به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ رضا غیابی با تاکید بر ضرورت رشد شرکت‌های استارت‌آپی در ایران، گفت: شرکت‌های استارت‌آپی در ایران همچنان به‌عنوان فرزندان ناخلف اقتصاد کشور قلمداد می‌شوند و علی‌رغم آنکه تأثیر به‌سزایی در شاخص‌های کلیدی حکمرانی دارند، همچنان دچار رابطه عشق و نفرت توأم با نهادهای بالادستی هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,وی با مرور ریشه‌های اکوسیستم نوین استارت‌آپی از سال ۸۹ در کشور تأکید کرد که اگرچه استارت‌آپ‌های ایرانی توانسته‌اند مسیر منحصربه‌فردی را طی کنند، اما فرصت‌سوزی‌های بسیاری به دلیل عدم تعامل درست با حاکمیت رخ داده است.
کارشناس کسب و کارهای نوپا در این زمینه توضیح داد: عمده‌ی گرفتاری‌های استارت‌آپ‌ها و نهادهای تصمیم‌گیر در کشور از وجود سه تفکر در بین فعالان دوطرف سر چشمه می‌گیرد. اول اینکه تصور می‌شود هر پدیده‌ای در مملکت فقط باید یک متولی داشته باشد. یعنی بین وزارتخانه‌ها و معاونت‌ها حالت رقابت در پدرخواندگی استارت‌آپ‌ها به‌وجود آمده و هر نهادی برای خود یک سری استارت‌آپ‌های خودی و ناخودی تعریف کرده است. دوم اینکه شکاف بین دانشگاه و صنعت در عرصه‌ی بنگاه‌های استارت‌آپی خود را به‌صورت تقابل شرکت‌های دانش‌بنیان و بازارمحور نشان می‌دهد. از طرفی شرکت‌های استارت‌آپی بازار را به خود جذب می‌کنند و از طرفی شرکت‌های دانش‌بنیان حمایت‌های راهبردی و قانونی را. این در صورتی‌ست که با رگولاتوری صحیح این دو می‌توانند یکدیگر را تقویت کنند. به این معنی که استارت‌آپ‌های بازارمحور دانش خلق کنند و شرکت‌های دانش‌بنیان به بازارها نزدیک‌تر شوند. سوم اینکه اساساً نهادهای تصمیم‌گیرنده یادگرفته‌اند هر پدیده‌ی جدید را به‌صورت خیر مطلق و شر مطلق ببینند و هنوز نمی‌توانند فرصت‌های پدیده‌های نوآورانه را از تهدیداتشان به‌درستی تشخیص و تمیز دهند و در این زمینه بسیار کم و از عده‌ی محدودی مشورت می‌گیرند.
غیابی تصریح کرد: دولت سیزدهم موقعیت آن را دارد که رابطه دوگانه عشق و نفرت میان استارت‌آپ‌ها و حاکمیت را تعدیل کرده و از طریق بازیگران خود، از فرصت‌های کارآفرینانه و اقتصادی این شرکت‌ها به نفع منافع کشور بهره بیشتر ببرد. وی افزود لزوم تفکر بین رشته‌ای، یافتن خودی در بین متخصصین و نخبه‌های جامعه، تشویق فعالیت‌های مدنی و صنفی در حوزه استارت‌آپی، حمایت قانونی بیشتر و یکپارچه‌سازی رفتار حاکمیت در قبال استارت‌آپ‌ها از راهکارهای اساسی برای عبور از این چالش است.
وی با مرور ریشه‌های اکوسیستم نوین استارت‌آپی از سال ۸۹ در کشور تأکید کرد که اگرچه استارت‌آپ‌های ایرانی توانسته‌اند مسیر منحصربه‌فردی را طی کنند، اما فرصت‌سوزی‌های بسیاری به دلیل عدم تعامل درست با حاکمیت رخ داده است.
