دلیل تفکر و عاقبت بخیری حُر؛ همان آشنایی اندک و هم‌صحبتی با امام حسین(ع) بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ثریا پرمایه، استاد دانشگاه و مبلغ دین در گفت و گو با خبرنگار هرمز در خصوص عبادت‌های جمعی و داشتن همدلی اظهار کرد: آموزه‌های دینی ما جمع و اجتماع را بر تنهایی و فردیت برتری می‌دهد و برای این اجتماع فضیلت‌های زیادی را ذکر کرده؛ نماز جماعت، حج و جهاد عبادت‌های جمعی هستند اما نباید فراموش کنیم که در کنار این عبادت‌ها یک ساعت تفکر از هفتاد سال عبادت نیز ارزشمندتر است و این تفکر؛ خلوت می‌طلبد اما کدام خلوت پسندیده وکدام ناپسند است؟

این مبلغ دینی افزود: انسان موجودی اجتماعی است و خلوتی که اجتماعی بودن را تقویت کند پسندیده است انسانی که خلوت و تنهایی نداشته باشد نمی تواند همراهی‌های خود را به خوبی مدیریت کند و گرفتار یک موج منفی می شود که در نتیجه خلوت و تنهایی هدفمندی ندارد و می تواند به راحتی ما را به معصیت بکشاند، انسان را وارد گناه می‌کند و  برای او هیچ منفعتی جز افسردگی و پوچی ندارد.

پرمایه ادامه داد: اگر تنهایی فکورانه باشد و آینده‌ای روشن را برای انسان هدف‌گذاری کند، انگیزه و امید برای زندگی اجتماعی به همراه داشته و خدا را در زندگی پررنگ‌تر کند و انسان را از سردرگمی نجات دهد بهترن نوع تنهایی است تلنولوژی پیشرفته و ارتباطاتی مانند تلفن و شبکه‌های مجازی با تمام نقاط قوتی که دارد یکی از بزرگ‌ترین ضعف آن از بین بردن خلوت‌های صحیح و سازنده برای انسان‌ها است.

وی تصریح کرد: خلوت‌های سرنوشت‌ساز حر بین سپاه سی هزار نفره یزید را اگر نگاه کنیم این خلوت او را عاقبت‌بخیر کرد و به رستگاری رساند، حر می‌توانست فکر کند که سی هزار نفر مگر می‌شود که اشتباه فکر کنند و راهشان غلط باشد حتما حق با این تعداد زیاد است و شما را قانع می‌کند که در جبهه حق قرار دارید.

پرمایه افزود: حر یک فرمانده معمولی نیست کسی است که جنگ‌آوران عرصه نظامی از او حساب می‌برند مگر می‌شود فرمانده لشکری این چنینی بین این جمعیت لحظه‌ای تصور کند که در جبهه باطل قرار دارد و جبهه کوچک مقابل او حق است؟

این مبلغ دین خاطرنشان کرد: رفتار حر زمانی که به دیدار عمربن سعد می‌رود و می‌گوید می‌خواهی با حسین بجنگی و عمربن سعد می‌گوید بله، خود را بین این همه جمعیت و سپاه عظیم همراه اما غیر همدل می بیند زیرا چیزی در درون او تغییر کرده بود، حر تا زمانی که لشکر بنی سعد برسد چند روزی با حضرت اباعبدالله(ع) بود که همین هم‌صحبتی و آشنایی اندک عامل تغییر او شد.

تنهایی حر سرآغاز یک حرکت عظیم شد

وی ادامه داد: زمانی عمربن سعد می گوید «جنگی می‌کنم که آسان ترین آن افتادن سرها و بریدن سرها است» حر با خود فکر کرد که مقداری در تنهایی باشم و خود را وارسی کنم که این تنهایی حر سرآغاز یک حرکت عظیمی شد درحالی که یک نفر از لشکر عمربن سعد از حر سوال کرد آیا می خواهی حمله کنی لرزه به بدن حر افتاد و گفت «من خود را مابین بهشت و جهنم می‌بینم و به خدا قسم که اگر تکه تکه شوم جز بهشت چیزی را انتخاب نمی‌کنم» که پس از آن به سمت خیمه گاه امام حرکت می کند.

این فعال قرهنگی افزود: اگر حر خود را بین سی هزار نفر دیده و خلوت نکرده بود این عاقبت بخیری را نداشت، اینکه دین به ما دستور می‌دهد یک ساعت تفکر داشته باشیم به این دلیل است که خلوت همراه با تفکر انسان‌ساز و زندگی‌ساز است، حر یزیدی را حر حسینی و وهب نصرانی را عاقبت بخیر کرد، در مقابل همان فرصت برای عمر بن سعد بود اما از نوع بد که باعث سقوط او شد.

پرمایه با بیان اینکه خلوت‌گزینی خوب هدایت امام زمان را به همراه دارد، ادامه داد: خلوت‌های رسول خدا(ص) و اهل بیت(ع) ایشان برای دعا و رازو نیاز با خدا نمونه‌هایی از خلوت‌های پسندیده است که نفس سرکش ما را مهار می‌کند تا در زندگی اجتماعی رام شود و در اختیار عقل و دین باشد همان خلوتی است که خداوند را به زندگی گره می‌زند.

انتهای پیام/