روایت فرماندار قروه از غیبت‌های ۱۶ جلسه‌ای اعضای شورای شهر تا تعارض منافع یکی از اعضا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، چند روزی است که خبرهایی پیرامون برخی از اعضای شورای شهر قروه مطرح شده است که سوالات بسیاری را در ذهن مردم ایجاد نموده اما تمام این سوالات بی پاسخ مانده و کسی از جزییات آن اطلاعی ندارد.

از یک سو پس از 3 سال توسط خبرگزاری کردپرس اعلام شد که حوریا کلوندی یکی از اعضای شورای شهر قروه در تمام طول مدتی که در شورای شهر حضور داشته است مرتکب تخلف در تعارض منافع شده است و با وجودی که باید مجوز مهندسی وی در طول این ایام به نحوی راکد و فاقد فعالیت می شد اما در طول تمام این مدت فعال بوده و همچنان ادامه داشته است.

این مسئله شاید در وهله اول موضوع خاصی به حساب نیاید اما در واقع به این شکل خواهد بود که خانم کلوندی همزمان در مقام تهیه کننده، تأیید کننده و تصویب کننده طرح جهت انجام امور مربوط به کمیسیون ماده ۵ بوده است.

از سویی دیگر طی همین مدت نیز خبری در رسانه پیک پریشان منتشر شد بر این اساس که دیگر عضو بانوی شورای شهر قروه خانم پرستو شکری قریب به یکسال است که اصلا در شهرستان قروه سکونت ندارد و در جلسات شورا نیز حضور نداشته است و باید بر اساس قوانین عضویت وی در شورای شهر ملغی گردد.

در همین رابطه خبرنگار ما با فرماندار قروه در تماسی تلفنی جزییات این مسئله را مورد بررسی قرار داد.

حسین الماسی در این گفتگو، ابتدا به مسئله تعارض منافع خانم کلوندی در شورای شهر اشاره نمود و با بیان اینکه ملاک عمل در کمیته تطبیق آرای تمامی اعضای شورای شهر است اظهار داشت: مسئله تعارض منافع متاسفانه مسئله ای است که در سطح کشور و در استانداری کردستان نیز دیده می شود و افرادی هستند که در چنین شرایطی قرار دارند.

وی ادامه داد: ما در این رابطه به خانم کلوندی تذکر داده ایم و ایشان نیز دیگر از پروانه نقشه کشی خود استفاده نمی کنند، هر چند که در تمام موضوعات نیز این نظر کلی شورای شهر است که مورد تایید ما می باشد و اکثریت اعضا اگر نسبت به موضوع خاصی نظر مخالف و یا موافق ارائه دهند مورد تصویب قرار می گیرد و تنها نظر خانم کلوندی مطرح نبوده و نیست.

فرماندار قروه در ادامه با بیان اینکه نسبت به سکونت خانم شکری در تهران بی اطلاع بوده ، گفت: در شورای شهر حقوق هر یک از افراد بر اساس عملکرد و حضور آنان در جلسات شورا پرداخت می شود و اگر افراد در این جلسات حضور نداشته باشند حقوقی نیز برای انان در نظر گرفته نخواهد شد.

الماسی ادامه داد: بر اساس خبری که منتشر شده است اعلام شده که خانم شکری در قروه سکونت ندارند و ما این مسئله را از طریق استعلام در محل کار اعلام شده ایشان در شهر تهران مورد بررسی قرار می دهیم و اگر اثبات شود که وی در شهر قروه سکونت ندارد برابر قانون باید با وی برخورد شود و عضویت وی نیز ملغی می‌شود.

فرماندار قروه در ادامه با اشاره به غیبت های برخی افراد در جلسات شورای شهر بیان داشت: بر اساس نامه ای که اخیرا به دست ما رسیده است، آقای مهدی ملکی ۱۴ جلسه و خانم پرستو شکری نیز ۱۶ جلسه غیبت در سال جاری داشته اند که این مسئله نیز مورد پیگیری قرار دارد و این افراد باید برابر قانون نسبت به غیبت خود جوابگو باشند.

آیا توجیهات فرماندار قروه قابل قبول است؟

جناب آقای الماسی ، این مسئله که تعارض منافع یک مسئله رایج در سطح کشور و حتی استانداری کردستان باشد و به همین دلیل در برابر چنین مواردی در شهرستان قروه نیز سکوت شود تنها یک توجیه غیر قابل قبول و نشان دهنده عدم نظارت در سطح استان و حتی کشور نسبت به این مسئله است ، نه اینکه نشان دهنده عادی انگاری باشد .

تخلف ، تخلف است و در هر کجای کشور به هر شکلی که رخ دهد باید در برابر آن واکنش نشان داد و اینکه در بخشی دیگر از کشور افرادی هستند که از این مسئله چشم پوشی می کنند نباید دلیل بر بی تفاوتی ما و شما در شهرستان قروه باشد.

از سوی دیگر وقتی 2 عضو شورای شهر غیبت هایی 14 جلسه ای و 16 جلسه ای دارند ، چگونه همچنان خود را عضو شورای شهر می دانند و آیا کاربردی در جلسات شورای شهر خواهند داشت؟

ملاک انتخاب ما در تعیین شورای شهر چیست؟

انتخابات شورای شهر تا چند ماه دیگر برگزار خواهد شد و ما یکبار دیگر پای صندوق های رای حاضر می شویم ، اما به راستی ملاک انتخاب ما در تعیین شورای شهر قروه چیست؟ چرا با وجودی که هم اکنون پنجمین دوره از شورای شهر قروه در ماه های پایانی فعالیت خود به سر می برند اما فعالیت و یا عدم فعالیت انها برای ما محسوس نیست؟ به راستی اگر اصلا شورای شهری نبود چه اتفاق خاصی رخ می داد که هم اکنون رخ نداده است!

خوب است اگر در انتخاب خود ، تخصص و توانمندی ، تعهد و تجربه را نیز ملاک قرار دهیم و افرادی را انتخاب کنیم که حداقل در سال های بعد وقتی به انتخابمان نگاه می کنیم حسرت انتخاب ناآگاهانه ای را به دوش نکشیم.

شنیدن خبرهایی اینچنین که یک عضو شورای شهر 14 جلسه و یا عضوی دیگر 16 جلسه در شورای شهر حضور ندارد و یا 3 سال تخلف عضو دیگری آن هم با وجودی که مردم به این افراد مشروعیت حضور در شورا را بخشیده اند دردناک است، آنقدر دردناک که شاید فراموش می کنیم یکی دیگر از اعضای شورای شهر سال گذشته به دلیل تخلفات مالی بازداشت و سلب عضویت شد.

به راستی چه امیدی به شورایی است که 7 نفر عضو دارد و 4 نفر آن چنین شرایطی را دارند؟!

انتهای پیام/