معیشت یا عفت؛ دوراهی ناخوانده عصر جدید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، این روزها مشکلات معیشتی تمام زیر و بم زندگی مردم را با خود درگیر کرده و تمام تلاش آحاد جامعه بر این شده تا لقمه نانی را پیدا و آن را بر سر سفره خانواده ببرند تا شرمنده زن و فرزندان خود نشوند.
 
وضعیت به‌قدری سخت و طاقت فرسا شده که اگر در طبقه متوسط اقتصادی جامعه هم باشید دیگر نمی‌توان به آسانی برای زندگی خود برنامه‌ریزی بلندمدت یا حتی میان‌مدت داشت بلکه تمام مدیریت خود را باید صرف زمان کوتاه‌مدت کرده و سرنوشت فرزندان خود را به تقدیر الهی واگذار کنی.

زمانی این وضعیت نگران کننده‌تر می‌شود که بخواهیم به قشر ضعیف جامعه نگاهی بیاندازیم؛چراکه در این بحران اقتصادی مسئولان امر به واقع تمام تلاش خود را برای قشر متوسط و رو به بالای جامعه متمرکز کرده‌اند و به خاطر مشکلات بزرگی که وجود دارد از مردم مستضعف غافل شدند.

به غیر از مشکلات اقتصادی که نزدیک به یک دهه گریبانگیر مردم ایران شده، پدیده‌ای که در سال‌های اخیر در یک غافل‌گیری جمعی به‌وجود آمده و به سرعت درحال گسترش می‌باشد، مسئله بی‌تفاوتی نسبت به امر پوشش و حجاب است که این موضوع هم به مرز بحران نزدیک می‌شود.

شاید زمان زیادی از مانتویی شدن زنان ایرانی و آستین کوتاه پوشیدن مردان، پس از انقلاب نگذرد که البته آن هم با اکراه همراه بود اما اکنون مانتو باز، شال‌های رودروایسی و شلوارک به آسانی و با تظاهر در کوچه و خیابان شهرها پیدا می‌شود.

آنچه که این روزها در سطح شهرها و مناطق مختلف شاهد آن هستیم، نتیجه فعالیت دراز مدت بدخواهان جمهوری اسلامی و همچنین غفلت زیاد مسئولان داخلی نسبت به هجمه فرهنگی است.

اما نکته جالب توجهی که شاید شما هم این روزها با آن برخورد کرده باشید این است که وقتی سخن از وضعیت فرهنگی جامعه به میان می‌آید برخی افراد به‌ویژه کسانی که زیاد رابطه خوبی با حجاب و عفاف ندارند سریع نسبت به آن موضع گرفته و مشکلات معیشتی و اقتصادی را پیش کشیده تا موضوع اصلی به حاشیه رود.

این دست افراد با مطرح کردن موضوعاتی از قبیل اینکه تا زمانی که مشکلات معیشتی وجود دارد نباید مسائلی همچون حجاب را مطرح کرد به دنبال اولویت‌سازی خودشان در جامعه هستند.

درحالی شاهد دوراهی‌سازی کاذب معیشت یا عفت در جامعه هستیم که همان افراد فریاد وامصیبتا برای اوضاع معیشتی سر می‌دهند و نگرانی خود را از بابت گرانی  و مشکلات اقتصادی بیان می‌کنند که بیشتر به‌دنبال مدپوشی و تظاهر به تجمل‌گرایی و به اصطلاح زندگی لاکچری هستند.

اگر نگاهی به کف جامعه بیاندازیم متوجه خواهیم شد که قشر مستضف جامعه همچنان بر سر اصول دین و انقلاب اسلامی پایبند هستند و شاید گرفتار فقر اقتصادی باشند اما هیچگاه دچار فقر فرهنگی نشده‌اند.

شاید فقر اقتصادی از عوامل سست شدن ایمان باشد، اما این انگاره می‌تواند درباره ثروتمندان هم صادق باشد چراکه در دنیای امروز این امر به آسانی مشهود است که بسیاری از افرادی که از نظر مالی توانمند هستند، دچار انحطاط فکری و اخلاقی می‌شوند.

اینکه فردی بخواهد به خاطر مسائل اقتصادی دچار ناهنجاری‌های رفتاری شود یا با اولویت‌دهی به مشکلات معیشتی از ارزش موضوعاتی مانند عفاف و حجاب بکاهد، نشان از یک فکر بیمار و تزلزل اعتقادات او دارد.

رعایت عفت و پوشش مناسب هم برای بانوان و هم برای مردان از ملزومات شرعی و اجتماعی است که بی‌تفاوتی نسبت به آن شاید در وهله نخست کم اهمیت دیده شود اما همین امر می‌تواند آسیب‌های بسیار سنگینی به خانواده‌ها، فرزندان و جامعه وارد کند.

کم‌توجهی به مسئله عفاف و حجاب در فضای مجازی بسیار پررنگ تر از فضای حقیقی است و نیاز دارد ما ایرانی‌ها، که از پیرو اسلام محمدی(ص) هستیم، نگاهی دوباره به خود بیاندازیم تا ببینیم در حقیقت، ما کجای مسیر دین محمد(ص) قرار داریم.

در این وانفسای دین و دنیا، آن‌کس برنده است که دین خود را در برابر دنیای چند ساله زندگی و چند روزه مسافرت حقیقی و چند ساعته پست و استوری مجازی نفروشد.
 
سیدمرتضی رضویان

انتهای پیام/