به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آناج در یادداشتی به قلم محمد سلیمی نوشت: با اندکی نگاه به تیتر مطبوعات و سایت‌ها، گمان می‌بری که ورزش فقط فوتبال است. آیا به راستی ورزش، فقط فوتبال است؟! مطمئنا که اینگونه نیست و گواه این ادعا وجود مردان و زنانی است که در سایر رشته‌های ورزشی حماسه آفریده و عنوانی کسب و مدالی تصاحب کرده‌اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,
کشتی، ورزش اول کشور از دیرباز و از سال‌های دورتر تا کنون قهرمانان و حتی پهلوانانی را تقدیم ورزش کشور کرده است.
,
تکواندو، هرچند ریشه‌ای شرقی دارد ولی با دلسوزی عمیق سرسلسله جنبان آن، حتی از کشور خاستگاهش نیز پیشی گرفتیم و سال‌هاست که کره جنوبی در این رشته در سکوی دوم می‌ایستد.
,
هاکی، این کهن‌ترین رشته ورزشی ایران زمین که با یک چرخش هویتی، باردیگر از اروپا به ایران وارد شد، بازی کودکان کوی و برزن سرزمین‌مان بود.
,
شطرنج، بازی بزرگان؛ با وجود ضریب هوشی بالای شهروندان ایرانی، شطرنج یکی از رشته‌های پر قهرمان است.
,
ولی چرا ما شیفته و دلباخته فوتبالیم، فوتبالی که صنعت شد و صنعتی شدن، همواره آدمی را از تسلط بر اخلاقیات دور می‌سازد و شیفته تولیدگرایی و پول گرایی می‌کند.
,
به زعم نگارنده، شاید ما از آن روی شیفته فوتبالیم که رسانه‌ها شیفته فوتبالند و اما چرا رسانه‌ها شیفته فوتبالند، نمی‌دانم.
,
به راستی برای رسانه‌ها و مطبوعات چه فرقی دارد، برجسته کردن یک قهرمان و نام‌آور کشتی، تکواندو، والیبال، ورزش‌های رزمی یا یک قهرمان فوتبال؟!
,
مگر رسانه‌ها در برابر جامعه مسئولیت اجتماعی ندارند؟ البته که دارند ولی در این میان شاید فشار اقتصادی موجب می‌شود به در دسترس ترین سوژه پرداخت شود و سوژه‌های دیگرِ غبار گرفته در اولویت‌های بعدی باشند.
,
در برابر خیل عظیمی از گزارشگران فوتبال و جشنواره‌های مختلف استعدادیابی در این زمینه، به جز فرهادیان در تکواندو، عامل در کشتی، نظر در اسکی و تعداد انگشت شمار دیگر در سایر رشته‌ها، مگر می‌شود گزارشگران دیگری حتی با ذره بین پیدا کرد.
,
خواهران منصوریان در ووشو، پرویز هادی در کشتی، میرهاشم حسینی در تکواندو، سیامک صالح فرج‌زاده در ورزش معلولین و مجتبی عابدینی و فرزاد باهر ارسباران در شمشیربازی و . . . استحقاق این را دارند که زندگی بهتری داشته باشند از قِبَل ورزش حرفه‌ای.
,
کی می‌خواهیم سر از برف بیرون آورده و قهرمانان سایر رشته‌های ورزشی را آنگونه که سزاوار آنها و کشورمان است به شهروندان بشناسانیم، کی!؟
,
رسانه‌ها نقشی بی‌بدیل در کاهش مهاجرت ورزشکاران به سایر کشورها دارند و شاید برخی مهاجرت‌ها ناشی از عدم مسئولیت‌پذیری و کم رنگ بودن این مسئولیت در میان رسانه‌های دیداری، نوشتاری و شنیداری است.
,
رسانه می‌توانست به عنوان یک حلقه وصل، قهرمانان و نام‌آوران ورزشی را به صاحبان صنایع وصل کند و این زنجیره را کمال ببخشد ولی آیا اینگونه کرده است؟! البته نگذریم از اینکه هنوز هم می‌توانند برای تحقق این آرزوی ورزشکاران، دست به قلم شوند.
,
رسانه در همه جا هست و حضور دارد، بیایید در این شرایط کرونایی چشم‌ها را شسته و جور دیگری ببینیم و غیر فوتبالی‌ها را نیز هم تراز فوتبالی‌ها بسنجیم.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه