به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس؛ گرایش‌های سیاسی حاکم بر آمریکا، در نکته‌ای دارای اشتراک نظر هستند: منافع ملی امریکا به کارکرد سیستم بین‌المللی در حوزه‌های سیاسی و اقتصادی وابسته است. یعنی امریکا هم برای ثبات و جلوگیری از کارشکنی مخالفان خود باید در جهان دخالت کند و رهبری و سلطۀ خود را بر جهان داشته باشد و هم جهان برای ثبات و آرامش خود نیاز به امریکا دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,تمام جناح‌های سیاسی- چه دموکرات و چه جمهوری‌خواه - بر سر این اصول توافق دارند، اما بر سر چگونگی اجرا و تحقق آن اختلاف وجود دارد.
,مهمترین تفاوت در اجرای سیاست خارجی ایالات متحده میزان استفاده از دو اهرم «قدرت» و «ارزش» است. نومحافظه‌کاران، به دلیل اینکه به تفاوت بنیادی در ارزشها و تمدن‌ها اعتقاد دارند، درصددند که با انتقال ارزشها و نهادهای برآمده از عصر مدرنیته هم‌سوسازی را در حیطۀ نهادها، ساختارها و ارزشها در جهان به وجود آورند.
,در یک وضعیت ایدئال، جهانی‌شدن فرهنگی هنگامی رخ می‌دهد که در یک فضای گفتمانی آزاد و صلح‌آمیز، جوامع مختلف با هم تعامل و الگوها و رویه‌های فرهنگی و اجتماعی کارآمدتر و مطبوع‌تر را شناسایی کنند، و همچنین آن‌ها را متناسب با شرایط فرهنگی و اجتماعی بومی خود به کار گیرند.
,آنچه در عمل قابل مشاهده است این است که رسانه‌های قدرتمند و انواع دانش‌ها و فناوری‌ها در اختیار قدرت‌های خاصی است که یک نوع فرهنگ را رواج می‌دهند. این رسانه‌ها، به‌جای اینکه فرهنگ‌های گوناگون را منعکس کنند، فرهنگ غربی، با تأکید بر فرهنگ امریکایی، را به‌عنوان فرهنگ جهانی ترویج می‌دهند.
,تصادفی نیست که رستوران‌های مک‌دونالد و نوشابه‌های کوکاکولا در سراسر جهان گسترش می‌یابند و تعداد رستوران‌های مک‌دونالد در یک کشور به‌منزلۀ شاخص جهانی‌شدن ارزیابی می‌شود.
,نهادینه شدن و پذیرفته شدن هنجارها و ارزش‌های یک قدرت موجب هژمون شدن و همچنین بازتولید مداوم آن هژمونی می‌شود. رسانه اصلی‌ترین ابزار اعمال قدرت نرم و حاکمیت نرم برای دولت هژمون محسوب می‌شود و دولت، رسانه را ابزاری جهت تحقق سیاست‌ها و اهداف هژمون و تداوم رضایتمندی از سلطه به شمار می‌آورد.
,می‌توان گفت که قدرت نرم از طریق رسانه‌ها حاکمیت سیاسی کشورها، یعنی توان کنترل و نظارت بر مرزها و حق دولت‌ها برای تنظیم و اجرای قوانین در داخل مرزها، را به چالش کشیده است.
,قدرت نرم از طریق رسانه مشروعیت دولت را از جانب شهروندان مورد سؤال قرار می‌دهد و بدین طریق زمینۀ ظهور گرایش‌های گریز از مرکز را فراهم می‌سازد و هنگامی که تودۀ مخاطب را دچار خلأ هویتی کرد، همان آلترناتیوی را که مرادش است به آن‌ها می‌قبولاند.
,از این منظر است که می‌توانیم حضور تمام‌قد ایالات متحده و نیروهای اطلاعاتی امنیتی آن را در شبکه‌های اجتماعی و کل فضای مجازی درک کنیم.
,علی پیرابی، کارشناس رسانه
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه