شهیدی که برای دفاع از حجاب ، هنگام تدفینش زنده شده و خواهرانش را نصیحت کرد + تصاویر + صوت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از “ره به ری”  شهید علی ذاکری از شهیدان جنگ تحمیلی است که وصیت نامه خود را خطاب مدیر دبیرستانش نوشته است.

ابتدا بخشی از ماجرا را به اختصار در چند خط ذیل می خوانید:

این شهید در وصیت نامه خود خطاب به مدیر دبیرستان می گوید: می دانم که خانواده ام وقت خواندن وصیت نامه ام را ندارند لذا این وصیت نامه را خطاب به شما می نویسم و خطاب به شما وصیت می کنم…

او از مدیرش م خواهد خواهران و خانواده اش را برای تدفین خبر کرده کند. او به استاد خود می گوید اگر خمینی و شهادت من حق بوده و راه خواهرانم اشتباه باشد هنگام تدفین در قبر زنده شده و به خانواده ام لبخندی .....

در ادامه ماجرای این شهید را مفصلا می شنوید : برای مشاهده این فایل صوتی که از شیخ حسین انصاریان نقل شده است …..>>>اینجا کلیک کنید<<<

شهید علی ذاکری بچه تهران که پدر و مادر او هر دو دکتر بوده اند. این خانواده یک پسر دارند و دو دختر…

بنده منزل این شهید رفته ام و حکایت را از نزدیک دیده ام و اول این ماجرا را شیخ حسین انصاریان بالای منبر گفتند و من حساس شدم و این موضوع را دنبال کردم.

دو تا خواهر دارد که بد حجاب اند و بد حیا اند و دوست پسر دارند و رفت و آمد دارند و گناهان دیگر …

این پسر خوب از آب در آمده و هر چه به خواهران نصیحت می کند ، خواهران گوش نمی کنند.

این شهید متوسل می شود که خدایا من را از این اوضاع نجات بده .

شب در خواب یک روحانی سید را می بیند که خطاب به این شهید می گوید: علی اقا، پاشو بیا دانشگاه امام حسین که اینجا دانشجو می پذیرد.

آن موقع هنوز دانشگاه امام حسین (ع) تهران تاسیس نشده بود.

می رود که خوابش را تعبیر کند ، پیشنمار مسجد محله او می گوید :دانشگاه امام حسین یعنی همین جبهه های حق علیه باطل، ایشان با هزار خواهش و التماس در جبهه ثبت نام می کند و بالاخره راهی جبهه می شود و شب عملیات در وصیت نامه خود موضوعات قابل توجهی می نویسد:

آن قدر وصیت نامه دو صفحه ای این شهید را خوانده ام که آن را حفظ شده ام .

این شهید در این وصیت نامه می نویسد : ریاست محترم دبیرستان ، معلم عزیزم ، شما را به عنوان وصی خودم انتخاب می کنم. چراکه می دانم پدر و مادرم وقت خواندن وصیت نامه من را ندارند . شما را انتخاب می کنند چون خواهران من اصلا وصیت نامه نوشتن من را قبول ندارند.

از شما تقاضا دارم ، جنازه من را که اوردند پس از تشییع جنازه در بهشت زهرا تهران ،  بروید پدر و مادر من را خبر کرده و به خواهران من هم خبر دهید ، این مقدار انسانیت در انها سراغ دارم که برای تشییع جنازه من کارها را رها خواهند کرد و  به بهشت زهرا خواهند امد.

جنازه من را که به داخل قبر گذاشتید ، تلقین قبر را که خواندید ، کفن از چهره من بردارید و بگویید تا برای یک لحظه پدر و مادر و خواهران من بیایند بالای قبر ، اگر راه من حق باشد و بد حجابی دو خواهر من گناه باشد به قدرت پروردگار باید زنده شوم و چند لحظه ای به دنیا و اهل دنیا و پدر و مادر و دو خواهرم لبخند بزنم تا بفهمند که حق با خمینی است و آنچه خواهران من عمل می کنند ، گناه است و ذلالت است و بد بختی ..

رئیس دبیرستان می گوید با خود گفتم چه کار کنم ؟ نکند ایشان شهید شود ؟ اگر جنازه اش را اوردند چه ؟ اگرلبخند نزد ؟ اگر زنده نشد ؟  و...

ایشان شهید شدند و جنازه اش را آوردند و به پدر و مادر هم گفتیم و آمدند و با خود در این فکر بودیم که آیا این شهید خواهد خندید ؟ نخواهد خندید؟ چه طور خواهد شد؟

با خود گفتیم : هرچه شد مهم نیست و ما باید اعلام کنیم ، چرا که خود شهید از ماخواسته است.

به محض اینکه تلقین  رو خواندند و تمام شد و کفن را از چهره شهید کنار زدند و خانواده وی بالای قبر ایستاده و گریه می کردند  دیدیم که شهید سرش را بلند کرد و برای لحظاتی چشمانش را باز کرد و به روی پدر و مادر و دو خواهرش لبخند زد..

لبخند این شهید خانواده اش را به آنجا رساند که پدر و مادر وی اکنون از بهرترین پزشکان کشور قرار دارند و خواهران وی از بهترین خواهران تهران بوده و برای جذب خواهران تلاش می کنند و…

حجاب در زمان ما پشتوانه ای مبارک به نام خون شهدا هم دارد.

در ادامه ماجرای این شهید را مفصلا می شنوید : برای مشاهده این فایل صوتی که از شیخ حسین انصاریان نقل شده است …..>>>اینجا کلیک کنید<<<

تاکید می شود انتشار این خبر بدون ذکر منبع کاملا مجاز بوده و موجب رضایت و خوشحالی مجموعه خبری”ره به ری” است.

انتهای پیام/ش