به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از کُردتودی، شوراهای شهر و روستا سال‌هاست دچار یک ناکارآمدی مزمن و عذاب‌آور شده‌اند. مجموعه‌ای که قرار بود توسعه پایدار شهرها را طرح ریزی و راهبری کنند، طی این سالها از مدیریت جلسات داخلی خود هم عاجز بوده‌اند. آنها نه تنها به بهبود مدیریت شهرها کمک نکرده‌اند بلکه به سردرگمی و آشفتگی بیشتر این حوزه‌ها، دامن زده‌اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,در ادوار اولیه انتخابات شورای شهر، شهروندان با شور و شوق و امید بسیاری به پای صندوق‌های رای رفتند و امیدوار بودند با انتخاب افرادی نخبه، به بهبود شرایط فرهنگی، اقتصادی، خدماتی و رفاهی شهر کمک کنند.
متاسفانه خیلی زود این امیدها رنگ باخت و نشست‌های پارلمان شهری، تبدیل به عرصه‌ای برای جدل‌ها و منازعات منفعت‌طلبانه، نازل و بیهوده و دعواهای گاه و بیگاه اعضاء با یکدیگر شد.
شوراها طی این سالها به جای تسهیل در امر توسعه، مانعی مهم بر مسیر توسعه بوده‌اند. آنها نه تنها تسهیل‌گری خاصی در مسیر پیشرفت شهرها نکرده‌اند بلکه خود تبدیل به باری گران بر دوش شهرها و شهروندان شده‌اند.
طی این سالها به تدریج چهره‌های کاردان و توانمند از ورود به این داستان نازل شوراها اجتناب کرده‌اند و طبقه متوسط شهری هم از شرایط پیش‌آمده، سخت دل‌زده و سرخورده شده است.
مدت‌هاست سطح کیفی شوراها بسیار نازل شده و آدم‌هایی که مدیریت یک دهستان هم برای آنها سنگین است، داعیه‌دار مدیریت کلان‌شهرها هستند.
شوراها چندین دوره است که جایگاه افرادی شده که به جای تلاش برای جلب آرای طبقه متوسط شهری، بیشتر به دنبال جذب آرای قومی و قبیله‌ای و محلات حاشیه‌ای بوده‌اند.
بدیهی است تداوم شوراها با این روال و با کیفیت سابق، سودی به حال توسعه شهرها و بهبود زندگی شهروندان نخواهد داشت و باید کمک کرد که این وضعیت اصلاح شود. در این زمینه باید مجموعه‌های توسعه‌گرا در دل جامعه شهری شکل بگیرند و با ترغیب و پشتیبانی چهره‌های توسعه‌گرا و توانمند، زمینه را برای مشارکت فعال طبقه متوسط و انتخاب‌های بهتر فراهم کنند.
* بهزاد خالوندی
در ادوار اولیه انتخابات شورای شهر، شهروندان با شور و شوق و امید بسیاری به پای صندوق‌های رای رفتند و امیدوار بودند با انتخاب افرادی نخبه، به بهبود شرایط فرهنگی، اقتصادی، خدماتی و رفاهی شهر کمک کنند.
,متاسفانه خیلی زود این امیدها رنگ باخت و نشست‌های پارلمان شهری، تبدیل به عرصه‌ای برای جدل‌ها و منازعات منفعت‌طلبانه، نازل و بیهوده و دعواهای گاه و بیگاه اعضاء با یکدیگر شد.
,شوراها طی این سالها به جای تسهیل در امر توسعه، مانعی مهم بر مسیر توسعه بوده‌اند. آنها نه تنها تسهیل‌گری خاصی در مسیر پیشرفت شهرها نکرده‌اند بلکه خود تبدیل به باری گران بر دوش شهرها و شهروندان شده‌اند.
,طی این سالها به تدریج چهره‌های کاردان و توانمند از ورود به این داستان نازل شوراها اجتناب کرده‌اند و طبقه متوسط شهری هم از شرایط پیش‌آمده، سخت دل‌زده و سرخورده شده است.
,مدت‌هاست سطح کیفی شوراها بسیار نازل شده و آدم‌هایی که مدیریت یک دهستان هم برای آنها سنگین است، داعیه‌دار مدیریت کلان‌شهرها هستند.
,شوراها چندین دوره است که جایگاه افرادی شده که به جای تلاش برای جلب آرای طبقه متوسط شهری، بیشتر به دنبال جذب آرای قومی و قبیله‌ای و محلات حاشیه‌ای بوده‌اند.
,بدیهی است تداوم شوراها با این روال و با کیفیت سابق، سودی به حال توسعه شهرها و بهبود زندگی شهروندان نخواهد داشت و باید کمک کرد که این وضعیت اصلاح شود. در این زمینه باید مجموعه‌های توسعه‌گرا در دل جامعه شهری شکل بگیرند و با ترغیب و پشتیبانی چهره‌های توسعه‌گرا و توانمند، زمینه را برای مشارکت فعال طبقه متوسط و انتخاب‌های بهتر فراهم کنند.
,* بهزاد خالوندی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه