به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز؛ سبک زندگی مفهومی است که گستره ی وسیعی دارد و تمام زوایای زندگی انسان اعم از بُعد فردی، خانوادگی و اجتماعی او را در بر می گیرد، اما وقتی از سبک زندگی دینی سخن می گوییم منظور این است که ویژگی های رفتاری هر انسان در سبک زندگی اش با معیار دین مورد سنجش قرار می گیرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز,در سبک زندگی اسلامی، عواطف و احساسات دینی جایگاه خاص خودش را دارد و کسانی که به دنبال پیاده کردن سبکی دینی در زندگی خویش هستند می توانند از این عواطف در جهت تربیت دینی بهره ببرند.
,مهم ترین عامل موثر در تربیت فرزندان، والدین هستند، گو اینکه میوه درخت تربیت، ریشه در خاک خانواده دارد. یکی از ابزارهایی که والدین می توانند از آن بهره برده و سبک دینی را در زندگی خود پیاده کنند تقویت عواطف دینی خود و فرزندانشان است. اگر خانواده ای از همان ابتدا به تقویت حب اهل البیت علیهم السلام بپردازد و احساس ارادت خود را به این خاندان به اشکال و انحاء مختلف نشان دهد، فرزندان نیز با عشق به اهل البیت (علیهم السلام) مانوس می شوند.
,احساس ارادت به حضرات معصومین (علیهم السلام) دارای مصادیق متعدد است. از نصب پرچم سیاه سر در خانه ها گرفته تا تهیه لباس مشکی برای خود و فرزندانمان، از جلسات عزاداری کوچک چند نفره با خواندن زیارت عاشورا و روضه ای از ابا عبدالله تا نذری دادن هرچند اندک، ازاشک ریختن بر مصیبت امام حسین علیه السلام تا تعریف داستان هایی از زندگی ائمه با زبان کودکانه همه و همه می تواند در تقویت عاطفه دینی فرزندان ما موثر واقع شود.
,از دیگر اموری که می تواند به تقویت عاطفه ی دینی در جمع خانواده ها کمک نماید تطبیق دادن خواسته های خود بر سفارشات و دستورات ائمه ی معصومین (علیهم السلام) است. دوراهی هایی که در زندگی وجود دارد و انسان را مجبور به گزینش و انتخاب می کند می تواند هم محک خوبی برای سنجش ایمان باشد و هم والدین از این طریق با انتخاب صحیح و تطبیق خواسته های خود بر خواسته های دین، عاطفه ی دینی فرزندانشان را تقویت نمایند. بعضا شده است که شرایط انجام گناهی برای یک خانواده فراهم می شود کافیست پدر یا مادر با اشاره به حب ابا عبدالله (علیه السلام) از انجام آن گناه دوری کنند و به رضایت امام بر ترک گناه اشاره کند. قطعا با مشاهده ی چنین صحنه هایی حالت انجذاب درونی و علاقه قلبی فرزندان به ائمه افزون خواهد شد.
,آنچه می تواند بهره بردن از عواطف دینی در امر تربیت را به تعویق اندازد، افراط در بکارگیری آن هاست. تربیت امری تدریجی است و والدین باید مقتضیات سن، عوامل طبیعی، جسمی و روحی فرزندان را مد نظر قرار دهند. اینکه والدین بخواهند دائما به بهانه تقویت عواطف دینی فرزندانشان، زیاده روی و افراط کرده و آن ها را مجبور به انجام امور دینی کند قطعا نتیجه مطلوبی نخواهد داشت و چه بسا نتایج معکوسی به بار آورد.
,*زهرا ابراهیمی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه