علل ماندگاری حماسه عاشورای حسینی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، سیدرضا اکرمی در سرمقاله مردم سالاری نوشت:

1-‌ حدود 14 قرن قمری (1375 سال) از حماسه عاشورای حسینی می‌گذرد و هر سال «در دوران عمر و تاریخ ما» عاشورا پرشورتر و همراه با شعارهای جدید و نگاه جدید، جلوه‌گری می‌نماید و هر سال دستاوردهای جدید را شاهدیم. اینک می‌کوشم نکاتی در مورد ماندگاری آن فهرست‌وار تقدیم نمایم.

2-‌ تاریخ حالت اطلاع‌رسانی و وقایع‌نگاری صرف را ندارد، بلکه با خود «تحلیل و تجزیه و تبیین و تطبیق» را نیز دارد که می‌توان تاریخ را «آموزشگاه، دانشگاه، پژوهشگاه، پالایشگاه و آزمایشگاه» عنوان داد و از هر عنوانی تابلویی ساخت و درس و بلکه درس‌هایی آموخت. باید تاریخ را عامل حیات و پویایی و تجربه‌اندوزی انسان‌ها «من ورخ مومنا فقد احیاه، سفینه‌البحار» دانست و ملت‌های دارای تاریخ را با ریشه دانست «فالملقیات ذکرا اونذرا، انما توعدون لواقع» که با خود حرف و حدیث دارند، هشدار می‌دهند و هوشیاری می‌آفرینند، اتمام حجت می‌کنند، در تاریخ «عبرت‌سازی» وجود «لقد کان فی قصصهم عبره لاولی الالباب، ما کان حدیثا یفتری ولکن تصدیق الذی بین یدیه و تفصیل کل شیء و هدی و رحمه‌ لقوم یومنون، یوسف- 111» و قرآن که «آخرین کتاب وحی الهی» می‌باشد «55» سرگذشت دارد که از حکومت‌ها و حاکمیت‌ها و امت‌ها و افراد و اقوام یاد می‌کند و تاریخ را با فلسفه تاریخ همراه «ان فی ذلک لعبره لمن یخشی» ساخته است.

3-‌ بی‌شک به دلیل «مستندات تاریخی مکتوب» عاشورای سال 61، بی‌نظیرترین حادثه تاریخ می‌باشد و از زمان آدم ابوالبشر تا حال گفت‌وگوی پیامبران، امامان، عالمان، مصلحان، مجاهدان، شهیدان، آزادگان، گویندگان، نویسندگان و قهرمانان، بوده است که آثار آنها را می‌توان در نمایشگاهی به معرض نمایش گذارد و شگفتی‌های آن را مشاهده نمود.

4- درباره «علل ماندگاری عاشورا، در 1375 سال تا حال می‌توان از تابلو «فتلقی آدم من ربه کلمات فتاب علیه انه هوالتواب الرحیم، بقره آیه 37» گفت که روح «محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم‌السلام» بر آدم عرضه شد و واسطه فیض الهی قرار گرفتند و آدم از جبرئیل در مورد «امام حسین علیه‌السلام» پرسید و پاسخ شنید.

5- موسی‌بن عمران درباره امام حسین(ع) و عاشورای وی سخن می‌گوید و از آن یاد می‌کند و حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام نیز از وی در سفر عاشورایی یاد کرد و نیز از «یحیی‌بن زکریا» یاد می‌نماید و از پستی دنیاپرستان می‌گوید.

6- رسول اعظم اسلام در صحنه‌های مختلف از سالار شهیدان به نیکی و عظمت یاد می‌کند و «حسین منی و انا من حسین» شاه‌بیت کلام حضرت است.

7- همه امامان از حضرت سخن گفته‌اند و برای حضرت سنگ‌تمام گذاردند، که حضرت مهدی علیه‌السلام خود را «منتقم» خون امام معرفی «اناالصمصام‌المنتقم» می‌کند و فرشتگان در روز عاشورا از این خبر آرام شدند.

8- حضرت زهرا علیها ‌سلام از «سید شباب اهل الجنه» به عظمت یاد نموده و سفارش مهم درباره وی نمود.

9- خود امام «عامل» مهم ماندگاری عاشورا شد که با «بیست جنایت» آزمایش شد و مقاومت بالا نمود و همه موجودی خود را در راه «بقای دین محمدی» هزینه کرد و فرموده‌اند «الاسلام نبوی‌الحدوث و حسینی‌البقاء» شد.

10- به همراه داشتن «خانواده» از ابتدای نهضت تا عصر عاشورا، با ترکیب «شیرخواره» مادر زایمانی، خواهران و برخی برادران،‌ برادرزاده و خواهرزاده و فرزندان دختر و پسر که هجده هاشمی شهید شدند، در هیچ جنگ و دفاع و جهادی سراغ نداریم. این شیوه و شکل، نشان می‌دهد که امام برای جهاد و تهاجم قیام نکرد، برای دعوت، اعتراض، اتمام حجت، ارشاد، اصلاح و در یک جمله «ارید ان آمر بالمعروف و النهی عن‌المنکر» مدینه را ترک نمود و به سوی مکه هجرت کرد و با دعوت مردم عراق به سوی کوفه روان شد.

11-‌ خانواده را به همراه آورد تا پس از شهادت از «تاکتیک اسارت» بهره گیرد و پیام‌رسانی امام را به کوفه و شام، دنبال نماید «ان‌الله شاء ان یراک قتیلا، ان‌الله شاء ان یراهن سبایا» و حقا از آگاه‌سازی و افشاگری بهره گرفتند و «استارت» اعتراض، انتقاد، قیام و انقلاب را کلید زدند که پیامبر اسلام «ان لقتل ‌الحسین حراره فی قلوب‌المومنین لا تبرد ابدا» را فرموده است.

12- اصحاب امام که «72» تابلو بودند برای افراد در سنین مختلف و تیره و تبار مختلف که الگوی همه‌جانبه دیگران شدند که در میدان «فداکار» و در خارج میدان تبلیغ و اطلاع‌رسانی، لازم است.

13- عالمان دینی در طول تاریخ و مبلغان دینی پس از عاشورا تا حال «واعظ و مداح و مرثیه‌خوان» نقش ماندگاری را پی گرفتند. نویسندگان و هنرمندان «صدا و سیما و نگارش» سازندگان تکایا، حسینیه، مسجد، نمازخانه و برگزارکنندگان عاشورای حسینی و واقفان هزینه عزاداری‌ها نقش برجسته داشته‌اند.

14- النهایه مجاهدان قیام‌ها و شهدای پیوسته تاریخ و خانواده بازمانده آنان مسیر «سالار شهیدان» را پی گرفتند و یاد و نام و نماد آن حضرت بودند.

انتهای پیام/گ