انسان متمدن و هزار و یک دردسر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از نوشهرآنلاین ؛ اگر به مدت‌ها قبل برگردیم بحث داغ بازار در بین نرم افزار و بازی چیزی بود به اسم(پو)، بازی به ظاهر دوست داشتنی که به نوعی جای خاله بازی قدیم ترهای کودکان بود.

خاله بازی صفای زیبایی داشت، وقتی که با دخترکان همسایه و چند وسیله کوچک که یا اسباب بازی بودند و یا دور از چشم مادر از آشپزخانه می‌دزدیدم، چادر بر سر و با شور و شوق فراوان خاله بازی می‌کردیم و چقدر شیرین بود.

به دختران هم سن و سال آن وقت‌مان که نگاه می‌کنم سرگرمی‌هایشان بازی با پو شده است. چیزی که نه به هیچ حیوانی شبیه است بود و نه هیچ آدمی، فقط یک طرح سه گوش است که من را یاد پاک کن سه گوش کودکیم می‌اندازد.

پو همان خاله‌بازی خودمان است اما به شکل مدرن و امروزی به جرات می‌توانم بگویم در اکثر جاها می‌توانستم دختران جوان و کودکان را ببینم که مشغول غذا دادن و یا … به پو بودند، در ماشین، خیابان و حتی در شب‌های قدر!!!!

فناوری به خودی خود فاجعه ای بزرگ نیست، حتی سودمند است. فاجعه از زمانی رخ داد که یادمان رفت هدف از استفاده این فناوری استفاده سالم و به مراتب درست برای رفع نیازهای انسانی است که هر روز در حال متمدن شدن است.

امروز دیگر پو یک سرگرمی فراموش شده است و هرکس را میبنی از کوچک و بزرگ سرگرم وایبر، لاین، تانگو و… است. شبکه های اجتماعی که به مراتب خطرناک‌تر از بازی پو و باربی هستند.

بازی پو و یا باربی و یا هر بازی دیگر غیر مستقیم مفهومی را به فرد انتقال می دهد اما در این نرم افزارها همه چیز مستقیم است.

دیوار بر دور خانه همیشه مایه آرامش است و به نوعی حریم هر خانه را مشخص می‌کند. حال تصور کنید خانه دیوار نداشته باشد مسلم است هر کسی که می‌گذرد نگاهی می‌اندازد و در نوع بدترش به خودش اجازه می‌دهد به حریم شما تجاوز کند.

استفاده از هر کدام از این تکنولوژی‌های اخیر بد نیست، اما به شرطی که حریمی شکسته نشود. خنده‌ام می گیرد که دوستی گفت: بروم گوشی‌ام را عوض کنم که بتوانم با آن وارد لاین شوم.

این تکنولوژ‌هایی که هر روز بیشتر از دیروز می‌شوند برای تسخیر مردمی است که تمدن هزاران ساله دارند. امروزه نیروی جوان در هرکشوری سرمایه عالی و بکر و ارزشمند برای آن کشور محسوب می شوند. حال تصور کنید نیروی جوان آن کشور ذهنی مرده داشته باشد، به نظر شما چه بلایی ممکن است سر آن کشور بیاید؟

نیمی از جراید را که می بینی، پر است از تجاوز به حریم خصوصی افراد، تجاوز به عنف، سودجویی، کلاهبرداری و… از این تکنولوژی مدرن. بلایی که شاید بدتر از اعتیاد باشد و حتی خانمان سوز‌تر. شاید بگویید چقدر پیاز داغش را زیاد کرده‌ام، اما اگر نگاهی بیندازید به دور و برتان حتماً نتیجه استفاده بیش از اندازه این برنامه را می‌بینید.

فاصله گرفتن افراد خانواده با یکدیگر یکی از این آسیب‌هاست. در برنامه ای کارشناسی گفت: در گذشته خانواده ها روزانه ۳ ساعت با هم حرف می‌زدند اما امروزه این ۳ ساعت به ۱۷ دقیقه رسیده است و این یک فاجعه است.

باید رک بگوییم که دختران جوانی که به بهانه یافتن همسر مناسب رهسپار این تکنولوژی می‌شوند و بعضاً افراد سودجویی که به بهانه‌های مختلف که جای نگارشش در این یادداشت نمی‌گنجد با گذاشتن کلاه گشادی بر سر این دختران آینده‌ی زیبای آن‌ها را به تباهی می‌‌کشند.

استفاده از این فناوری بهانه ای شده تا حتی برخی افراد متاهل هم برای رفع تنهایی مجازی‌شان دنبال(مخاطب خاص) باشند!!!

به عقب‌تر که نگاه می‌کنم، دورهمی‌های خانواده از خیلی از آسیب‌ها جلوگیری می‌کرد و امروزه حتی احوالپرسی های‌مان هم پیامکی و اینترنتی شده است.

جوان ایرانی حواست باشد! امروز دیگر جنگ با توپ و تانک نیست. دشمن در کنار توست و سلاح خفه کن دارد، آنقدر نرم نرمک به تو نزدیک می‌شود که وقتی به خودت می‌آیی نیمی از شور و شوق جوانی‌ات را از دست داده‌ای. جوانی‌ات دُر گران‌بهایی است که نمی‌توانی بعد‌ها آن را در وایبر و…. بیابی.

انتهای پیام/