به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از نسل شاهوار "ضرب‌المثل" گونه‌ای از بیان است که معمولاً تاریخچه و داستانی پندآموز در پس بعضی از آن‌ها نهفته است. بسیاری از این داستان‌ها از یاد رفته اند، و پیشینهٔ برخی از امثال بر بعضی از مردم روشن نیست؛ بااین‌حال، در سخن به‌کار می‌رود. شکل درست این واژه «مَثَل» است و ضرب در ابتدای آن اضافه است. به عبارتِ دیگر، «ضرب المثل» به معنای مَثَل زدن است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, نسل شاهوار ,ساده ترین و جامع ترین تعریف این است که ضرب المثل، «جمله ی کوتاه به نظم و یا نثر که گاهی در بردارنده پند و دستور اخلاقی و اجتماعی بزرگی است و با وجود کوتاهی لفظ و سادگی و روانی، شنونده را در افکار عمیق فرو می برد ».
,در هر گویشی ضرب المثل های گوناگونی وجود دارد که بعضی از ضرب المثل ها هم در زبان معیار و هم در گویش های منطقه ای یا طبقات اجتماعی مشترک است و بعضا مخصوص گویشوران خاصی است.
,در این نوشتار نیز تلاش بر آن است تا در قسمت های متفاوت ضرب المثل هایی از شهر شاهرود معرفی شود. که نمونه ای از آن به شرح ذیل می باشد:
,· آفتوی (آفتاب) که هنم باشِ (نمی شود) زیر غلبیر (غربال) قایُم (پنهان) کنی.
,این ضرب المثل به این موضوع اشاره دارد که، حقیقت را نمی توان با سر و صدا یا با حرکات ظاهری پنهان کرد.
,· اگر فیلبُن (فیلبان) سر فیل نُباشِه (نباشد) هندوستُنِ (هندوستان را) خو هِوینِه (خواب می بیند).
,این ضرب المثل نیز به این موضوع اشاره دارد که، هنگام اعتراض به آدم جسور و دیوانه اطلاق می شود که اگر بر سرش سرپرستی نباشد دست به هر کاری می زند.
,انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه