به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در روزهای کرونایی سینمای ایران، «اکران آنلاین» توسط وی او دی ها به ظاهر لطفی است که شامل حال تهیه کنندگانی شده که اصطلاحا «قید گیشه» را زده اند و دل به دریای قاچاق فیلمشان در این بستر زده تا فیلم خود را برای مخاطبان این روزهای سینما اکران کنند. ولی با نگاهی دقیق تر به فیلم هایی که به قول خودشان شجاعت اکران آنلاین را پذیرفته اند، می بینیم اغلب فیلم هایی که در شرایط عادی شانسی برای فروش در گیشه برای خود متصور نبوده اند، سر از این نوع اکران درآورده اند؛ فیلم هایی به شدت ضد قصه، تجربه گرا و بازی هایی از جنس هنر و تجربه که مخاطب خاص خود را طلب می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,«سازهای ناکوک» یکی از همین نوع فیلم هایی است که این روزها در حال اکران آنلاین توسط وی او دی هاست.
, «سازهای ناکوک»,
,
«سازهای ناکوک» اولین ساخته علی حضرتی است که می خواسته یک فیلم روانشناسی بسازد، یک فیلم به ظاهر هنری و معناگرا که نتوانسته موفق باشد.
,
از آن فیلم هایی که ادعا دارند ما برای مخاطب خاص فیلم ساخته ایم و قرار نیست همه آن را بفهمند و جذب آن شوند.
,
در دنیا فیلم های زیادی وجود دارند که برای مخاطب خاص ساخته می شوند، یک تفکر خاص و یک نگاه رمز آلود از جانب نویسنده و کارگردان در آن آثار وجود دارد که ممکن است برای عامه مردم قابل فهم نباشد اما اگر مخاطبی که صاحب اندیشه باشد و نگاهی متفاوت به جهان پیرامون خود داشته باشد می تواند از دیدن آن فیلم ها لذت ببرد و ساعت ها در موردش بحث کند و به فکر فرو برود.
,
سازهای ناکوک اما فیلمی نیست که بتواند این جرقه را در ذهن مخاطبش بزند، چون که با ابتدایی ترین شیوه ممکن ساخته و پرداخته شده است.
,
نویسنده تنها با یک ایده که به ذهنش خطور کرده دست به قلم شده و هیچ قصه و ساخت و پرداختی در شخصیت های داستان دیده نمی شود. فیلمساز تنها چیزی که برای ساخت یگ‌گونه رواشناسانه از یک فیلم می دانسته به کاربردن قاب بندی های به ظاهر زیبا و کارت پستالی بوده است و به کلی فراموش کرده است برای ساختن یک فیلم مهم تر از قاب بندی های مثلا چشم نواز، داستان، نوع روایت و شخصبت های داستان، اولویت های مهمتری به شمار می روند.
,
این فیلم در همان مرحله ایده باقی مانده و از ایده بدون هیچ فاصله ای به اجرا رسیده است، یعنی هیچ تحقیق، مطالعه و دانشی از ایده تا اجرا وجود ندارد.
,
در چنین فیلم هایی مهمترین عنصر آن شخصیت پردازی خیلی خوب است، آن قدر که مخاطب را مسخ و مسحور خود کند، اما اولین ساخته علی حضرتی نتوانسته است با مخاطب خود ارتباط برقرار کند.
,
هدیه که نقش آن را غزل شاکری در فیلم بازی می‌کند با مشکلات روحی و روانی بسیاری روزگارش را می‌گذراند. هم زمان خواهرش هلیا که هنگامه قاضیانی بازیگر آن است سعی می‌کند شرایط را مدیریت و از بحران خارج کند. خلاصه داستانی که از سمت عوامل فیلم منتشر شده می‌گوید این فیلم در مورد «قصه دو خواهر است که با ورود مردی عاشق، هویت اولی در آستانه فروپاشی و شخصیت دومی در مسیر جدیدی از خودشناسی قرار می‌گیرد.» و مخاطب بعد از دیدن تمامی فیلم چیز بیشتر از این هم دستگیرش نخواهد شد.
,
روانشناس بودن هلیا را به هیچ عنوان نمی توانیم در فیلم درک کنیم به جز اینکه با دیالوگ سعی می کنند به ما در طول فیلم بفهمانند که او روانشناس است، یعنی اگر شغل دیگری هم داشت یا حتی اگر بیکار هم بود هیچ تغییری در روند فیلم ایجاد نمی کرد.
,
این که چرا هلیا با این که مثلا روانشناس است نتوانسته در طول این سالها خواهر خود را درمان کند برای مخاطب مشخص نیست و هیچ منطقی را پشت خود ندارد و این که هدیه مشخصا از چه چیزی رنج می برد باز هم برای مخاطب نامفهوم است.
,
جدا از شخصیت پردازی ضعیف که کاراکترهای داستان دارند، بازی های چشم‌گیری هم از بازیگران نمی بینیم. غزل شاکری که نقش یک فرد روان‌پریش را دارد به هیچ عنوان نتوانسته از عهده ایفای نقش بر بیاید.
,
هنگامه قاضیانی نیز که نقش هلیا را ایفا می کند بیشتر به یک شخصیتی که خود از مشکلات روانی رنج می برد نشان داده می شود تا فردی که روانشناس است. حتی این بازیگر که قبلا توانمندی خود را در عرصه بازیگری بارها اثبات کرده است نیز در این فیلم نتوانسته آن طور که باید ظاهر شود.
,
در نهایت در مورد این فیلم می توان گفت که اگر شرایط اکران در سینما وجود داشت، سازهای ناکوک فیلمی نبود که بتواند گیشه لااقل خوبی را برای خود داشته باشد و به نظر می رسد صاحبان فیلم به خوبی این موضوع را درک کرده اند که ترجیح داده اند به صورت آنلاین فیلمشان را عرضه کنند. درواقع سازهای ناکوک سینما نیست، بلکه یک توهم فانتزی از سینما است.
,
انتهای پیام/
,
احسان رستمیان
]
ارسال دیدگاه