به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از رهیاب، پنجم جمادی‌الاولی، مطابق با 627 میلادی، پر رفت و آمدترین خانه «محله بنی‌هاشم» را آوای شادی و سرور در آغوش گرفته بود، موج شعف و لبخند همراه با انتظار، فضای خانه و محله را پر کرده بود. همه برای ولادت سومین نوه عزیز پیامبر لحظه‌شماری می‌کردند، و دل خوش می‌داشتند که «مولود فاطمه» را در آغوش به فشارند و گل بوسه‌های محبت را بر گونه‌های عطر آگینش نثار گردانند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب,
نوزاد فاطمه علیهاالسلام متولد شد. با این تولد، حضرت فاطمه(ع)، سومین فرزند خود را به دنیا آورد و پدر نیز خود را به زینت «زینب» آراست.
رسم خانواده علی(ع) و زهرا(ع) این بود که نام‌گذاری نوزاد خود را به‌بزرگِ خانواده واگذار می‌کردند، امّا وقتی این نوزاد زهرا چشم به‌جهان گشود، بزرگ خانواده یعنی پیغمبر(ص) در مسافرت بود و آنان چند روزی صبر کردند تا پیامبر از مسافرت آمد و همین که مژده ولادت دختر فاطمه(ع) را شنید، در اولین فرصت به خانه فاطمه(ع) رفت، و نوزاد را طلب نمود و او را در آغوش خود فشرد و بوسه‌ها به گونه‌اش افکند. و نام کودک را زینب نهاد.
زینب سلام الله استوارترین بانو در بلندای تاریخ شد، مظهر صبرنام گرفت که عقل مجنونش و عشق مدیونش شد.
آیه فضیلت‌های والدین خویش در تجلی صفات عالی انسانی و الهی شد. این بانوی صبر و شکیبایی، نامی زینت آراستگی‌های پدر عالی‌مقام خویش و الگوی همه انسان‌ها در همه عصرها و نسل‌هاست.
روز ولادت حضرت زینب سلام الله روز عید و شادمانی است ولی چه کنیم که این نام مقدس، پیوسته قرین رنج و اندوه است. اگرچه با ولادت حضرت زینب سلام الله نسیم نوید بخش زندگی سعادتمندی در خانه زهراسلام الله علیها وزیدن گرفت. علی و زهرا هر دو از دیدن زینب، این گل خوشبوی ولایت و رسالت خرسند بودند اما گویا از همان آغاز، هاله ای از غم و اندوه، گهواره زیبای زینب را در برگرفته بود و حوادث تلخ و جانگداز عاشورا از همان روز در رخساره زیبای این کودک، نقش بسته بود.
نوشته اند پس از تولدش، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم خم شد و نواده عزیزش را با قلبی آکنده از غم و اندوه و دیدگانی پر از اشک بوسید و به خاطر حوادث جانکاهی که درانتظار نواده اش بود، آهی از قلب مبارکش برآمد که دیدگان حاضران را پر از اشک نمود و این هاله غم -که در آن نخستین روز ولادت بر رخساره نازنین زینب نقش بست- هم چنان با گذشت ایام ادامه داشت و پیوسته گسترده تر می شد، چرا که پس از قریب پنج سال، رسول خدا از دنیا رفت و با وفات پیامبر بارش سیل آسای مصیبت بر خاندان گرامی اش آغاز شد و زینب در تمام صحنه های غم انگیز حضور داشت و از نزدیک شاهد شهادت مظلومانه مادرش و اسارت پدرش و شهادت دلسوزانه برادرش حسن بود. حوادث و رویدادهای ناگوار بر برترین انسان های روی زمین باریدن گرفت تا آن که حادثه فراموش نشدنی عاشورا در کربلا رخ داد و این هاله غم به اوج خود رسید.
حال سال ها از زاد روز این بانوی بزرگ و عالی‌قدر تا روزهای آشفته و بحرانی کربلا می گذرد اما شور طوفانی حضرت علیا مخدره زینب کبری سلام الله علیها ختم به آن روزها نمی شود و امروز رساترین صدای آزادگی در جهان است و جان مدافعان حرمی که لبیک گویان به سویش شتافتند.
مدافعان حرمی که واژه ای زیبا در قاموس مردمان سختی دیده ایران زمین شده اند. همان ها که با درخشش خود در روی زمین راه آسمان را نشانمان دادند و دعوت حق را لبیک می گویند.
آنها فرشتگانی بودند که چند صباحی در میان خاکیان و زمینیان زیستند و همچون شمعی اطراف خود را متجلی کردند، هرکدام به نحوی راه حق را نشان دادند و با نثار خون خود درخت انقلاب را آبیاری کردند.
آری هرکه راه حضرت زینب را برگزیند آسمانی می شود و در راه حق به جاودانه ها دست می یابد.
در جمهوری اسلامی سالروز میلاد خجسته این حضرت را به نام روز پرستار جشن می گیرند و علت نام گذاری این است که حضرت زینب پرستاری امام زمانش حضرت زین العابدین علیه السلام و دیگربیماران و مصیبت زدگان اهل بیت را برعهده داشت، و ضمن این که رسالت مهم نگهداری و تبلیغ از نهضت حسینی را به خوبی انجام داد، از پرستاری بیمار کربلا نیز با تحمل آن همه سختی ها و ناملایمات، آنی فروگذار نبود و تا آخرین رمق دین خود را به مکتب و رهبرش ادا کرد.
پرستاری شغلی پر از عشق همراه با سختی های فراوانی است و امروز که کرونا شیوع پیدا کرده است به جرات می توان گفت یکی از سخت ترین شغل های دنیا به شمار می آید آنچنان که رهبر انقلاب می فرمایند: پرستار، فرشته رحمت بیمار است. این یک تعبیر واقعی است. به هیچ وجه مبالغه آمیز نیست. هم با جسم بیمار سر و کار دارد هم با روح بیمار.
در مورد جسم بیمار پرستار در واقع شریک و همکار و مددکار پزشک است. بخش مهمی از کار بهبودی جسمی بیمار را پرستار انجام می دهد. در مورد ارتباط با روح مریض، پرستار در واقع غمگسار و نوازشگر و آرامش بخش مریض است.
پرستاران هم به جسم بیمار کمک می کنند و بهبودی او را سرعت می بخشند و امکان پذیر می کنند در مواردی و هم اینکه جان او را روح او را اعصاب او را آرامش می بخشند با یک لبخند، با یک حرف گرم، با یک حرکت مهربانانه، احساس خوبی را در بیمار به وجود می‌آورند و در روح او اثر می گذارند.
انتهای پیام/
نوزاد فاطمه علیهاالسلام متولد شد. با این تولد، حضرت فاطمه(ع)، سومین فرزند خود را به دنیا آورد و پدر نیز خود را به زینت «زینب» آراست.
,
رسم خانواده علی(ع) و زهرا(ع) این بود که نام‌گذاری نوزاد خود را به‌بزرگِ خانواده واگذار می‌کردند، امّا وقتی این نوزاد زهرا چشم به‌جهان گشود، بزرگ خانواده یعنی پیغمبر(ص) در مسافرت بود و آنان چند روزی صبر کردند تا پیامبر از مسافرت آمد و همین که مژده ولادت دختر فاطمه(ع) را شنید، در اولین فرصت به خانه فاطمه(ع) رفت، و نوزاد را طلب نمود و او را در آغوش خود فشرد و بوسه‌ها به گونه‌اش افکند. و نام کودک را زینب نهاد.
,
زینب سلام الله استوارترین بانو در بلندای تاریخ شد، مظهر صبرنام گرفت که عقل مجنونش و عشق مدیونش شد.
,
آیه فضیلت‌های والدین خویش در تجلی صفات عالی انسانی و الهی شد. این بانوی صبر و شکیبایی، نامی زینت آراستگی‌های پدر عالی‌مقام خویش و الگوی همه انسان‌ها در همه عصرها و نسل‌هاست.
,
روز ولادت حضرت زینب سلام الله روز عید و شادمانی است ولی چه کنیم که این نام مقدس، پیوسته قرین رنج و اندوه است. اگرچه با ولادت حضرت زینب سلام الله نسیم نوید بخش زندگی سعادتمندی در خانه زهراسلام الله علیها وزیدن گرفت. علی و زهرا هر دو از دیدن زینب، این گل خوشبوی ولایت و رسالت خرسند بودند اما گویا از همان آغاز، هاله ای از غم و اندوه، گهواره زیبای زینب را در برگرفته بود و حوادث تلخ و جانگداز عاشورا از همان روز در رخساره زیبای این کودک، نقش بسته بود.
,
نوشته اند پس از تولدش، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم خم شد و نواده عزیزش را با قلبی آکنده از غم و اندوه و دیدگانی پر از اشک بوسید و به خاطر حوادث جانکاهی که درانتظار نواده اش بود، آهی از قلب مبارکش برآمد که دیدگان حاضران را پر از اشک نمود و این هاله غم -که در آن نخستین روز ولادت بر رخساره نازنین زینب نقش بست- هم چنان با گذشت ایام ادامه داشت و پیوسته گسترده تر می شد، چرا که پس از قریب پنج سال، رسول خدا از دنیا رفت و با وفات پیامبر بارش سیل آسای مصیبت بر خاندان گرامی اش آغاز شد و زینب در تمام صحنه های غم انگیز حضور داشت و از نزدیک شاهد شهادت مظلومانه مادرش و اسارت پدرش و شهادت دلسوزانه برادرش حسن بود. حوادث و رویدادهای ناگوار بر برترین انسان های روی زمین باریدن گرفت تا آن که حادثه فراموش نشدنی عاشورا در کربلا رخ داد و این هاله غم به اوج خود رسید.
,
حال سال ها از زاد روز این بانوی بزرگ و عالی‌قدر تا روزهای آشفته و بحرانی کربلا می گذرد اما شور طوفانی حضرت علیا مخدره زینب کبری سلام الله علیها ختم به آن روزها نمی شود و امروز رساترین صدای آزادگی در جهان است و جان مدافعان حرمی که لبیک گویان به سویش شتافتند.
,
مدافعان حرمی که واژه ای زیبا در قاموس مردمان سختی دیده ایران زمین شده اند. همان ها که با درخشش خود در روی زمین راه آسمان را نشانمان دادند و دعوت حق را لبیک می گویند.
,
آنها فرشتگانی بودند که چند صباحی در میان خاکیان و زمینیان زیستند و همچون شمعی اطراف خود را متجلی کردند، هرکدام به نحوی راه حق را نشان دادند و با نثار خون خود درخت انقلاب را آبیاری کردند.
,
آری هرکه راه حضرت زینب را برگزیند آسمانی می شود و در راه حق به جاودانه ها دست می یابد.
,
در جمهوری اسلامی سالروز میلاد خجسته این حضرت را به نام روز پرستار جشن می گیرند و علت نام گذاری این است که حضرت زینب پرستاری امام زمانش حضرت زین العابدین علیه السلام و دیگربیماران و مصیبت زدگان اهل بیت را برعهده داشت، و ضمن این که رسالت مهم نگهداری و تبلیغ از نهضت حسینی را به خوبی انجام داد، از پرستاری بیمار کربلا نیز با تحمل آن همه سختی ها و ناملایمات، آنی فروگذار نبود و تا آخرین رمق دین خود را به مکتب و رهبرش ادا کرد.
,
پرستاری شغلی پر از عشق همراه با سختی های فراوانی است و امروز که کرونا شیوع پیدا کرده است به جرات می توان گفت یکی از سخت ترین شغل های دنیا به شمار می آید آنچنان که رهبر انقلاب می فرمایند: پرستار، فرشته رحمت بیمار است. این یک تعبیر واقعی است. به هیچ وجه مبالغه آمیز نیست. هم با جسم بیمار سر و کار دارد هم با روح بیمار.
,
در مورد جسم بیمار پرستار در واقع شریک و همکار و مددکار پزشک است. بخش مهمی از کار بهبودی جسمی بیمار را پرستار انجام می دهد. در مورد ارتباط با روح مریض، پرستار در واقع غمگسار و نوازشگر و آرامش بخش مریض است.
,
پرستاران هم به جسم بیمار کمک می کنند و بهبودی او را سرعت می بخشند و امکان پذیر می کنند در مواردی و هم اینکه جان او را روح او را اعصاب او را آرامش می بخشند با یک لبخند، با یک حرف گرم، با یک حرکت مهربانانه، احساس خوبی را در بیمار به وجود می‌آورند و در روح او اثر می گذارند.
,
انتهای پیام/
, ]
ارسال دیدگاه