غفلت از ۱۲ هزار سالن سینمای شرق‌نشینان/ «چین» یک تنه جور اکران جهانی سینما را می‌کشد

به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در سال 93 و همزمان با برگزاری سی و سومین جشنواره فیلم فجر به دبیری علیرضا رضا داد، استارت جدایی بخش بین الملل جشناره از بخش داخلی زده شد و در این سال بخش بین الملل در زمان و مکان دیگری برگزار شد.

پس از سی و سه دوره، جشنواره جهانی فیلم فجر فعالیت خود را به صورت مستقل از بخش ملی آغاز کرد و در طول چهار دوره دبیری این جشنواره برعهده سیدرضا میرکریمی بود.

در طی سال های جدایی بخش بین الملل از بخش داخلی، این رویداد همواره با انتقاداتی از سوی رسانه ها و منتقدین بر سر عملکرد و سیاست گذاری هایش مواجه بود تا درنهایت مجددا با روی کار آمدن دولت جدید در سال 1400، قرار شد تا این رویداد، مجددا به صورت یکپارچه با بخش داخلی برگزار شود.

در برگزاری بخش جهانی فیلم فجر اساسا دیدگاه های مختلفی مطرح می شود؛ برخی یکی از دلایل اصلی این جدایی را سایه همیشه سنگین بخش داخلی و حاشیه هایش بر بخش جهانی عنوان می کنند و معتقداند اهمیت سینمای ایران، فیلم ها، کارگردان ها و حاشیه های این رویداد جایی برای بخش جهانی باقی نمی گذاشت و برای برون رفت از این ماجرا، تصمیم به جدایی، امری پسندیده قلمداد می شد.

بعضی دیگر عقیده دارند که اصولا ارزش و اعتبار یک فستیوال هنری به خصوص در حوزه سینما، حضور فیلم ها، میهمانان و فیلمسازان سرشناسی است که قرار است آخرین اثر خود را برای اولین بار در این جشنواره به نمایش گذارند وبا توجه به الزامات قانونی و اخلاقی کشورمان در حوزه فیلم های خارجی و تحریم های جهانی اخیر علیه کشورمان، بسیاری از کارگردان های مطرح دلیلی نمی بینند تا فیلم خود را برای اولین بار در جشنواره جهانی فجر اکران کنند تا با سانسور و ممیزی مواجه شود و علاوه بر این، بسیاری از ترس تحریم در مجامع جهانی قید ورود به ایران را از همان لحظه اول می زنند.

همه این موارد در کنار هم باعث می شوند که جشنواره جهانی فجر از اعتبار لازم برخوردار نباشد؛ اما راهکارهای دیگری نیز برای مطرح کردن این فستیوال وجود دارد. سینمای ایران طی سال ها حضور در جشنواره های جهانی و کسب جوایز مهم این جشنواره ها، توانسته معرفی حداقلی از توانمندی سینماگران ایرانی داشته باشد و بسیاری از سینماگران مطرح، حالا با الزامات قانونی و اخلاقی کشورمان آشنایی دارند.

تعیین جوایز با مبالغ دلاری بالا، برگزاری هفته های سینمای ایران در کشورهای همسایه، خاورمیانه و آسیاس شرقی برای معرفی سینمای روز ایران و میزبانی از سینمای آن کشورها برای رفت و آمد سینماگران ایران و سایر کشورها به این فستیوال ها، برگزاری جشنواره های فیلم مشترک با سایر کشورها، استفاده بهینه از بازار فیلم جشنواره های معتبر آسیایی و کشورهای همسایه، سرمایه گذاری برای تولید فیلم با کشورهای همسایه با موضوعات و سوژه های مشترک المنافع همگی از عواملی است که با سیاست گذاری های بلند مدت و کوتاه مدت و تلاش برای اجرای مستمر آنها این امید وجود دارد تا جوانه هایی برای بالا بردن اعتبار جشنواره جهانی فجر زده شود تا در آینده این فستیوال به یکی از جشنواره های معتبر جهانی تبدیل شود.

شرکت در بازارهای جشنواره های معتبر یکی از راهکارهای گسترش و حضور سینمای ایران در کشورهای دیگر است.

با توجه به ارتباطات سیاسی و اقتصادی بالایی که با کشور چین طی سال های گذشته برقرار کرده ایم، غفلت از سینمای چین به عنوان مقصدی جدی برای نمایش فیلم های ایرانی، خسران زیادی برایمان به ارمغان خواهد آورد. در حال حاضر چین با نزدیک به 12 هزار سالن نمایش سینما، یکی از بزرگترین مقاصد پخش سینما به شمار می آید و مدیران فرهنگی و سینمایی کشور، نباید این نکته مهم و اساسی را برای بهبود اکران های خارجی سینمای ایران از یاد ببرند و مورد غفلت و فراموشی قرار دهند.

رائد فریدزاده، معاون امور بین‌الملل بنیاد سینمایی فارابی با اشاره به آخرین وضعیت حضور سینمای ایران در بازار فیلم جشنواره برلین اظهار داشت: امسال تصور بر این بود که بعد از گذر از شرایط پاندمی کرونا، بتوانیم چتر سینمای ایران در جشنواره فیلم برلین را بعد از این دو سال متأثر از کرونا به صورت فیزیکی پیش‌رو داشته باشیم، اما با گسترش سویه اُمیکرون پاندمی کرونا در اروپا و سختگیری‌های دولت آلمان در این زمینه، این احتمال به میان آمد که بازار فیلم برلین یا کلاً به تعویق بیفتد و یا به شیوه دو سال اخیر به شکل بازار مجازی برپا شود. البته هنوز چیزی قطعی نشده و با توجه به شیوع گسترده این سویه در اروپا باید منتظر اعلام رسمی برگزارکنندگان جشنواره و مقامات کشور آلمان در این خصوص باشیم.

او با اعلام آمادگی بخش بین‌الملل بنیاد سینمایی فارابی برای حضور در بازار مجازی هفتاد و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین گفت: از دو سال پیش، امکان حضور سینمای ایران در بازار مجازی جشنواره‌های اروپایی فراهم شده است و بر این اساس، تمام بخش‌های فعال سینمای ما زیر «چتر سینمای ایران» به صورت مجازی امکان فعالیت خواهند داشت.

به گفته فریدزاده امسال ۹ نهاد، شرکت و موسسه زیر چتر سینمای ایران حضور خواهند داشت که همچون سال‌های گذشته، آثار و محصولات خود را عرضه خواهند کرد.

انتهای پیام/