به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ماجرای گرانی افسارگسیخته کاغذ در دولت روحانی، داستانی تکراری و البته غصه دار شده است. از اواخر سال ۹۵ با افزایش قیمت کاغذ روبه رو شدیم به طوری که قیمت کاغذی که در روزهای نخست دولت بندی 70 هزار تومان بود، در روزهای آخر به 700 هزارتومان رسیده بود. در سال ۹۶ کارگروهی برای نظارات بر قیمت کاغذ در وزارت صمت تشکیل شد وزارت ارشاد هم نماینده‌ای در این کارگروه داشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,پس از آن وزارت ارشاد از میان وارد کنندگانی که درخواست کرده بودند تعدادی را با ارز ۴ هزار و ۲۰۰ تومانی راهی کرد تا وارادت کاغذ را انجام دهند. در کنار افزایش قیمت جهانی کاغذ، گرانی زینک و افزایش قیمت کاغذ بالک نیز به این ماجرا اضافه شد.
,اما با وجود این واردات، کماکان مشکل اصلی حوزه نشر یعنی گرانی کاغذ برطرف نشد؛ به گواه بسیاری از ناشران، عدم نظارت در ارز تخصیص داده شده باعث شد که کاغذ در زمان لازم به کشور وارد نشود و یا همان کاغذی که با ارز دولتی وارد شده بود، مانند سایر کالاها در بازار آزاد به نرخ بسیار گران تری به دلالان سپرده شد تا مشکلات این حوزه همچنان بی سر و سامان باقی بماند.
,سال گذشته بود که مجمع ناشران انقلاب اسلامی در نامه ای خطاب به آقای روحانی رئیس جمهور وقت، نسبت به بی‌اعتنایی به تولید داخلی کاغذ و تخصیص نیافتن ارز برای واردات انتقاد و بیان کردند این موضوع صنعت نشر را به ورشکستگی رسانده است.
,داستان اهمیت ندادن به تولید کاغذ داخلی و صرف هزینه های بسیار برای واردات کاغذ، سال هاست که از طرف دغدغه مندان این حوزه فریاد شده است اما در دولت گذشته نه تنها به این نکته اساسی کمترین اعتنایی شد، بلکه دلالانی که در دولت گذشته، در اکثر حوزه های اقتصادی و فرهنگی به نان و نوایی رسیده بودند، در ماجرای کاغذ نیز در صف اول واردات و گرفتن ارز دولتی، پیشگام و باعث آشفته شدن بیشتر بازار کاغذ شدند.
,البته واردات کاغذ قرار بود به عنوان راهکاری کوتاه مدت و موقتی در دستور کار دولت قرار گیرد و بنا بود توجه اصلی به تولید کاغذ داخلی شود؛ راهکاری که رهبر معظم انقلاب نیز سال ها پیش در بازدید از نمایشگاه کتاب بر آن تاکید داشتند. تذکری که علی رغم تلاش‌ها و پیگیری‌های ستاد اجرایی فرمان امام و دیگر دلسوزان، از سوی دولت حمایت و پشتیبانی نشد و با کندی و تعلل بسیار پیش رفته است.
, .,
, , تولید کاغذ تحریر که مشخصا توسط چند کارخانه در ایران طی سال‌های اخیر دنبال می‌شده است، امروزه تقریبا به صفر رسیده است. ابوالفضل روغنی گلپایگانی، رئیس سندیکای تولیدکنندگان کاغذ و مقوا می‌گوید: «متاسفانه مسؤولان ما در زمینه کاغذ احساسی برخورد می‌کنند. در کشور ظرفیت و فرصت‌های مناسبی برای سرمایه‌گذاری در کاغذ تحریر وجود دارد، اما به دلیل وجود قوانین متضاد و عدم‌حمایت قاطع و درست به سمت واردات می‌رویم و از حمایت بخش خصوصی برای تولید غافل هستیم.»
, .,سعیدی که سکاندار بزرگ‌ترین تولیدکننده کاغذ چاپ و تحریر و روزنامه در کشور شده است درباره راهکارهای برون‌رفت از وضعیت فعلی حاکم بر تولید کاغذ می‌گوید: «کارخانه چوب و کاغذ مازندران می‌تواند کل نیاز بازار به کاغذ در حوزه چاپ و تحریر را تامین کند درصورتی که دولت مطالبات ما را بپردازد. دولت به ما ارز دولتی یا حتی نیمایی اختصاص نمی‌دهد تا بتوانیم مواد اولیه وارد کنیم. یا مثلا انتظار داریم از این موضوع که بتوانیم با ارز نیمایی چوب وارد کنیم و در قبال آن قاعده‌ای برای تولید و قیمت ایجاد شود، حمایت کنند که نمی‌کنند و در سطوح پایین‌تر انتظار داشیم در ارائه خدماتی مثل آب، برق و... دولت ما را بیشتر یاری کند یا مثلا بهینه‌سازی مصرف ما را مدیریت کند به جای این‌که دولت بگوید، هر چه می‌خواهید مصرف کنید من پولش را می‌گیرم، ساختاری برای بهینه‌سازی مصرف کارخانجات ایجاد کند.»
, .,سعیدی معتقد است اگر یک هزارم میلیاردها دلار ارزی که دولت برای واردات کاغذ اختصاص داده شده را به تولید اختصاص داده بودیم، امروز در آن خودکفا شده بودیم.
,سیدطاهر شبیری، کارشناس صنعت تولید کاغذ در این زمینه می‌گوید: موضوع توقف تولید داخلی کاغذ روزنامه و تحریر از سال‌های قبل کاملا قابل پیش‌بینی بود و بارها در مکاتبات با دولت نسبت به آن هشدار داده شده بود، چرا که تولید کاغذ روزنامه و تحریر طی ۱۴ سال اخیر در رقابت نابرابر و ناعادلانه با واردات کاغذ قرار داشت؛ وارداتی که از تعرفه صفر بهره می‌برد و در مقابل تولیدی که انواع تعرفه‌ها داشت جانش را می‌گرفت. این در کنار مخالفت و پافشاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با اعمال تعرفه حمایتی که می‌توانست شرایط واردات را با تولید متوازن کند، نفس تولید کاغذ را در داخل کشور گرفت.
, .,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه