ثبت ۱۸۰۰ محوطه و بنای تاریخی سیستان و بلوچستان در فهرست آثار ملی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمدعلی ابراهیمی، رئیس گروه سرمایه گذاری و گردشگری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیستان و بلوچستان در گفت و گو با خبرنگار عصرهامون بیان کرد: بافت­ تاریخی، بافتی است که هریک از نهادها و سازمان­ های دخیل در آن همچون راه و شهرسازی، میراث فرهنگی، استانداری و شهرداری تعریف خاص و متفاوتی از آن ارائه می ­دهند که این تفاوت در تعاریف، نگهداری از این بافت را نیز با چالش مواجه کرده است.

وی ادامه داد: بافت تاریخی علاوه بر کالبد، مسائل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را هم در بر می ­گیرد و بافت تاریخی فرهنگی به هسته اولیه تشکیل شهرها که دارای ارزش­ های معماری و اجتماعی نهفته فراوان است، اطلاق می شود.

پژوهشگر میراث فرهنگی بیان کرد: همچنین طبق مصوبه شورای عالی شهرسازی بافت فرسوده به بافت­ های حاشیه­ شهر که در اثر توسعه به شهر ملحق شده ­اند و فاقد هر گونه طراحی شهری هستند، اطلاق می­ شود.

ابراهیمی عنوان کرد: بافت تاریخی و بافت فرسوده دو مقوله متفاوت است که هر یک تعریف ویژه و خاص خود را دارد، سیاست های مدیریتی نیز در این دو بافت تفاوت های زیادی دارد.

وی خاطرنشان کرد: تداخل بافت ­های تاریخی و فرسوده و نحوه دخالت در آنها مدت­ هاست که مورد بحث مدیران شهری، میراث فرهنگی و شرکت­ های مختلف عمران و بهسازی است.

کارشناس میراث فرهنگی گفت: در این میان بی­ توجهی به ارزش ­های کالبدی، تاریخی و هویتی برخی بافت ها از سوی بعضی شرکت ­های مداخله کننده در امر نوسازی و بهسازی و نیز تعلل سازمان میراث فرهنگی در تعیین محدوده­ های تاریخی و تدوین ضوابط و سیاست ­های جدید در نحوه مداخله در آن ها، بیش از پیش این عناصر ارزشمند را در انزوا فرو برده است.

ابراهیمی افزود: بناهای­ تاریخی را باید معرف و تصویرگر هویت، فرهنگ و تمدن اقوام و سرزمین دانست، به­ ویژه در میهن­ ما که صاحب تمدنی غنی و کهن است، این بناها دریچه­ ای برای معرفی فرهنگ، هنر، معماری، علم، اقتصاد، سیاست و مذهب ایران قدیم به شمار می روند.

وی ادامه داد: محوطه باستانی یک مکان یا گروه مکانی است که در آن اسناد فعالیت گذشته انسانی (تاریخی، پیش از تاریخی، یا معاصر) حفظ شده و ممکن است توسط باستان‌شناسان مورد بررسی قرار گرفته و به ­عنوان یک سند باستان‌شناسی ثبت شده ­باشد.

پژوهشگر میراث فرهنگی گفت: محوطه باستانی می‌تواند از چند نشان مخروبه روی زمین تا ساختمان ‌های بزرگ در حال استفاده را شامل شود و می‌توان براساس موقعیت جغرافیایی، دوره تاریخی، یا نوع استفاده آن ها را تقسیم ‌بندی کرد.

ثبت ۱۸۰۰ محوطه و بنای تاریخی سیستان و بلوچستان در فهرست آثار ملی

ابراهیمی گفت: سیستان و بلوچستان دارای هزار و هشتصد محوطه و بنای تاریخی از دوره های مختلف ثبت شده در فهرست آثار ملی است.

وی عنوان کرد: براساس اعتقاد باستان شناسان، این استان دارای تمدنی چندین هزار ساله بوده و وجود محوطه ­های پیش از تاریخ در این منطقه نشان می دهد این محل از مهم ­ترین کانون­ های شکل­ گیری تمدن در فلات ایران بوده است.

پژوهشگر میراث فرهنگی گفت: علاوه بر آثار تمدنی چندین هزار ساله در این محوطه­ ها، بناها و نشانه ­های مربوط به دوره ­های اشکانی، ساسانی و دوره اسلامی نیز کشف شده و به دست آمده است.

ابراهیمی افزود: براساس آخرین آمار هزار و سیصد و هشتاد و چهار اثر تاریخی، طبیعی و ناملموس ثبت شده از استان در فهرست آثار ملی قرار دارند که از میان در بخش آثار و بناها ۲۳۴ مورد شامل بناهای تاریخی و هزار و سی و سه مورد نیز به تپه­ ها و محوطه تاریخی و همچنین چهار مورد به بافت های تاریخی اختصاص دارند.

وی عنوان کرد: وجود این بناها در حالیست که سیستان­ و بلوچستان به عنوان پهناورترین استان ۱۱ و نیم درصد از مساحت کشور را در برگرفته و این نشات از پیشینه تاریخی غنی و درخشان این سرزمین دارد.

انتهای پیام/