به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ جلال ایازی از پیشمرگان مسلمان کرد و پیشکسوتان عرصه جهاد و شهادت استان کردستان در گفتگو با خبرنگار کُردتودی، هدف از حضور خود در سازمان پیشمرگان را لبیک به ندای رهبری دانست و اظهار کرد: بنده از سال 1359 به ندای رهبر کبیر انقلاب جهت پاسداری از کیان مملکت اسلامی و صیانت از خون شهدای انقلاب وارد جبهه های حق علیه باطل و مبارزه با ضد انقلاب شدم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,
وی افزود: پیشمرگان مسلمان کرد امروز بعنوان ستاره های بی نام و نشان شناخته می شوند و این ستاره ها از جان و مال خود گذشتند تا سربلندی و افتخار را به مردم غیور کرد بازگردانند و ضد انقلابیون را از صحنه روزگار محو کنند.
ایازی با اشاره به عملیات والفجر ۴ در دوران دفاع مقدس در شهرستان بانه عنوان کرد: این عملیات در ۲۷ مهر ۱۳۶۲ حدود دو ماه و نیم بعد از عملیات والفجر ۲ و ۳ انجام شد، به دلیل اینکه منطقه «دره شیلر» همیشه جولانگاه ضد انقلاب بود و از این مسیر به شهرستان بانه حمله می‌کردند پس بایستی منطقه بانه و مریوان از جمله دره شیلر را پاکسازی می‌کردیم.
وی در ادامه اضافه کرد: عملیات در سه مرحله شروع شد، از محور بانه تامین ارتفاعات لری، گرمک، کنگرک و از محور مریوان ارتفاعات زله، مازو و خلوزه بود، اصل عملیات مبتنی بر سرعت عمل بود که می بایست توسط نیروها در بازپس گیری مناطق انجام می شد و سرانجام هم این مناطق توسط رزمندگان غیور پاکسازی و از تصرف ضد انقلاب باز پس گرفته شد.
وی در ادامه بیان کرد: نیروها در مرحله اول عملیات مناطق مریوان و بانه، کوه‌های سور کوه و دره شیلر را پاکسازی کردند و ما به طرف ارتفاعات «آسمان بین» حرکت کردیم، مرحله دوم عملیات بایستی ارتفاعات سورین و کانی مانگا تصرف می شد که فرمانده این عملیات (لشکر نجف اشرف) شهید حاج احمد کاظمی بود و در مرحله سوم کلیه مناطق به تصرف رزمندگان و نیروهای ایرانی در آمد و در این عملیات شهدای زیادی تقدیم انقلاب شد.
ایازی در پایان در مورد خاطره ای از عملیات والفجر ۴ گفت: قبل از حرکت به طرف تپه های آسمان بین و پاک سازی آن از نیروهای عراقی و ضد انقلاب ، شهید حاج احمد کاظمی بچه ها را جمع کرد و نقشه را در آورد و گفت، بایستی امشب تا پایان ساعت ۴ بامداد تپه های آسمان بین فتح شود و تأکید کردند با اسیران بد رفتاری نکنید، وقتی به بالای تپه رسیدیم و آنجا را فتح کردیم یکی از نیروهای عراقی فریاد می زد یا حسین یا حسین، باور کنید یکی از کسانی که بیشتر بچه ها را به شهادت رسانده بود، همین فرد بود، اینقدر نارنجک به طرف بچه‌ها پرتاب کرده بود که انگشتش زخمی شده بود و دیگر چیزی از خشاب نمانده بود که خالی نکرده باشد، آخ اگر شهید کاظمی تاکید نکرده بود با اسیران بد رفتاری نکنید!
وی افزود: پیشمرگان مسلمان کرد امروز بعنوان ستاره های بی نام و نشان شناخته می شوند و این ستاره ها از جان و مال خود گذشتند تا سربلندی و افتخار را به مردم غیور کرد بازگردانند و ضد انقلابیون را از صحنه روزگار محو کنند.
,
ایازی با اشاره به عملیات والفجر ۴ در دوران دفاع مقدس در شهرستان بانه عنوان کرد: این عملیات در ۲۷ مهر ۱۳۶۲ حدود دو ماه و نیم بعد از عملیات والفجر ۲ و ۳ انجام شد، به دلیل اینکه منطقه «دره شیلر» همیشه جولانگاه ضد انقلاب بود و از این مسیر به شهرستان بانه حمله می‌کردند پس بایستی منطقه بانه و مریوان از جمله دره شیلر را پاکسازی می‌کردیم.
,
وی در ادامه اضافه کرد: عملیات در سه مرحله شروع شد، از محور بانه تامین ارتفاعات لری، گرمک، کنگرک و از محور مریوان ارتفاعات زله، مازو و خلوزه بود، اصل عملیات مبتنی بر سرعت عمل بود که می بایست توسط نیروها در بازپس گیری مناطق انجام می شد و سرانجام هم این مناطق توسط رزمندگان غیور پاکسازی و از تصرف ضد انقلاب باز پس گرفته شد.
,
وی در ادامه بیان کرد: نیروها در مرحله اول عملیات مناطق مریوان و بانه، کوه‌های سور کوه و دره شیلر را پاکسازی کردند و ما به طرف ارتفاعات «آسمان بین» حرکت کردیم، مرحله دوم عملیات بایستی ارتفاعات سورین و کانی مانگا تصرف می شد که فرمانده این عملیات (لشکر نجف اشرف) شهید حاج احمد کاظمی بود و در مرحله سوم کلیه مناطق به تصرف رزمندگان و نیروهای ایرانی در آمد و در این عملیات شهدای زیادی تقدیم انقلاب شد.
,
ایازی در پایان در مورد خاطره ای از عملیات والفجر ۴ گفت: قبل از حرکت به طرف تپه های آسمان بین و پاک سازی آن از نیروهای عراقی و ضد انقلاب ، شهید حاج احمد کاظمی بچه ها را جمع کرد و نقشه را در آورد و گفت، بایستی امشب تا پایان ساعت ۴ بامداد تپه های آسمان بین فتح شود و تأکید کردند با اسیران بد رفتاری نکنید، وقتی به بالای تپه رسیدیم و آنجا را فتح کردیم یکی از نیروهای عراقی فریاد می زد یا حسین یا حسین، باور کنید یکی از کسانی که بیشتر بچه ها را به شهادت رسانده بود، همین فرد بود، اینقدر نارنجک به طرف بچه‌ها پرتاب کرده بود که انگشتش زخمی شده بود و دیگر چیزی از خشاب نمانده بود که خالی نکرده باشد، آخ اگر شهید کاظمی تاکید نکرده بود با اسیران بد رفتاری نکنید!
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه