنبی به منظور فرآوری محصولات گیاهان دارویی اقداماتی انجام دهند.

وی با اشاره به حجم تجارت گیاهان دارویی در جهان می‌گوید: حجم تجارت گیاهان دارویی در جهان بیش از 100 میلیارد دلار است درحالی که تنها 450 میلیون دلار آن سهم ایران است و این مبلغ در مقایسه با وجود انواع گیاهان دارویی در کشورمان، بسیار ناچیز است.

«علی آبادی» درباره مصرف داروهایی با منشاء گیاهی نیز می‌گوید: در کشورهای اروپایی 35 درصد داروهای مصرفی منشاء گیاهی دارد در حالی که این رقم در ایران متأسفانه کمتر از 10 درصد است.وی بیشترین مشکل متقاضیان ورود به این عرصه را تأمین اعتبار مالی و ارتباط بین شرکت‌های‌ دارو سازی و فرآوری کننده با جوامع محلی و بهره برداران مرتعی عنوان می‌کند و می‌افزاید: در صورت برطرف شدن این مشکل، گیاهان دارویی از حالت بهره برداری قدیمی و سنتی، خارج و به بهره برداری صنعتی تبدیل خواهد شد تا هم از مزایای آن استفاده شود و هم گیاهان از بین نروند و بر کشت و بهره برداری از آن‌ها به شکل کامل و علمی نظارت شود.

انتهای پیام/