وضعیت نامناسب میز دانش آموزان؛ باعث ایجاد مشکلات عضلانی می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سفیرافلاک،فرانک دهستانی کارشناس بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی لرستان، گفت: مطالعات نشان می دهد که متاسفانه اکثر میز و نیمکت هایی که در مدارس مورد استفاده قرار می گیرند از وضعیت ارگونومیکی مناسب برخوردار نمی باشند و عدم تطابق بین ابعاد بدن دانش آموزان و میز و نیمکت ها بخصوص در ابعاد و ارتفاع نیمکت ،عرض نیمکت ،پشتی نیمکت و ارتفاع میز مشهود است.

وی اظهار کرد: نیمکت ها برای بیشتر دانش آموزان ابتدایی ،بخصوص پسر ها بسیار بلند و عرض آنها برای دختر ها بسیار کم است و ارتفاع آن ها هم برای پسر ها و دختر ها کم است که این وضعیت باعث ایجاد درد و ناراحتی می شود.

 کارشناس بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی لرستان افزود: نامناسب بودن وضعیت میز و نیمکت برای دانش آموزان به مرور زمان منجر به ناراحتی های اسکلتی عضلانی می شود.

دهستانی مهمترین موارد در انتخاب میز و صندلی ارگونومیک برای دانش آموزان را به شرح ذیل عنوان کرد:

1-    صندلی برای نشستن طولانی مدت و توزیع یکنواخت وزن ران ها به اندازه کافی نرم و راحت باشد.

2-    پهنای نشستنگاه به اندازه ای باشد که دانش آموز بتواند بر روی آن به راحتی جابجا شود .

 3-    نشستنگاه طوری طراحی شده باشد که دانش آموز قادر باشد به راحتی بر روی آن تغییر وضعیت دهد.

 4-    طول نشستنگاه برای حمایت ران ها به اندازه کافی باشد، اما نه به اندازه ای که باعث ایجاد فشار در ناحیه پشت زانو ی دانش آموز گردد.

5-    لبه جلویی نشستنگاه به سمت پایین خم شده باشد به طوری که به پشت پاها فشار وارد نکند.

6-    شیب نشستنگاه به سمت عقب و به طور مناسب و راحت اعمال شده باشد.

7-    ارتفاع صندلی مناسب باشد به طوری که زمان نشستن پاها برروی زمین قرار بگیرند .

 8-    سطح روی صندلی عایق گرما و سرما باشد.

وی در خصوص وضعیت پشتی صندلی دانش آموز نیز عنوان کرد: از قسمت بالا و پایین کمر دانش آموز را به طور صحیح و مناسب حمایت کند؛ برای حمایت از قوس طبیعی کمر انعطاف پذیری لازم را داشته باشد؛ برای تغییر زاویه ی پشتی به اندازه کافی انعطاف پذیر باشد؛پهنای پشتی صندلی به اندازه ای باشد که فشار به ناحیه پشت وارد نکند؛ زاویه ی پشتی نسبت به نشستنگاه راحت و مناسب باشد؛ برای جلوگیری از فشار به ناحیه پشت، از نرمی مناسبی برخوردار باشد و عایق گرما و سرما نیز باشد.

دهستانی در خصوص وضعیت تکیه گاه آرنج صندلی، میز و نیز پایه های صندلی نکاتی را به شرح ذیل عنوان کرد:

1-    قابل تنظیم و یا برداشتنی باشد .

2-    به اندازه کافی برای حمایت ساعدها نرم و پهن باشد.

3-    به اندازه ای کوتاه باشد تا به دانش آموز این اجازه را بدهد تا نزدیک میز حرکت نماید.

4-    از ساعدها به طور راحتی حمایت کند  در حالی که کتف ها در وضعیت راحت و مناسبی قرار داشته باشند.

5-    سطح رویی تکیه گاه آرنج ،عایق گرما و سرما باشد.

 پایه ها:

1-    برای جلوگیری از واژگون شدن ،عرض بین پایه ها کافی و مناسب باشد.

2-    پایه ها ازاستحکام لازم برخوردار باشند.

 میز:

 1-    فضای بین سطح بالایی ران و سطح زیرین میز برای حرکت آزادانه وجود داشته باشد، همین طور برای حرکت پاها در ناحیه ران فضای کافی موجود باشد.

2-     ارتفاع میز متناسب با ارتفاع آرنج دانش آموزان در وضعیت نشسته باشد.

3-    در ناحیه زانو فضای کافی برای حرکت دانش آموزان وجود داشته باشد.

4-    ارتفاع میز در ناحیه زانوی دانش آموز کافی باشد.

5-    حداقل طول سطح رویی میز برای یک نفر 70 سانتی متر وبرای دونفر 130 سانتیمترمی باشد.

6-    انعکاس سطح رویی میزبه گونه ای باشدکه باعث ایجاد ناراحتی در دانش آموز نگردد و همچنین عایق  گرما و سرما باشد.

انتهای پیام/ف