کارشناس کسب و کارهای نوپا در این زمینه توضیح داد: عمده‌ی گرفتاری‌های استارت‌آپ‌ها و نهادهای تصمیم‌گیر در کشور از وجود سه تفکر در بین فعالان دوطرف سر چشمه می‌گیرد. اول اینکه تصور می‌شود هر پدیده‌ای در مملکت فقط باید یک متولی داشته باشد. یعنی بین وزارتخانه‌ها و معاونت‌ها حالت رقابت در پدرخواندگی استارت‌آپ‌ها به‌وجود آمده و هر نهادی برای خود یک سری استارت‌آپ‌های خودی و ناخودی تعریف کرده است. دوم اینکه شکاف بین دانشگاه و صنعت در عرصه‌ی بنگاه‌های استارت‌آپی خود را به‌صورت تقابل شرکت‌های دانش‌بنیان و بازارمحور نشان می‌دهد. از طرفی شرکت‌های استارت‌آپی بازار را به خود جذب می‌کنند و از طرفی شرکت‌های دانش‌بنیان حمایت‌های راهبردی و قانونی را. این در صورتی‌ست که با رگولاتوری صحیح این دو می‌توانند یکدیگر را تقویت کنند. به این معنی که استارت‌آپ‌های بازارمحور دانش خلق کنند و شرکت‌های دانش‌بنیان به بازارها نزدیک‌تر شوند. سوم اینکه اساساً نهادهای تصمیم‌گیرنده یادگرفته‌اند هر پدیده‌ی جدید را به‌صورت خیر مطلق و شر مطلق ببینند و هنوز نمی‌توانند فرصت‌های پدیده‌های نوآورانه را از تهدیداتشان به‌درستی تشخیص و تمیز دهند و در این زمینه بسیار کم و از عده‌ی محدودی مشورت می‌گیرند.
غیابی تصریح کرد: دولت سیزدهم موقعیت آن را دارد که رابطه دوگانه عشق و نفرت میان استارت‌آپ‌ها و حاکمیت را تعدیل کرده و از طریق بازیگران خود، از فرصت‌های کارآفرینانه و اقتصادی این شرکت‌ها به نفع منافع کشور بهره بیشتر ببرد. وی افزود لزوم تفکر بین رشته‌ای، یافتن خودی در بین متخصصین و نخبه‌های جامعه، تشویق فعالیت‌های مدنی و صنفی در حوزه استارت‌آپی، حمایت قانونی بیشتر و یکپارچه‌سازی رفتار حاکمیت در قبال استارت‌آپ‌ها از راهکارهای اساسی برای عبور از این چالش است.
وی با مرور ریشه‌های اکوسیستم نوین استارت‌آپی از سال ۸۹ در کشور تأکید کرد که اگرچه استارت‌آپ‌های ایرانی توانسته‌اند مسیر منحصربه‌فردی را طی کنند، اما فرصت‌سوزی‌های بسیاری به دلیل عدم تعامل درست با حاکمیت رخ داده است.
,کارشناس کسب و کارهای نوپا در این زمینه توضیح داد: عمده‌ی گرفتاری‌های استارت‌آپ‌ها و نهادهای تصمیم‌گیر در کشور از وجود سه تفکر در بین فعالان دوطرف سر چشمه می‌گیرد. اول اینکه تصور می‌شود هر پدیده‌ای در مملکت فقط باید یک متولی داشته باشد. یعنی بین وزارتخانه‌ها و معاونت‌ها حالت رقابت در پدرخواندگی استارت‌آپ‌ها به‌وجود آمده و هر نهادی برای خود یک سری استارت‌آپ‌های خودی و ناخودی تعریف کرده است. دوم اینکه شکاف بین دانشگاه و صنعت در عرصه‌ی بنگاه‌های استارت‌آپی خود را به‌صورت تقابل شرکت‌های دانش‌بنیان و بازارمحور نشان می‌دهد. از طرفی شرکت‌های استارت‌آپی بازار را به خود جذب می‌کنند و از طرفی شرکت‌های دانش‌بنیان حمایت‌های راهبردی و قانونی را. این در صورتی‌ست که با رگولاتوری صحیح این دو می‌توانند یکدیگر را تقویت کنند. به این معنی که استارت‌آپ‌های بازارمحور دانش خلق کنند و شرکت‌های دانش‌بنیان به بازارها نزدیک‌تر شوند. سوم اینکه اساساً نهادهای تصمیم‌گیرنده یادگرفته‌اند هر پدیده‌ی جدید را به‌صورت خیر مطلق و شر مطلق ببینند و هنوز نمی‌توانند فرصت‌های پدیده‌های نوآورانه را از تهدیداتشان به‌درستی تشخیص و تمیز دهند و در این زمینه بسیار کم و از عده‌ی محدودی مشورت می‌گیرند.
,غیابی تصریح کرد: دولت سیزدهم موقعیت آن را دارد که رابطه دوگانه عشق و نفرت میان استارت‌آپ‌ها و حاکمیت را تعدیل کرده و از طریق بازیگران خود، از فرصت‌های کارآفرینانه و اقتصادی این شرکت‌ها به نفع منافع کشور بهره بیشتر ببرد. وی افزود لزوم تفکر بین رشته‌ای، یافتن خودی در بین متخصصین و نخبه‌های جامعه، تشویق فعالیت‌های مدنی و صنفی در حوزه استارت‌آپی، حمایت قانونی بیشتر و یکپارچه‌سازی رفتار حاکمیت در قبال استارت‌آپ‌ها از راهکارهای اساسی برای عبور از این چالش است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه