«غنای علوم پزشکی» و «جاذبه گردشگری»؛ دو رکن اساسی توریسم درمانی کشور/ همسایگانی چون قطر؛ مکمل «گردشگری‌سلامت ایران»

رضا سعید، راهنمای گردشگر در گفت‌و‌گو با خبرنگار اجتماعی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در رابطه با وضعیت گردشگری سلامت و اقدامات مغفول مانده ای که مانع از شکوفایی و بالفعل شدن این صنعت شده گفت: گردشگری سلامت که در اصطلاح عامه به توریسم درمانی مصطلح است، گرچه از دهه های گذشته در جهان باب بوده اما متاسفانه تا کنون در کشور ما آنگونه که باید در بین عوام شناخته نشده است. در حالیکه با شاخص هایی که کشورمان در این حوزه دارد قابلیت رقابت با صنعت نفتی را دارد که از سالهای گذشته ارکان نظام اقتصادی ما را بر عهده داشته است.

وی در ادامه اضافه کرد: تاریخچه متقن و دقیقی از توریسم درمانی در دست نیست؛ اما شاید بتوان تاریخچه این صنعت نوپا را به مسافرت افرادی مربوط دانست که بطور سنتی برای درمان بیماری های روماتیسمی و مفصلی و همچنین سیر و سیاحت به شهرها و کشورهایی که دارای چشمه معدنی و آب گرم بودند سفر می کردند. اما سازمان جهانی گردشگری در تعریفی که برای گردشگری سلامت قائل شده می گوید و می نویسد: استفاده از خدماتی که به بهبود یا افزایش سلامتی و افزایش روحیه فرد (با استفاده از آب‌های معدنی ، آب و هوا یا مداخلات پزشکی) منجر می‌شود و در مکانی خارج از محل سکونت فرد – که بیش از ۲۴ ساعت است – به طول می‌انجامد. که البته بخش غالب توریسم درمانی به مداخلات و معاینات و آزمایشات پرشکی مربوط می شود.

سعیدی با تصریح بر این نکته که گردشگری سلامت در واقع زدن دو نشان با یک تیر است، اظهار داشت: به این معنا که گردشگری که با هدف معالجه و بازیابی و استحصال سلامت به شهر با کشوری دیگر سفر می کند ضمن سیر و سیاحت شهر و کشوری دیگر به درمان و معالجه بیماری خود و اطرافیانش می پردازد. به گونه ای که امروزه گردشگری سلامت در بسیاری از کشورهای جهان در حال تبدیل به یک ابرصنعت است؛ چرا که بعد از ابرصنایعی مانند صنعت نفت و صنعت خودرو؛ توریسم درمانی دارد به سومین صنعت ارزآور جهان تبدیل می شود. البته این تقسیم بندی از میان صنایع و بیزنس های مشروع و قانونی است و از مافیاهای مخدر و سکس و ... کاملا جداست.

وی اضافه کرد: حال با چنین فاکتورهایی که عرض کردم و با شناختی که از توان و قدرت پزشکی کشورمان در دست است، باید پذیرفت که در حوزه توریسم درمانی کشورمان کوتاهی صورت گرفته است. به ویژه آنکه در دهه های گذشته متخصصان رشته های مختلف علوم پزشکی علیرغم تمام محدودیت هایی که غرب علیه کشورمان معمول داشته اما به لحاظ علوم پزشکی اطباء نخبه کشورمان به شکوفایی و خلاقیت عجیبی دست پیدا کرده اند که این امر از نظر جهانیان پنهان نیست. گرچه این توان و تدبیر پیشینه ای چندهزار ساله دارد و میراث حکما و اطبایی چون ابوعلی سینا و حکیم رازی و دیگرانی است که جهانیان سلامت خود را مرهون علم زایا و مانای آنان هستند و این در انتخاب مقصد سفر به عنوان شاخصی بی بدیل جلوه خواهد کرد.

استاد زیان انگلیسی در ادامه گفت: با این اوصاف می شود با مقایسه ای ساده در توان و قدرت پزشکی بین کشور ما  و کشورهای همسایه تفاوتی فاحش قائل شد و به همین دلیل است که بخش عمده ای از مسافران هتل های تهران و شهرهای بزرگ را همسایگان عرب زبانی تشکیل می دهند که برای سیر و سیاحت و درمان به کشور ما سفر می‌کنند؛ اما این اتفاق به طور طبیعی و به لحاظ کنکاش توریست های خارجی صورت گرفته است؛ نه در اثر پرزنت و معرفی توان پزشکی و جاذبه های گرد شگری کشورمان! لذا باید امکانات و توان و تدبیر پزشکی و چاذبه های گردشگری توسط وزارتخانه های بهداشت و درمان، وزارت میراث و گردشگری، ارشاد اسلامی و برخی از سازمان های دیگر که در امر سفر و سلامت فعال هستند، اقداماتی صورت بگیرد که اطلاعات مورد نیاز گردشگران سلامت را به آنها انتقال دهد!

به اعتقاد سعیدی روابط دوستانه ایران با همسایگانی چون قطر، عراق، سوریه و سایر همسایگان شمالی کشور هم به عنوان فاکتور دیگری در جذب توریسم درمانی می تواند مثمرثمر باشد؛ به ویژه آنکه برخی از این همسایگان به لحاظ امینت کشور هم که خود در سالهای گذشته از َآن تفریبا بی نصیب بوده اند، خاطری آسوده دارند و این میتواند در جذب گردشگران سلامت تاثیر بسزایی داشته باشد که در صورت سفر جان و مال شان محفوظ خواهد ماند. به بیان دیگر ایران نه تنها برای مردم خاورمیانه بلکه برای ملت های مختلف دنیا به عنوان مقصدی امن، مطمئن و با مردمی مهمان نواز شناخته شده است که پوشیده ماندن این فاکتورها از چشم مسئولان مملکت برای اکتیو کردن صنعت توریسم درمانی واقعا جای تعجب دارد؛ چرا که با تاملی کوتاه دنیایی ارز را می شود تصور کرد که با حرکتی ساده میتوان آنها را به کشور وارد کرد و باعث رونق اقتصادی شد. اما متاسفانه مسئولان ما اولویت و درکی که از گردشگری دارند، گردشگری داخلی است که البته آن هم بجای خود ارزشمند است؛ اما آنچه که در این بازه زمانی می‌تواند رونق اقتصادی را تسریع ببخشد ارزآوری از طریق جذی گردشگر و گردشگر سلامت است.

این راهنمای گردشگر سلامت در بخش دیگری از اظهاراتش گفت: نکته دیگری که می توان به عنوان یکی از مهمترین فاکتورهای انتخاب ایران به عنوان مقصدی برای درمان و سیر و سیاحت به آن اشاره کرد، هزینه و خرج سفر است که متاسفانه با تفاوت فاحشی که بین ریال و دلار وجود دارد سفر به ایران برای گردشگران سلامت بی تردید می تواند ایده آل باشد. من چندی پیش من در اینستاگرام خواندم که گردشگری امریکایی ضمن توصیف لذت خود از سفر به ایران و تبلیغات منفی آنچه که در مورد امنیت مسافران خارجی جار می زنند، با لحنی تعجبی نوشته بود «من بهترین بستنی تهران را با 70 سنت خورده ام» و این یعنی سفری بدن هزینه به کشوری که غربی ها آرزوی دیدن آن را دارند؛ اما برخی از آنها متاثر از تبلیغات سیاسی کشورهای مغرض با ما هنوز این فرصت را پیدا نکرده اند که به ایران سفر کنند. لذا باید در این زمینه دست به کار شد و از طریق مدیاها مختلف و خلاقیت جوانان گوشه ای از توان پزشکی و جاذبه های گردشگری را تولید و در شبکه های تلویزیونی ماهواره، فضای مجازی و اینترنت به معرض نمایش گذاشت و این صنعت را معرفی و پرزنت کرد. باید از این طریق دروغ هایی که به خورد مردم جهان میدهند را خنثی و افشا و توان و قدرت کشور خودمان را در حوزه توریسم درمانی معرفی کرد.

انتهای پیام/