یاسه‌چای؛ روستای بدون کوچه ایران/ تجربه یک زندگی اسرارآمیز، در دالان‌های ۴۰۰ متری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از جهانبین نیوز؛ روستای یاسه‌چای روستایی زیبا و دیدنی در شهرستان سامان است که در 52 کیلومتری شهرکرد و در حاشیه زاینده‌رود قرار گرفته و دارای  طبیعتی بکر و منحصر به فرد است.
 
این روستا با ارتفاع یک هزار و 900 متر از دریا دارای آب و هوای ملایم و مطبوع در فصول بهار و تابستان و زمستان‌های نسبتا سرد است.
 
"یاسه چای" کلمه‌ای مرکب و ترکی به معنای جایی است که پهنای رودخانه زیاد می‌شود و از دو بخش "یاسو" به معنای "رودخانه" و "چای" به معنای "پهن" تشکیل شده، این نام‌گذاری به این دلیل است که روخانه زاینده‌رود که در شرق روستا جاری است در این نقطه عریض شده است.
 
یاسه‌چای قدمت تقریبا طولانی دارد و ثبت 400 سال قدمت و معماری خاص برای آن سبب شده تا همه ساله این روستا مقصد بسیاری از گردشگران باشد، بافت قدیمی و متراکم روستای یاسه‌چای (یاسه‌چاه) بگونه‌ای است که مردم روستا از طریق چهار دالان که هر کدام به طول حدود 400 متر است و سرپوشیده می‌باشند و درب همه خانه‌ها به داخل آن باز می‌شود، آمد و شد می‌کنند.

کوچه‌های این روستا به‌صورت سرپوشیده است و می‌توان یکی از علل مهم آن را تامین امنیت برای روستا دانست، درواقع باید گفت، روستای یاسه‌چای هیچ کوچه‌ای ندارد و از دالان‌های تونل شکل از جنس خشت و گلی که از ابتدا تا انتهای روستا ساخته شده است، تشکیل می‌شود و همین بافت تاریخی و قدیمی موجب شده تا روستا بسیار مورد توجه قرار گیرد و زیبایی خاصی به آن بخشیده است، این روستای تاریخی دوازدهم شهریور سال 1393 با شماره 31108 در لیست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
 
یکی از علت‌های مهمی که سبب شده تا روستای یاسه‌چای (یاسه‌چاه) بافت متراکمی داشته باشد کمبود زمین می‌باشد و مردم برای صرفه‌جویی در مصرف زمین اقدام به ساخت روستایی کرده‌اند، که تحت عنوان روستای بدون کوچه ایران شهرت یافته است.



اما دلیل دیگر تراکم خانه‌ها در کنار هم این است که استقرار آبادی در اقلیم سرد و کوهستانی، بوده و همچنین خطراتی مردم روستا را تهدید می‌کرده است و همین امر باعث شده تا خانه‌ها در کنار هم و به‌طور پلکانی ساخته شود، همچنین برخی خانواده‌ها، از پشت‌بام دیگری برای محوطه حیاط استفاده می‌کنند.
 
دو دروازه اصلی هم در روستا وجود دارد که در زمان حمله و هجوم اقوام بیگانه در ادوار گذشته، توسط اهالی بسته و راهی برای دفاع از مردم روستا بوده است.
 
اما وارد روستا که شویم دو بافت تاریخی و بافت جدید به چشم می‌خورد که در شیب دامنه کوه و در کنار هم به صورت پلکانی و با دید مشرف به مناظر طبیعی روستا و زاینده رود ساخته شده‌اند.



بافت تاریخی روستا از خشت و گل ساخته و متعلق به دوره صفویه است، هسته اولیه روستا در بخش غربی و اطراف حمام و مسجد بوده و کم کم به سمت شرق توسعه یافته است، عمده مصالح بکار رفته در این بافت خشت و گل، چوب، سنگ، ملات‌های گل و اندود و کاهگل بوده و مصالح رایج بناهای روستا خشت است که به دلیل وجود سنگ ریزه در خاک منطقه حاوی مقدار زیادی خرده سنگ است.
 
مردمان روستای یاسه‌چای (یاسه‌چاه) به زبان ترکی سخن می‌گویند و معروف‌ترین سوغات آن خشکبار و و انواع میوه‌جات خشک و تر است و به دلیل قرارگیری در حاشیه رودخانه زاینده‌رود، از موقعیت‌های مناسب کشاورزی، باغ‌داری و گردشگری برخوردار است.

 
انتهای پیام/